Archive for the ‘Kimdir Biyografi’ Category

Prof. Dr.İdris Bal

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

1968 yılında Kütahya’da doğdu. İlkokulu Kütahya’da (1979), orta öğrenimini Savaştepe Öğretmen Lisesi’nde (Balıkesir) tamamladı (1985). 1985-1989 arasında İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde eğitimini sürdürerek lisans derecesini aldı ve mezuniyeti takiben Polis Akademisi’nde Araştırma Görevlisi oldu. Yüksek lisans çalışmalarına Nottingham Üniversitesi’nde devam eden Bal 1992 yılında uluslararası ilişkiler dalında mastır derecesi aldı.

Doktora çalışmalarını ise uluslararası ilişkiler konusunda Manchester Üniversitesi’nde tamamladı (1998). Daha sonra Polis Akademisi’nde Yardımcı Doçent olarak atandı (1998). 2001-2003 yılları arasında Polis Bilimleri Dergisi editör yardımcılığı yaptı. 2003-2004 döneminde Fulbright programı çerçevesinde Ortadoğu Çalışmaları Merkezi, Harvard Üniversitesi’nde (Center for Middle Eastern Studies, Harvard University) ziyaretçi akademisyen olarak bulundu ve Türkiye-ABD ilişkileri ve Irak savaşı ile ilgili bir çalışma yaptı.

2004 yılında doçentlik unvanını aldı. Polis Akademisi Güvenlik Bilimleri Fakültesi’nde ve Güvenlik Bilimleri Enstitüsü’nde halen ders veren Bal, Atılım Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nde de farklı zamanlarda Uluslararası İlişkiler, Türk Dış Politikası, Türk ABD İlişkileri, Ortadoğu gibi konularda dersler verdi. 2000-2001 yıllarında ASAM’da araştırmacı olarak kısmi zamanlı olarak çalışan Bal, 2005-2006 arası Politika Merkezi direktörlüğü yaptı. Daha sonra 2006 yılında Ankara’da faaliyet gösteren Ankara Global Araştırmalar Merkezi (AGAM) derneğini kurdu.

2010 yılında Profesör olan Bal’ın yayınlanmış ve yayınlanma çalışmaları devam eden sekiz kitabı, çok sayıda ulusal ve uluslararası makale ve bildirisi bulunmaktadır.
 
YAYINLAR (PUBLICATIONS)
A. Kitaplar (Books):
1. İdris Bal, Türkey’s Relations with the West and the Turkic Republics: Rise and Fall of the Turkish Model, Aldershot: Ashgate Publications, 2000, 232 pages.
2. İdris Bal ve M. Çufalı, (ed.), Dünden Bugüne Türk Ermeni İlişkileri (Turkish Armenian Relations from the Past to the Present), Ankara: Nobel Publications, 2003.
3. İdris Bal, (ed.), 21. Yüzyılda Türk Dış Politikası (Turkish Foreign Policy in the 21. Century), Ankara: Lalezar Kitabevi, 3. Baskı, 2004, 1024 sayfa.
4. İdris Bal, (ed.), Turkish Foreign Policy in the Post Cold War Era (Soğuk Savaş Sonrası Türk Dış Politikası), Boca Raton, Florida: Brown Walker Press, 2004.
5. İdris Bal, (ed.), Değişen Dünyada Uluslararası İlişkiler, Ankara: Lalezar Kitabevi, 2006.
6. İdris Bal, ABD Politikaları ve Türkiye, Ankara: Lalezar Kitabevi, 2008.
7. İdris Bal, Güvenlik Kıskacında Türkiye, Ankara: Lalezar Kitabevi, 2009.
8.  İdris Bal, Avrasya Dosyası, Ankara: Lalezar Kitabevi, (Baskı çalışmaları devam ediyor.)

B. Kitaplarda Bölümler (Chapters in Books):
1. İdris Bal, “Obama’nın ABD Başkanı olmasının anlamı ve Türkiye’ye yansımaları”, Murat Ercan, Türk Dış Politikası, Ankara: Nobel Yayınları, 2011.
2. İdris Bal, “US Policies towards the Black Sea Region”, Saynur Giray Bozkurt, (Ed.), “Blue Black Sea”, New Dimensions of Security, Energy, Environment, Economy, Strategy and Education, (Forthcoming.)
3. İdris Bal, “Türk Dış Politikasında Eksen Kayması Tartışmaları”, Stratejik Boyut, Ağustos-Ekim2010, Yıl2., Sayı.8, ss.82-95.
4. İdris Bal, “Türk Dış Politikasında Süreklilik ve Değişim”, Cüneyt Yenigün ve  Ertan Efegil (Der.), Türkiye’nin Değişen Dış Politikası, Ankara: Nobel Yayınları, 2010. 
5. İdris Bal, Greater Middle – East and Northern Africa Project and EU Policy”, Birgül Demirtaş-Coşkun & Bezen Balamir-Coşkun (Ed.), Neighbourhood Challenge: European Union and Its Neighbours’, Boca Raton: Universal Publishers, 2009.
6. İdris Bal, “Düşünce Kuruluşlarının Gerekliliği ve Türkiye”, Hasan Ali Karasar ve Hasan Kanbolat, Türkiye’de Stratejik Düşünce Kültürü ve Stratejik Araştırma Merkezleri: Başlangıcından Bugüne Türk Düşünce Kuruluşları, Ankara: Nobel, 2009. 
7. İdris Bal, “Türkiye ABD İlişkileri ve 2003 Irak Savaşı’nın Önemi”, İdris Bal, (Ed.), 21. Yüzyılda Türk Dış Politikası (Türkish Foreign Policy in 21. Century), Ankara: Lalezar Kitabevi, 2006.
8. İdris Bal, “İnsan Haklarının Uluslar Ustu Korunması ve Türkiye: Bazı Sorunlar (Protection of Human Rights Internationally and Türkey)”, İdris Bal, (Ed.), 21. Yüzyılda Türk Dış Politikası (Turkish Foreign Policy in 21. Century), Ankara: Lalezar Kitabevi, 2006.
9. İdris Bal, “Soğuk Savaş Sonrası Türk Dış Politikası İçin Türk Cumhuriyetlerinin Önemi (Importance of Turkic Republics for Turkey in Post Cold War Era)”, İdris Bal, (Ed.), 21. Yüzyılda Türk Dış Politikası,  Ankara: Lalezar Kitabevi, 2006.
10. İdris Bal, “Ortadoğu’da İstikrarsızlığa Yol Açan Faktörler ve PKK’nın Katkısı (The Factors that Prepare Instability in the Middle East and Relevant Role of PKK)”, İdris Bal, (Ed.), 21. Yüzyılda Türk Dış Politikası,  Ankara: Lalezar Kitabevi, 2006.
11. İdris Bal, “Uluslararası Politikada Aktörler (Actors in International Politics)”, İdris Bal, (ed.), Değişen Dünyada Uluslararası İlişkiler, Ankara: Lalezar Kitabevi, 2006. 
12. İdris Bal, “Türk Dış Politikası’nın Ana Hatları”, Mehmet Zincirkıran, (ed.), Türkiye’nin Toplumsal Yapısı, Ankara: Nova, 2006.
13. İdris Bal, “Turkey-USA Relations and Impacts of 2003 Iraq War”, İdris Bal, (ed.), Türkish Foreign Policy in the Post Cold War Era, Boca Raton, Florida: Brown Walker Press, 2004.
14. Gül Turan, İlter Turan & İdris Bal, “Turkey’s Relations with the Turkic Republics”, İdris Bal, (ed.), Turkish Foreign Policy in the Post Cold War Era, Boca Raton, Florida: Brown Walker Press, 2004.
15. İdris Bal, “Turkish Model as a Foreign Policy Instrument in Post Cold War Era: The Cases of Turkic Republics and the Post September 11th Era”, İdris Bal, (ed.), Turkish Foreign Policy in the Post Cold War Era, Boca Raton, Florida: Brown Walker Press, 2004.
16. İdris Bal, “Instability in the Middle East and the Relevant Role of the PKK”, İdris Bal, (ed.), Turkish Foreign Policy in the Post Cold War Era, Boca Raton, Florida: Brown Walker Press, 2004.
17. İdris Bal, “Türkiye’nin Türk Cumhuriyetleri Politikası (1980-2000) (Turkish Policy Towards Turkic Republics)”, Hasan Hüseyin Çevik and Turgut Göksu, (ed.), Devlet ve Politika, Ankara: Siyasal Publications, 2003.
18. İdris Bal, Yusuf Akçura, Üç Tarz-ı Siyaset ve Türkçülük Üzerine Yorumlar (Yusuf Akçura, Three Branch of Politics and Comments on Pan Turkism)”, Ümit Özdağ & Yaşar Kalafat, Muzaffer Özdağ’a Armağan, Ankara: ASAM Yayınları, 2003.
19. İdris Bal, “ABD’nin Orta Asya Politikası”, Halil Bal & Muhammet Erat, (Ed.), Mehmet Saraya Armağan, Türk Dünyasına Bakışlar, İstanbul: Da Yayıncılık,  2003, pp.133-160.
20. İdris Bal “Türkiye Ermenistan İlişkileri (Relations between Turkey and Armenia)”, İdris Bal & Mustafa Çufalii (Eds.), Dünden Bugüne Türk Ermeni İlişkileri, Ankara: Nobel Yayınları, 2003.
21. İdris Bal, “Liberal Devlet, Terörizm ve Uluslararası İşbirliği’nin Önemi (Liberal State, Terrorism and Importance of International Cooperation)”, Tülin İçli & Fatih Karaosmanoğlu, Uluslararası Polislik ve Çocuk Suçluluğu, Ankara: Nobel Yayınları, 2003.
22. Hüseyin Bağcı & İdris Bal, “Turkish Foreign Policy in Post Cold War era: New Opportunities and Handicaps”, Dirk Rochtus, Gerrit De Vyder and Veli Yüksel, (Ed.), .Turkije: Springstof voor de Europese Unie?”, Grant, Leuver/Apaldom 2002.
23. İdris Bal, “Turkish Foreign Policy (1960-1980)”, The Turks, Vol.5,  Hasan Celal Guzel, Kemal Cicek, Salim Koca, Ankara: Yeni Türkiye Publications, 2002, pp.263-280.
24. İdris Bal, “Türk Dış Politikası (1960-1980)”, Türkler, Vol.17, Hasan Celal Güzel, Kemal Çiçek, Salim Koca, (Ed.), Ankara: Yeni Türkiye Publications, 2002, pp.90-109.
25. İdris Bal, “Instruments of Soviet Control and Nationalities: Special References to Muslim or Turkish Peoples”, Hasan Celal Guzel, Kemal Çiçek, Salim Koca, (Eds.), The Turks, Vol.5, Ankara: Yeni Türkiye Publications, 2002, pp.966-975.
26. İdris Bal, “Sovyetlerin Ulusları Kontrol Yöntemleri: Türk Kökenli veya Müslüman Uluslara Özel Referanslar”, Hasan Celal Güzel, Kemal Çiçek, Salim Koca, (Eds.), Türkler, Vol.18, Ankara: Yeni Türkiye Publications, 2002, pp.827-836.
27. İdris Bal, “Rise of Shanghai Cooperation Organization (SCO) in Eurasia: Is it an Effective Toll in a New Big Game”, Ertan Efegil, (Ed.), Geopolitics of Central Asia in the Post Cold War Era: A Systemic Analyses, Harlem: The Research Center for Azerbaijan and Turkestan, SOTA, the Netherlands, 2002.

C. Makaleler (Articles):
1. İdris Bal, “Füze Savunma Sistemi ve Türkiye?”, Haber Ajanda Dergisi, Aralık 2010, Yıl 5, Sayı.53.
2. İdris Bal, “Der Standart Gazetesi’nin  Çarpıtması ve Saldırı Modunda Bekleyen Fanatikler”, Haber Ajanda Dergisi, Kasım 2010, Yıl 5, Sayı.52.
3. İdris Bal, “Referandum: Kazananlar ve Kaybedenler”, Haber Ajanda Dergisi, Ekim 2010, Yıl 5, Sayı.51.
4. İdris Bal, “Referandum: Statüko mu, Yoksa Millet mi Kazanacak?”, Haber Ajanda Dergisi, Eylül 2010, Yıl 4, Sayı.49-50.
5. İdris Bal, “Türkiye’nin Ayağındaki Pranga: PKK”, Haber Ajanda Dergisi, Temmuz 2010, Yıl 4, Sayı.48.
6. İdris Bal, “Türk Dış Politikasında Eksen Yerine Oturuyor”, Haber Ajanda Dergisi Yıl.4, Sayı 47, Haziran 2010, ss.82-85.
7. İdris Bal, “Başkanlık Sistemi Sorunlarımıza Çare Olur mu?”, Haber Ajanda Dergisi, Mayıs 2010, Yıl 4, Sayı.46.
8. İdris Bal, “Ermeni Sorunu Nedir, Nasıl çözülür?”, Haber Ajanda Dergisi, Nisan 2010, Yıl 4, Sayı.45.
9. İdris Bal, “Obama’nın ABD Başkanı Olmasının Anlamı ve Türkiye’ye Yansımaları”, Haber Ajanda Dergisi, Mart 2010, Yıl 4, Sayı.44.
10. İdris Bal, “Darbe Girişimlerinden Nasıl Kurtulabiliriz?” Haber Ajanda Dergisi, Şubat 2010, Yıl 4, Sayı.43.
11. İdris Bal, “Kabuğunu Kıran Türkiye ve Demokratik Açılım”, Stratejik Boyut, Ocak-Mart 2010, Yıl.2, Sayı.6.
12. İdris Bal, “Kabuğunu Kıran Türkiye ve Açılımlar”, Tarih Bilinci, Ekim-Aralık 2009, Sayı.9.
13. İdris Bal, “Etkin Bir Dış Politika”, Tarih Bilinci, Temmuz-Eylül 2009, Sayı.9.
14. İdris Bal, “Obama Türkiye’yi Neden Ziyaret Etti?”, Tarih Bilinci, Nisan –Haziran 2009, Sayı.8.
15. İdris Bal, “Obama’nın ABD Başkanı Olmasının Anlamı ve Türkiye’ye Yansımaları, Tarih Bilinci, Ocak-Mart 2009.
16. İdris Bal, “Türkiye Yakın Çevresini Yeniden Keşfediyor”, Tarih Bilinci, Ekim-Aralık 2008, Sayı.6.
17. İdris Bal, “Filistin Kör Düğümü”, Tarih Bilinci, Nisan Mayıs Haziran 2008, Sayı.3.
18. İdris Bal, “Ermeni Sorunu Nedir Ne Yapmak Lazım”, Tarih Bilincinde Buluşanlar Dergisi, Sayı.2, Ekim-Aralık 2007.
19. İdris Bal & Ayfer Selamoğlu, “Büyük Ortadoğu Projesi: ABD, AB, Türkiye ve Bölge”, Demokrasi Platformu Dergisi, Cilt.1, Sayı.1, 2005.
20. İdris Bal, “Küçük Irak’tan Büyük Ortadoğu’ya ABD Politikaları”, 2023 Dergisi, Yıl.4, Sayı.38, Haziran 2004.
21. İdris Bal, “Jeopolitik Guc Merkezleri Arasinda Güç Mücadelesi ve ABD-Türkiye Ortaklığı (Power Struggle Between Geopolitical Power Center and US-Türkish Cooperation), 2023 Dergisi, August 2003.
22. İdris Bal, “War in the Middle East, the U.S.A. and Türkey”, Stradigma .com, e-journal of Strategy and Analysis, April 2003, Issue.3, ISSN: 1303 – 9814.
23. İdris Bal, “Instability in the Middle East and Relevant Role of PKK”, Türkish Review of Middle East Studies, Annual 2002, Istanbul.
24. İdris Bal, “Terrorism, Liberal State and International Co-operation”, Polis Bilimleri Dergisi (Türkish Journal of Police Studies), Vol.4, No:1-2, 2002, pp.47-64.
25. İdris Bal, “ABD’nin Orta Asya Politikasina Yon Veren Ic ve Dış Dinamikler (External and Internal Dynamics that Shapes US Central Asian Policy)”, Stratejik Analiz, No.12, April 2001, pp.59-66.
26. İdris Bal & Saule Baycan, “Orta Asya Ulkeleri Taliban’a Yaklasiyor mu? (Are Central Asian States Approaching Taliban?)”, Stratejik Analiz, Cilt.2, No.1, January 2001, pp.48-54.
27. İdris Bal, “Nationalization Process in Turkic Republics and Implications for Domestic and Foreign Policies”, Eurasian Studies, Special Issue, Summer 2001, pp.21-37.
28. İdris Bal, “Uluslararasi Politikada Türk Modelinin Yukselisi ve Dususu (Rise and Fall of Türkish Model in International Politics )”, Bilig Dergisi, No.14, Summer 2000, pp.1-16.
29. İdris Bal, “Rise of Turkey as a Model in International Relations in Post Cold War Era and American Ratification”, Eurasian Studies, No.18, Autumn-Winter 2000, pp.127-136.
30. İdris Bal, “Türkish Republic During Atatürk”, Türk Idare Dergisi, Vol.71, No.425, December 1999, pp.183-195.
31. İdris Bal, “Türk Cumhuriyetlerinde İslam Kimliğinin Dünü Bugünü ve Türkiye ile İlişkilere Etkisi (Islamic Identity in Turkic Republics in the Past and Present and Possible Affects on Relations Between Turkey and Turkic Republics)”, Bilig Dergisi, No.8, Winter 1999, pp-65-76.
32. İdris Bal & Cengiz Başak, “Rise and Fall of the Elchibey’s Administration and Turkey’s Central Asian Policy”, Foreign Policy, Vol.22, No.3-4/1998, pp.42-56.
33. Cengiz Başak & İdris Bal, “The Roots of the Main Problems in Cyprus: From Ottoman Rule to the Independence”, Journal For Cyprus Studies, Vol.4, No.3, Summer 1998, pp.273-289.
34. İdris Bal, “Turkish Model” and the Turkic Republics”, Perceptions, Vol.3, No.3, September-November 1998, pp.105-129.
35. İdris Bal, “Emergence of the Turkic Republics and Türkish Reaction”, Foreign Policy, Vol.22, No.1-2/1998, pp.58-76.
36. İdris Bal, “Orta Asya ve Batinin Dış Politika Araci Olarak Türk Modeli (Central Asia and Türkish Model as an Instrument of Western Foreign Policy)”, Yeni Türkiye, Vol.3, No.15, May-June 1997, pp.936-945.
37. İdris Bal, “Instruments of Soviet Control in Central Asia”, Eurasian Studies, Vol.3, No.2, Summer 1996, pp.97-113.
38. İdris Bal, “European Union, Turkic Republics and Turkish Dilemma”, Pakistan Horizon, Vol.49, No.1, January 1996, pp.69-88.

D. Önemli Tebliğler (Selected Papers Presented in International or National Meetings):

1. İdris Bal, “Türk Dış Politikasında Süreklilik ve Değişim”, Türkiye-Belarus İlişkileri, Minsk, 8 Aralık 2008. 
2. İdris Bal, “US Policies Towards Black Sea Region after 9/11”, International Congress on Blue Black Sea, Sakarya University, 14-17 October 2008, Sakarya Turkey.
3. İdris Bal, “Demokrasinin Sorunları Sempozyumu”, Tarih Bilincinde Buluşanlar Derneği, Yıldız, İstanbul, 19-20 Aralık 2008.
4. İdris Bal, “Turkish Near Abroad and the Role of Turkey in World Politics”, 5th Eupra General Conference, 21-24 August 2007 Sakarya Turkey.
5.  İdris Bal, “Türk Dış Politikasının Çerçevesini Çizmek”, TBBD (Tarih Bilinciyle Buluşanlar Derneği), 22 Haziran Bülent Ecevit Kültür Merkezi, 22 Haziran 19-21.00, İstanbul. 2007. 
6. İdris Bal, Four Voices: Turkey’s Accession to the European Union, Analysis of arguments in favour or against, UCSIA Workshop, 6th-bth of June 2006, Belgium.
7. İdris Bal, Terörün Siyasallaşması ve uluslararasılaşması, Başkent Üniveristesi Paneli, Ankara, 23 Şubat 2006.
8. İdris Bal, Karikatür Krizi: Medeniyetler Çatışmasına mı Yoksa İttifakına mı hizmet ediyor?, Ankara Global Araştırmlar Merkezi Paneli, Şubat 2006.
9. İdris Bal, “Importance of Central Asia and Policies of Regional and Global Powers”, Europe-Central Asia Forum, Krynica-Zdroj, Poland, 14-16 December, 2005, Organizer: Instytut Wschodni.
10. İdris Bal, “ABD’nin Orta Politikası”, Kerkük Konferansı, Nisan- 2005, Gazi Üniversitesi.
11. İdris Bal, Liberal State Terrorism and Internatinal Cooperation”, 8-11 Haziran 2005, Güvenlik ve Demokrasi Konferansı, İstanbul.
12. İdris Bal, Avrupa Birliği Türkiye İlişkileri Güncel Paneli, Politika Merkezi, Aralık 2005.
13. İdris Bal, Güneydoğu Sorunu Paneli, Politika Merkezi, 08.10.2005.  
14. İdris Bal, Türkish Russian Relations and Security in North Caucasus, 2005-10-20 Symposium: Socio-Political Process and Security Issues in Globalization Context: The North Caucasus Perspective, Pyatigorsk State Linguistic University, Russia.
15. İdrisBal, “Fight Against Terrorism”,  Küresel Güvenlik Sempozyumu, İstanbul, Mayıs 2005.
16. İdris Bal, “Türkiye’nin ve ABD’nin bölgeye yönelik politikası”, Seçimler Sonrası Kerkük ve Türkmenlerin Geleceği Paneli, 12 Şubat 2005, Cumartesi, Saat: 15.00, Türk Hukuk Enstitüsü ve Türkmeneli Derneği, Gazi Üniversitesi Rektörlük Ana Bina, Mimar Kemalettin Toplantı Salonu, Ankara.
17. İdris Bal, “Test Case in US Türkish Relation: The Case of 2003 Iraq War”, The Conference of Study Group on Türkey, Center for Middle Eastern Studies, Harvard University, November 19, 2003.
18. İdris Bal, “US-Türkish Relations: The Case of 2003 Iraq”, The 2003 Middle East & Central Asia, Politics, Economics, & Society Conference, Olpin Union Building The University of Utah, October 16-18, 2003.
19. İdris Bal, “Türkey’s Relations with the Türkic Republics”, Conference on Türkish Relations with the Türkic Republics of the CIS 30 November 2002, in the Nissan Lecture Theatre, St Antony’s College, Oxford, UK.
20. İdris Bal, “The PKK: Challenge of Regional Stability”, Ten Years after the Gulf War, Begin-Sadat Center for Strategic Studies, Israel, 14-15 January 2001.
21. İdris Bal, “Understanding Türkmenistan’s Neutrality”, Round Table on The Role of Neutral Türkmenistan in the Region, 9-10 December 2002, Ak Altyn Plaza Hotel, Asgabad Türkmenistan.  (Organised by OSCE).
22. İdris Bal, “The Türkish Model” for the Türkic Republics of the ex-Soviet Union”, Second University of Manchester Workshop on Central Asia and the Caucasus, 18/19 May 1995.
23. İdris Bal, “ABD’nin Türk Cumhuriyetlerine Yonelik Politikasi (US Policy Towards Türkic Republics)”, Bagimsizliklarinin Onuncu Yilinda Türk Cumhuriyetleri (The Türkic Republics: The Tenth Anniversary of Independence), Türksoy ve Marmara Universitesi Türkiyat Arastirma ve Uygulama Merkezi, 9-10 May, Marmara Universitesi Goztepe Kampusu, Istanbul, 2001.
24. İdris Bal, “Yusuf Akcura, Uc Tarz-i Siyaet ve Uc Tarz-i Siyasetteki Türkculuk’un Varsayimlari Uzerine Yorumlar (Yusuf Akcura, Three Branch of Politics, and Interpretation on the Assamptions of Pan Türkism in Three Branch of Politics)”, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Kurulus ve Gelismesine Hizmeti Gecen Türk Dunyasi Aydinlari Sempozyumu Bildirileri, 23-26 May 1996, Edited by Abdulkadir Yuvali, Mustafa Ergunsah, Mustafa Keskin, and Ayhan OzTürk, Erciyes Universitesi Türk Dünyası Arastirmaları Merkezi Yayinlari, pp.97-111, Kayseri, 1996.
25. İdris Bal, “Bolgesel Guvenlik ve Türkiye’nin Stratejik Onemi (Regional Security and Strategic Importance of Tukey)”, Türkiye’nin Guvenligi Sempozyumu Tarihten Gunumuze Ic ve Dış Tehditler, 17-19 October 2001, Elazig, Firat University, Later on papers published as a book.
26. İdris Bal, “Türk Cumhuriyetlerinde Milletlesme Sureci ve Politikaya Etkisi (Nationalization Process in Türkic Republics and Effects on Politics)”, 10. Yilinda Türk Cumhuriyetleri Sempozyumu, Türk Ocaklari Genel Merkezi, Ankara, Milli Kutuphane Konferans Salonu, 12 May 2001.
27. İdris Bal, “Türkiye’yi Cevreleyen Ulkelerde Muhtemel Nufus Hareketleri ve Uluslararasi Politikalar (Migrations in Neighbouring Countries of Türkey and International Politics)”, Multeciler ve Siginmacilar ile ilgili Uluslararasi Standartlar, Dunyada Meydana Gelen Iltica-Goc Akimlari, Ulkemizin Izledigi Prosedurler ve YasaDışi Goc hareketleri Konulu Seminer Programi, 7-9 November 2001, Antalya Emniyet Genel Mudurlugu Yabancilar Hudut Iltica Daire Baskanligi, Birlesmis Milletler Multeciler Yuksek Komiserligi.
28. İdris Bal, “Türkiye ile Türk Cumhuriyetleri Arasindaki Iliskilerin ilk On Yilini Degerlendirme Toplantisi (A Dışcussion on Relations Between Türkey and Türkic Republics in Ten Years Time)”, ASAM (Centre for Eurasia Studies), Ankara, 16 Mart 2001.
29. İdris Bal, “Ermeni Sorunu: Siyasi Boyut (Armenian Question: Political Aspect)”, Türk-Ermeni Iliskileri: Dostlukatan Dusmaliga Dogru Giden Karmasik Yol Konferansi (Türkish-Armenian Relations Conference), Safaranbolu Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi, Kara Elmas Universitesi, Zonguldak, April 2003.
30. İdris Bal, “Türk Dünyasında Alternatif Kimlikler ve İslam Kimliği (Alternative Identities in Türkic World and Islamic Identity)”, Türk Dünyası Dini Meseleleri sempozyumu, Ankara, Kutlu Doğum Haftası, Türkiye Diyanet Vakfı, Nisan 1997. Daha sonra kitap olarak yayınlandı: Ömer Turan (Yayına Hazırlayan), Türk Dünyasının Dini Meseleleri, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara, ss.89-101, (1998).
31. İdris Bal, “Türki Cumhuriyetlerle Türkiye’nin Sosyal Kültürel ve Ekonomik İlişkileri (Social, Cultural and Economic Relations Between Türkey and Türkic Republics)”, Türki Cumhuriyetlerle Sosyal Kültürel ve Ekonomik İlişkiler Konferansı, Aksaray Polis Okulu, Aksaray, 7.10.1998.

Prof. Dr.Sedat Laçiner

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

Sedat Laçiner, Doç. Dr., USAK ve ODAM Başkanı. Uluslararası İlişkiler ve Ortadoğu Uzmanı. ‘2006 Genç Küresel Lider’ unvanı.

01.07.1972 tarihinde Kırıkkale Keskin’de doğdu. İlk-orta-lise eğitimini Ankara’da aldı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi (Mekteb-i Mülkiye) Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden mezun oldu. Henüz 3. sınıf öğrencisi iken Milliyet gazetesi tarafından düzenlenen Türkiye Sosyal Bilimler Yarışması’nda birinci oldu. Aynı gazetede anamuhalefet ve Başbakanlık muhabirliği görevlerinde bulundu. Çok sayıda dizi yazı hazırladı. Gazi Üniversitesi’nde Siyaset Bilimi alanıdna yüksek lisans eğitimine başlayan laçiner Milli Eğitim bakanlığı bursunu kazanarak eğitimine İngiltere’de devam etti. Manchester’da dil eğitimi ve araştırmalarda bulunan Laçiner Yüksek Lisans derecesini ‘onur derecesiyle’ (distinction) Sheffield Üniversitesi’nden aldı. Doktora derecesini ise Londra Üniversitesi King’s College’da yaptı.

Dr. Laçiner YÖK ve ASAM işbirliğiyle kurulan Ermeni Araştırmaları Enstitüsü’nün kurucu kadrosunda yer aldı. 2003 yılında ASAM ortadoğu Masası başkanlığını yürüttü. 2003 yılında ise Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Stratejik Araştırmalar Merkezi’nin müdürü oldu. 2004 yılında Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu’nu (USAK) kuran Dr. Laçiner 2005 yılında uluslararası ilişkiler doçenti oldu.

Dr. Laçiner 2005 yılında Davos Ekonomik Forumu YGL tarafından ‘2006 Genç Küresel Lider’ seçildi. Doç. Dr. Sedat Laçiner entellektüeller kategorisinden bu ödüle layık görülen ilk Türk oldu.

Eğitim
Dr. Sedat Laçiner lisans derecesini uluslararası ilişkiler alanında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde yaptı.

Bir dönem Gazi Üniversitesi’nde siyaset bilimi alanında yüksek lisans programına devam etti. Daha sonra eğitimini İngiltere’de sürdürdü.

Yüksek lisansını (master) İngiltere’de Sheffield Üniversitesi’nden (University of Sheffield) onur derecesiyle alan Laçiner, doktorasını Londra Üniversitesi (University of London) King’s College London’ta tamamladı.

İş
1993-1996 yılları arasında Milliyet Gazetesi’nde muhabir olarak çalıştı. Aynı gazetede başbakanlık muhabirliğine kadar yükseldi. Bu gazetede çok sayıda yazı dizisi ve habere imza attı.

Aydın, Adnan Menderes Üniversitesi öğretim üyesi olarak akademik çalışma hayatına başlayan Laçiner, kısa bir süre sonra Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, uluslararası ilişkiler bölümünde çalışmaya başladı.

Ermeni Araştırmaları Enstitüsü’nün kuruluş aşamasında yer aldı ve burada 3 yıl kıdemli araştırmacı olarak çalıştı. Ermeni Araştırmaları Dergisi ve Review of Armenian Studies dergilerinin kurucu kadrosunda yer aldı. Bu dergilerde yardımcı editör olarak çalıştı.

2002-2003 yılları arasında Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi (ASAM) Ortadoğu Masası Başkanlığı’nı yürüttü. Aynı kurumda hakem ve editörlük görevlerinde bulundu.

Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK), Türk-Ermeni İlişkileri Milli Komitesi (TEİMK), İcra Kurulu üyeliği de yapan Laçiner, 2003 yılında Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Stratejik Araştırmalar Merkezi müdürlüğüne atandı.

2004 yılından 2011 yılına kadar Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu’nun (USAK) başkanlığını yaptı.

15 Mart 2011’de Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi rektörü olarak atanmıştır.

Ödüller, Üyelik ve Editörlük
Dr. Laçiner YÖK Türk-Ermeni İlişkileri Milli Komitesi (TEİMK) üyesidir. Aynı zamanda Uluslararası Hukuk ve Politika (UHP) dergisi ve Yönetim Bilimleri Dergisi (YBD) dergilerinin ortak editörüdür. ASAM tarfından yayınlanan Avrasya Dosyası dergisinin ve Roma Yayınları tarafından yayınlanmakta olan Demokrasi Platformu adlı derginin danışma ve yazı kurulu üyesidir.

1993 Milliyet gazetesi Türkiye Ödülleri Sosyal Bilimler dalı birincisi.

Çorum Sanayii ve Ticaret Odası Onur Üyesi.

Dr. Laçiner Davos Ekonomik Forumu tarafından 2006 Genç Küresel Lider (2006 Young Global Leader) unvanına layık görülmüştür. Laçiner bu listeye entellektüeller kategorisinden girmiştir ve Türkiye’den bu kategoride yer alan seçilen ilk ve tek kişidir.

İlgi Alanları
Uluslararası İlişkiler Kuramı
Entegrasyon ve Dis-entegrasyon Çalışmaları
Uluslararası Güvenlik ve Terörizm* Ortadoğu ve Kuzey Afrika
Irak ve Irak Savaşları
Kafkasya ve Ermeni Sorunu
Anglo-Amerikan Dünyası
Türk Dış Politikası

Yayınlar
Türkçe Kitaplar:

Türkler ve Ermeniler, Bir Uluslararası İlişkiler Çalışması, (Ankara: USAK, 2005). Genişletilmiş 2. Baskı.
– Türkler ve Ermeniler, Bir Uluslararası İlişkiler Çalışması , (İstanbul: Kaknüs, 2004). 408 sayfa. ISBN: 975-256-002-4.
– Türkiyeli Avrupalı, Türkiye’nin Üyeliğinin AB’ye Olası Etkileri, (İ. Bal ve M. Özcan ile birlikte) (İstanbul: USAK ve Hayat Yayınları, 2004). 260 sayfa. ISBN: 975-6218-09-6.41
– Irak Küresel Meydan Savaşı ve Türkiye (Ankara: Roma, 2004). 359 sayfa. ISBN: 975-6349-07-7.
– Irak Krizi (Ü. Özdağ ve S. Erkmen ile ortak editor), (Ankara: Asam, 2003).
Ermeni Sorunu El Kitabı, (ortak yazar) (Ankara ve Londra: TEIMK ve EREN, 2003).
– Ararat, Sanatsal Ermeni Propagandası, (Ankara: EREN, 2002), (Ş. Kantarcı ile ortak yazar).
– Bir Başka Açıdan İngiltere, (editör) (Ankara: Asam, 2001, ed.).
– ABD – İngiltere İlişkileri: ‘Özel’ Bir İlişki, (Ankara: Asam yayınları, 2001). 64 sayfa.
– İngiltere, Terör, Kuzey İrlanda Sorunu ve İnsan Hakları, (Ankara: Asam Yayınları, 2001). 64 sayfa.
– Açık Kapı Politikasından Yabancı Düşmanlığına: İngiltere’de Dış Göç ve Irk İlişkileri, (Ankara: Asam Yayınları, 2001). 52 sayfa.

İngilizce Kitaplar:
– Ethnic Terrorism in Turkey and the Case of the PKK: Roots, Structure, Survival, and Ideology, (İ. Bal ile), (London: Frank Cass, 2004). 83 sayfa. ISSN: 1474-7782.
– The Armenian Diaspora, (Ankara ve Londra: TEIMK, 2003).
Art and Armenian Propaganda, (Ankara: 2002), (Ş. Kantarcı ile ortak yazar)
Turkey and the World, A Bibliography of Turkey and Turks in English, (İstanbul: Kaknüs, 2001). 446 sayfa. ISBN: 975-6698-08-X.

Kitapta Bölümler:
“Özal Dönemi Türk Dış Politikası”, içinde Turkut Göksu, Hasan Hüseyin Çelik, Abdülkadir Baharçiçek ve Ali Şen (ed.), 1980-2003 Türkiye’nin Dış, Ekonomik, Sosyal ve İdari Politikaları, (Ankara: Siyasal Kitabevi, 2003), ss. 25-48.
“70’li Yıllar ve Ermeni Terörizmi”, içinde Dünyada ve Türkiye’de Terör, (Ankara: T.C. Merkez Bankası yayını, 2002), ss. 71-88.
“Ermeni Propagandası ve Sinema”, içinde İbrahim kaya, Sedat Laçiner ve Kamer Kasım, Geçmişten Günümüze Ermeni Sorunu, (İstanbul: Hali. Üniversitesi Yayınları, 2002), ss. 24-72.

Türkçe Makaleler:
“Uluslararası Terörizm İle Mücadelede Hukuki Önlemler: İngiltere’de Yeni Terörizm Yasası Örneği”, içinde Prof. Dr. Şeref Gözübüyük’e Armağan, (Ankara: Turhan Kitabevi, 2005), ss. 261-280.
“Amerika ve İngiltere’de Din ve Siyaset”, Uluslararası Hukuk ve Politika (UHP), Cilt: 1, Sayı: 1-2, Bahar 2005.
“Fundamentalistler Savaşı: Amerika’da Din ve Terör”, Türk Harb-İş Dergisi, Sayı: 210, Ekim 2004, ss. 23-27.
“Dünya ve Avrupa Gündeminin Merkezine Yerleşen Bir Türkiye”, Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt: 2, No: 2, 2004, ss. 37-41.
“Irak Savaşı, Nedenleri ve Sonuçları Üzerine Bir Deneme”, Karizma, Temmuz-Ağustos-Eylül 2003, ss. 11-24.
“Latin Amerika’da Bölgesel Entegrasyon Girişimleri”, Avrasya Dosyası, Bahar 2003, Cilt: 9, Sayı: 1, ss. 299-324.
“Ermeni Propagandasının Bir Aracı Olarak Sanat: Ararat Filmi Örneği”, Stratejik Analiz, Ocak 2002, Cilt: 2, No: 21, ss. 22-39.
“İngiltere Ermenileri, Lobicilik ve Ermeni Sorunu”, Ermeni Araştırmaları, Cilt: 2, No.: 7, Sonbahar 2002, ss. 71-124 (İ. Bal ile).
“Bölücü Televizyon Yayıncılığı’ ve Uluslararası Bağlantıları: MED-TV Örnek Olayı 1994-1999”, Avrasya Dosyası, Yaz 2000, Cilt: 8, sayı: 2, ss. 329-371.
“Ermenistan – Türkiye İlişkilerinde Sınır Kapısı Sorunu ve İlişkilerde Ekonomik Boyut”, Ermeni Araştırmaları, Cilt: 2, No.: 6, Yaz 2002, ss. 35-68.
“Ermenistan Dış Politikası ve Belirleyici Temel Faktörler, 1991-2002”, Ermeni Araştırmaları, Cilt: 2, No.: 5, İlkbahar 2002, ss. 168-221.
“Ermeni Kimlik Bunalımı ve Güç Politikalarının Bir Ürünü Olarak Ermeni Sorunu”, 2023 Dergisi, Nisan 2002, ss. 56-61.
“11 Eylül Olayları (Yeni Terörizm) ve Ermeni Sorunu”, Stratejik Analiz, Cilt: 2, No: 19, Kasım 2001, ss. 39-46.
“Ermeni – Yahudi Anlaşmazlığı ve İsrail – Türkiye İşbirliğinin Ermenistan’a Etkileri”, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 9, No: 3-4, 2001, ss. 127-151.
“Türkiye-Avrupa İlişkilerinde Kültür ve Medeniyet: Tarihsel ve İdeolojik Kökenler’, Liberal Düşünce, Cilt: 4, Sayı: 13, Kış 1999, ss. 39-57.
“ABD-İngiltere İlişkileri: ‘Özel’ Bir İlişki”, Avrasya Dosyası, Yaz 2000, Cilt: 6, No: 2, ss. 22-53.

İngilizce Akademik Makaleler:
‘The Ideological and Historical Roots of the Kurdist Movements in Turkey: Ethnicity, Demography, and Politics’, Nationalism and Ethnic Politics, Vol. 10, No: 3, Autumn 2004, pp. 473-504. (I. Bal ile ortak makale).
‘Nationalism as an Instrument in a Socialist Foreign Policy: The Southern Azerbaijan Problem in Soviet-Iranian Relations’, The Review of International Affairs, Vol. 3, No. 3, Spring 2004, pp. 443-457. (T. Demirtepe ile ortak makale).
“Özalism (Neo-Ottomanism): An Alternative in Turkish Foreign Policy?”, Journal of Administrative Sciences, Vol. 1, Nos.: 1-2, 2003-2004, ss. 161-202.
“Armenia’s Jewish Scepticism and Its Impact on Armenia-Israel Relations”, Armenian Studies, Vol. 1, No. 4, December 2001-January-February 2002, ss. 296-335.
“Armenian Diaspora in Britain and the Armenian Question”, Armenian Studies, Vol. 1, No. 3, September-October-November 2001, ss. 233-257.

İletişim Bilgileri
USAK: Süslü Sokak, No. 2, Mebusevleri, Tandoğan, Ankara. Tel: 0312 212 28 86-87 Faks: 0312 212 25 84 E-posta: slaciner@gmail.com veya sedat62@hotmail.com

Bekir Sıtkı Sezgin

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

Bekir Sıtkı Sezgin 1 Temmuz 1936 tarihinde İstanbul’un Şehremini semtinde doğdu. Babası Hafız Hüseyin Efendi (1899-1969), annesi Feride Hanım’dır. 1942 yılında ilk öğretime başladı, lisede okurken babasının teşviki ile başarılı bir sınav vererek İstanbul belediye Konservatuarı’na giren B. Sıtkı Sezgin buradan mezun oldu. 1956 yılında Denizli’de vatani görevini tamamladıktan sonra 1958’de İzmir’e yerleşti.

1959’da İzmir Radyosu’nun sınavını kazanarak “yetişmiş sanatkar” olarak göreve başladı. Ayni yıl içinde solist, bir diğer sınavla da “Birinci sınıf ses sanatkarı” ünvanını aldı. 1967 yılından itibaren aynı kuruluşta stajyer sanatkarlara öğretmenlik yaptı. 1973’de İzmir Radyosu’nda “Klasik Koro Şefi” oldu. 1976’da İstanbul Devlet Türk Musikisi Konservatuarı Öğretim Üyeliği’ne getirildi. Aynı tarihlerden başlayarak İstanbul Radyosu ses sanatkarlığını, Küçük Koro Şefliği’ni ve TRT Merkez Denetleme Kurulu üyeliği’ni birlikte yürüttü. 1980 yılında TRT’den emekli oldu ve konservatuardaki görevinden ayrıldı. 1971-1983 yılları arasında çeşitli Avrupa ülkelerinde dini ve dindışı musikimizle ilgili konserler verdi. 1985 yılında özel bir anlaşma ile İ. T. Ü. Türk Musikisi Devlet Konservatuarı’nda öğretim üyeliğine başladı.

Bekir Sıtkı Sezgin, musiki ve din kültürü yüksek bir aileye mensuptur. Sesi çok güzel olan babası Hafız Hüseyin Efendi, Hafız Hasan Akkuş, Fatih Camii imamı Ahmed Rasim Efendi (Filibeli Arap Hafız), Hafız Ahmed Efendi, Hafız Sadettin Efendi’lerden musiki dersleri alarak müziğe başlamıştır. 1946-1948 yılları arasında İzmir’deki teyzesinin yanına gittiği zamanlarda Hisar Camii’nde Rakım Elkutlu ile tanışır ve onun eserlerini kendisinden öğrenir. Bekir Sıtkı Sezgin’in annesi Feride Hanım’ın da sesi güzeldi ve ud çalardı, anneannesinden din dışı eserler meşk eden B. S. Sezgin’in güzel sesini ve yeteneğini ilk kez babası fark etmişti. Çok küçük denecek yaşlarda , henüz 3-4 yaşlarında iken sokakta babası ile dolaşırken babasını evlerinin yakınında bulunan kahveye sürükler, gramofonun yanına oturur ve saatlerce plak dinlerdi. Üç buçuk yaşında “Hıfz”a başlayan Bekir Sıtkı Sezgin “Hıfz”ı beş yaşında tamamladı. Ortaokulun son sınıflarına kadar özel musiki eğitimi aldı ve dini musikimizin her formuna ait eserler meşk etti, az çok bilgi sahibi oldu. Bu dersler babası tarafından yeterli bulunmadı ve mevlidhan Hafız Mecid Sesigür, Laleli Camii Başmüezzini Hafiz Numan, Nuruosmaniye Camii İmamı Hafiz Hasan Efendi’den na’t, mevlid, Ezan, talim, mahrec-i huruf dersleri aldırttı ve ardından “Bu zamana kadar musikiyi sana pratik olarak öğrettik. Şimdi ilmi yönden öğrenim görmenin zamanı gelmiştir. “Hadi bakalım ! Konservatuar imtihanına gir, muhakkak en iyi derece ile kazanacaksın” diyen babasının sözleri onun sınava girmesini ve başarılı olarak kazanmasını sağlamıştır.

B. Sıtkı Sezgin babası için bu sebeple, ”Hasılı babam, benim hem sebebi hayatım, hem öğretmenim, hem mürebbim, hem de arkadaşım olmuştur” demiştir. Dersler devam ettiği sürede anneannesinden de din dışı eserler öğreniyordu. Toplum içinde ilk musiki icrası denemesini dokuz yaşında iken “Tevhid Bahri”ni okuyarak yapan B. Sıtkı Sezgin, aile ve dost meclislerinde bildiği eserleri okuyarak takdir edilirdi. Konservatuar süresince öğrendigi eserlerin çoğunu din dişi eserler oluşturuyordu. 1959 yılından sonra İzmir’de Zakirbaşı İlhami, Manisalı Hafız Ahmed, Mübaşir Kemal, Hafız İsmail Efendi’den bilmediği klasik eserleri, tevşih, durak, tavır ve üslup öğrenen büyük üstad, bütün bu titiz derslerin ve uğraşların sonucunda usta bir ses icracısı olarak kendisine üstün bir zemin hazırladı.

Bekir Sıtkı Sezgin, 1964 yılında İzmir’de evlendi. 1965’de H. Kudsi, 1967’de H. Siyami, 1969’da F. Hümeyra adlı çocukları dünyaya geldi. Büyük üstad 10 Eylül 1996 tarihinde vefat etti.

Üstad musiki öğrenmek ve öğretmek konusunda şunları belirtiyor;”. . . . Eğer insan en iyi ses ustalarını, en iyi yorumcu ve icracıları dinler ve onlara hizmet ederse, ancak o zaman Türk Musikisi’nin makamlarla ilgili yapısını ve perdelerini iyi anlayıp kavrayabilir. Yoksa öğrencilere falan dörtlü ile falan beşli birleştiği zaman şu makam olur deyip, o diziyi iki portelik bir temrin içinde terennüm etmekle musiki öğrenilemiyor ve öğretilemiyor. Böyle olunca mekanik bir musiki öğretimi verilmiş olur ki, onda da ruh yoktur, ruhsuz da musiki olmaz. ”

Prof. Dr.Yıldız Kenter

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

İstanbul’da doğdu. Ankara Devlet Konservatuarı Yüksek Bölümünü sınıf atlayarak bitirdi. Onbir yıl Ankara Devlet Tiyatrosunda çalıştı. Rockefeller bursu kazanarak, American Theatre Winng, Neighbourhood Play House ve Actor’s Studio’da oyunculuk ve oyunculuk öğretiminde yeni teknikler üzerine çalışmalar yaptı. Ankara Devlet Konservatuarına hoca olarak atandı. 1959 da Devlet Tiyatrosu’ndan ayrıldı. Muhsin Ertuğrul ile bir yıl çalıştı. Kardeşi Müşfik Kenter ve eşi Şükran Güngör ile Kent Oyuncuları Topluluğunu kurdu. Daha sonraki yıllarda sürekli olarak Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere’de “ Değişen Eğitim Metotları ” ve “ Oyunculuk Metotları ” üzerine çalışmalar yaptı. 1962’de Tiyatro hizmetlerinden ötürü “ Yılın Kadını ” seçildi. 1968’de İstanbul’da Kenter Tiyatrosunun binasının inşaatını tamamladı. Sinema oyuncusu olarak üç kez “ Altın Portakal ” ödülüne layık görüldü. Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Almanya, Hollanda, Danimarka, Kanada, Yugoslavya ve Kıbrıs’ta İngilizce ve Türkçe oyunlar sergiledi. 100’ün üstünde oyun oynadı. 100’e yakın oyun sergiledi. Shakespeare, Cehov, Brecht, Inoesco, Pinter, Albee, Tenessee Williams, Alan Ayckbourn, Arthur Miller, Brian Freil, Neil Simon, Athol Fugard, Sergey Kokovkin gibi pek çok yazarların yanısıra Melih Cevdet Anday, Necati Cumalı, Güner Sümer, Adalet Ağaoğlu, Zeki Özturanlı, Güngör Dilmen, Muzaffer İzgü gibi pek çok Türk yazarının oyunlarını da sahneye koydu, oynadı. 1981’de “ Devlet Sanatçısı ” olarak ödüllendirildi. 1984 de Roma’daki İtalyan Kültür Birliğince “ Adalaide Ristori ” ödülüne layık görüldü. Profesör Yıldız Kenter, 37 yıldır Sahne Hocalığı yapmaktadır. 1989 yılında, Korsika – Bastia Film Festivalinde “ Hanım ” filmindeki rolüyle “ En İyi Kadın Oyuncu ” ödülünü aldı. 1991 yılında Tiyatro Sanatına hizmetlerinden ötürü Uluslararası Lions Kulübünün “ The Melvin Jones ” yla ödüllendirildi. İki kez Ulvi Uraz “ En İyi Kadın Oyuncu ” üç kezde aynı dalda Avni Dilligil ödülüne laik görüldü. 1994’de “ Konken Partisi ” oyunundaki Fonsla rolü ile “ Olağanüstü Yorum ” ödülünü aldı. Finlandiya Dünya Kadın Kuruluşu tarafından yüz yılın en başarılı yüz kadınından biri olarak onurlandırıldı. 1995’de Kültür Bakanlığı, Tiyatro Sanatına katkılarından ötürü “ Onur ” ödülüne layık gördü. Profesör Kenter’e aynı yıl tiyatro sanatına katkılarından dolayı “ Mevlana Kardeşlik ve Barış ” ödülü verildi. 1996’da Magazin Gazetecileri Derneği tarafından Ramiz ile Jülide’deki Jülide rolü için “ En İyi Kadın Oyuncu ” ödülü verildi. 19 Mayıs 1997 de Uluslararası İstanbul Festivali tarafından ömür boyu Tiyatro Sanatına katkısından dolayı verilen onur ödülü Yıldız Kenter’e Dame Diana Rigg tarafından takdim edildi. 1998’de Ankara Sanat Kurumu “ Yılın Kadın Sanatçısı ” ödülü, 1998 Muhsin Ertuğrul yaşam boyu tiyatro sanatına katkılarından dolayı onur ödülü, 1998 Cumhurbaşkanlığı Büyük Kültür ve Sanat Ödülü, “ MARTI ” adlı oyunda Madam Arcadina rolüyle 1999 Afife Jale – En İyi Kadın Oyuncu ödülü .

Ord. Prof.Aydın Sayılı

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı 2 Mayıs 1913 tarihinde İstanbul’da doğduç İlk ve orta öğrenimini Ankara’da tamamlayan Sayılı lise eğitimini ise Ankara Erkek Lisesi (Atatürk Lisesi)’nde tamamlamıştır. Lise mezuniyet sınavını Mustafa Kemal Atatürk’ün de yer aldığı sınav heyeti önünde başarı ile vererek mezun olmuştur. Sayılı, yaşamındaki bu tarihsel unutulmaz olayı “Atatürk’le Bir Sınav Anısı” başlığı altındaki bir yazısının bir bölümünde şöyle anlatıyor:

“Atatürk benim sınavımdan çok memnun kalmış. Bu sebeple Milli Eğitim Bakanına ‘bu öğrenci ile ilgilenin’ şeklinde bir talimat vermiş. O zaman Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip Bey, beni makamında kabul ederek bana sınavdaki başarımdan ve Atatürk’ün takdirini kazanmış olmamdan dolayı bir tebrik mektubu verdi ve yüksek öğrenimine ilişkin bir planının olup olmadığını sordu. Ben kendisine su mühendisi olmak istediğimi söyledim. Fakat o bana daha geniş bir kültür tabanı üzerine oturan bir alanı seçmenin daha uydun olacağını söyleyerek, bana tarihçi olmamı önerdi ve bunda biraz ısrar etti. Ben asıl ilgi alanımın fizik olduğunu fakat tarihi de sevdiğimi söyleyerek konu üzerinde biraz düşüneceğimi ve annem ve babamla da konuyu konuşup danışmak ihtiyacını duyduğumu söyledim. Bu arada Milli Eğitim Bakanlığı bu konuya ciddiyetle eğilmiş ve tarih ile fen konularını bir araya getiren bir alan olarak, benim için bilim tarihinin uygun bir meslek olabileceğini düşünmüş. Mesele bu şekilde bana intikal edince ben de konuyu ciddiyetle zihnimde toparlamaya çalıştım.
Ben Fransızca’dan izlediğim bazı kitaplarımda bilim tarihi ile temasa gelmiştim. A. Cuvillier’in lise son sınıfları ve üniversiteye hazırlık sınıfları için yazdığı Mantık ve Genel Felsefe ile Ahlak adlı kitabının mantık kısmında bilim tarihine ilişkin çok ilginç bahislerle karşılaşmış olduğum gibi, E. Voisin’in liseler için yazılmış üç ciltlik Cours de Physique adlı kitabının bölüm sonlarında verdiği tarihî metinler de beni çok ilgilendirmişti. Bu itibarla, bilim tarihini kendim için çekici bir alan olarak düşünmekte çok güçlük çekmedim.

O yıllarda bilim tarihi konusu önemlice bir kıpırdanma hareketine sahne olmakta idi. Amerika’nın Harvard Üniversitesi’nde bilim tarihi alanı bu sıralarda belirginlik kazanmakta ve bu çalışmaların odağını George Sarton adlı bir profesörün faaliyetleri oluşturmakta idi. Bu faaliyetten bizim o zamanki Milli Eğitim Bakanlığımızın ve yeni kurulmuş olan Türk Tarih Kurumu’nun seçkin mensuplarının da haberi varmış. Bu itibarla konuyu biraz derinlemesine incelemek de benim için mümkün oldu. Bu arada George Sarton’un çıkarmaya başladığı Introduction to the History of Science (Bilim Tarihine Giriş) adlı kitabın yayınlanmış olan birinci cildini Türk Tarih Kurumu’nun Kütüphanesi’nde gözden geçirme fırsatını da buldum ve bilim tarihini meslek seçtiğim ve yarışma sınavını kazandığım takdirde Sarton’un yanında öğrenimimi sürdürebileceğim de bana söylendi. İşte bütün bunlar, benim bilim tarihini meslek olarak seçmemin yolunu açmış oldu.
Böylelikle, Atatürk’ün sınavıma gelmesi benim hayatımın seyri üzerinde büyük bir etki yapmış oldu. Atatürk hepimizin yaşamına yeni bir yön vermiş bir kişidir. Fakat benimki daha kişisel ve özel türden bir etki oldu. Atatürk sınavı işe karışmış olmasaydı su mühendisi olacaktım. Elbette ki o saha da çok önemli ve yararlı bir mesleği temsil ediyor. Fakat ben bilim tarihini ve üniversite hocalığı mesleğini seçmiş olmaktan çok memnunum. Bunda hiçbir zaman en küçük bir şüphem de olmadı.

Bilim tarihi konusu milli kültürümüzün zenginleşmesi açısından bizim için olağanüstü önemde bir konudur. Kültür dağarcığımızın böyle temel önemde bir kültür ögesi ile beslenip geliştirilmesinin Atatürk ilke ve düşünceleri ile tamamiyle uyumlu ve ahenkli olduğunda hiç şüphe yoktur.

İnsanın en gerçek yol göstericisinin bilim olduğunu ve Türk Milletinin uygarlık ve ilerleme yolunda göstereceği büyük başarılarda kafasında ve elinde tuttuğu meşalenin bilim olduğunu ve olması gerektiğini söyleyen Atatürk, eğitimimizin bilim zihniyeti için zafer yollarını açacak mahiyet ve doğrultularda vurgulanmasına büyük önem vermiş ve bu amaca ulaşılması için belirgin bir özen göstermiştir. Bu itibarla, son yıllarda felsefe gibi köklü bir disiplin yanında liselerimizin müfredat programlarında bilim tarihine de yer verilmeye başlanmış olmasının çok olumlu ve memnuniyet verici bir gelişme olarak kabul edilmesi gerektiğine bu vesile ile işaret etmeyi yararlı buluyorum.”

Aydın Sayılı, Ankara Erkek Lisesi’ni 1933 yılında Haziran döneminde “pekiyi” dereceyle ve birincilikle bitirdi. Aynı yıl Milli Eğitim Bakanlığı (Maarif Vekaleti)’nın yurt dışına öğrenci göndermek için açtığı sınavı kazanarak ünlü Harvard Üniversitesi’nde Bilim Tarihi Bölümünde yüksek öğrenimini yapmak üzere Amerika Birleşik Devletleri’ne gönderildi. Columbia ve Cornell gibi bazı üniversitelerde yaz öğrenimine de katılarak, 1942 yılında Harvard Üniversitesi’nden doktora derecesi aldı. Tezinin konusu “İslam Dünyasında Bilim Kurumları”dır. Bu doktora Harvard Üniversitesi’nde ve bilindiği kadarıyla da dünyada bilim tarihi dalında verilen ilk doktora derecesidir. Sayılı’nın Harvard’daki eğitimi, yatay ihtisas alanı olarak İslam Dünyası ve düşey ihtisas alanı olarak da fizik tarihi konularını kapsıyordu. Aydın Sayılı’nın doktora çalışmasını, adı geçen bölümün başkanı, ünlü bilim tarihçisi Prof. Dr. George Sarton (1884-1956) yönetti. Sayılı, hocası George Sarton’ın dünyada “bilim tarihinin bağımsız bir akademik disiplin olarak resmi bir statüye kavuşmasında büyük rolü olduğunu” vurguluyor. Sarton, Sayılı’nın mesleki formasyonunda çok derin etkiler yaptı. İkisi arasında başlangıçtaki hoca-öğrenci ilişkisi, zamanla iki büyük bilim tarihçisi ilişkisine dönüşerek karşılıklı saygı duygularıyla yaşamlarınca sürdü.

Dr. Aydın Sayılı, 1943 yılında, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Kürsü’ne “İlmi yardımcı” olarak tayin edildi. Askerlik görevi nedeniyle bir süre akademik yaşamına ara verdikten sonra 1946 yılı sonunda adı geçen fakültenin Felsefe Kürsüsü’ne “Bilim Tarihi Doçenti” olarak atandı. 1952 yılında “Bilim Tarihi Profesörlüğü”ne yükseldi ve aynı yıl Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde kurulan Bilim Tarihi Kürsüsü’ne başkan olarak atandı. 1958 yılında Ordinaryüs Profesörlüğe yükseldi. 1974 yılında Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Başkanlığına seçilen Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı, bu görevini 1983 yılı başında yaş haddi nedeniyle emekli oluncaya dek kesintisiz sürdürdü. Emekli Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı 1984 yılında kurulan Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi’ne başkan olarak atandı. Bu son görevini de tam bir liyakatla yapmaktayken 16 Eylül 1993 tarihinde yaş haddi nedeniyle emekli oldu.

Sayılı, 1947’de Türk Tarih Kurumu’nun tam üyeliğine seçilmiştir. 1957’de Uluslararası Bilim Tarihi Akademisi’nin muhabir üyesi, 1961’de aynı akademinin tam üyesi olmuş ve 1962’de üç yıllık bir dönem için başkanlığını yapmıştır. Türk Kütüphaneciler Derneği’nin şeref üyesi olmuş, Türk tarih Kurumu Ortaçağ Şubesi’nin başkanı olarak da birkaç yıl hizmet etmiştir.

Bilimle uğraşmayı bir yaşam biçimi olarak seçen bu değerli, özverili bilim adamı; son yıllarında böbrek, kalp ve cilt rahatsızlıklarıyla uğraşmak zorunda kalmış, henüz bir aylık olan emeklilik hayatına intibak ediyorken 15 Ekim 1993 Cuma günü öğleden evvel saat 10.30 sularında evinin önündeki sokakta geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etti. Cenazesi 18 Ekim 1993 tarihinde Ankara-Cebeci Asri Mezarlığı’nda toprağa verildi.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı, ömrünün büyük bölümünü bilim tarihi çalışmalarına bilinçle ayıran, bu uğraşısından derin bir zevk duyan, bilim tarihine ilişkin birçok önemli katkı ile ülkesinde ve uluslararası bilim ortamında haklı bir saygınlık kazanmış bir kişiliktir. O, anadili olan Türkçe dışında İngilizce, Fransızca, Almanca, Farsça ve Arapça dillerini de çok iyi bildiğinden, kaynak yayınları kavramakta ve yorumlamakta üstün bir performans gösterdi. 1952-1953 ve 1956-1957 akademik yılları içinde Amerika Birleşik Devletleri hükümetinin ve Ford Vakfı’nın verdikleri burslarla, ABD’nin en zengin kitaplıklarında iki yıla yakın süre araştırmalar yaptı. Sayılı’nın bu olanağı en verimli biçimde değerlendirmesinde, altı dildeki derin vukufunun etkisi büyüktür.

Aydın Sayılı’nın Türkçe ve yabancı dillerdeki çok sayıda bilimsel yayını (kitap, makale, bildiri) bilim tarihi dalında kendisine uluslararası ün ve saygınlık kazandırmıştı. Nitekim Harvard Üniversitesi’ne, State University of New York’a ve Beyrut Amerikan Üniversitesi’ne bilim tarihi dersi vermek üzere davetler aldı ise de, Ankara’daki görev ve sorumlulukları nedeniyle bunları kabul etmeyi uygun bulmadı. Kişiliği ve etkinlikleri ile yalnız ülkemizde değil, çağdaş ileri ülkelerde de kalıcı bir saygınlığı hak etmişti. Nitekim çeşitli tarihlerde birçok kez ödüllendirildi.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı’nın konuşma ve yazıları zengin bir kültür birikimini açık bir surette yansıtmaktadır. Metafizik görüşlerden ve dogmalardan ziyade, özellikle bilim tarihine dayanan düşüncelere ilgi duyardı. Gerçekçi ve sistematik düşünce, belirgin bir niteliği idi. Bu nitelikteki soruları da daima iyi karşılardı. Muhatabını, şekilde nazik, esasta sağlam bir düşünce yapısıyla yanıtlardı. Yanıtları daima sistematik, tutarlı ve doyurucu idi. Araştırmalarında olabildiğince ilk kaynaklara ulaşmaya, önyargısız ve nesnel (objektif) davranmaya sürekli özen gösterirdi. Ele aldığı konuya üstünkörü değil, aksine olarak derinlemesine incelemek, dar zamana sıkıştırmamak, düşüncelerini iyi kristalize ederek kaleme almak, onun dikkati çeken özellikleridir. Yapıtları titiz bir çalışmanın ürünü olduklarından, sonraki basımlarında sözcük değişikliği bile yapmamayı adeta ilkeleştirmişti. Bilim etiği (ahlakı), onun düşüncelerinde ve davranışlarında saygın bir konumdaydı.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı, bilim tarihi araştırmalarını kesintisiz sürdürürken yükseköğretimimizde bilim tarihini, bağımsız bir akademik kürsü biçiminde resmi bir duruma kavuşturup yerleştirmekte öncü hizmetleri gerçekleştirdiği gibi, bilim tarihçilerimizi yetiştirmekte de yıllarca süren özverili bir emek verdi. Nitekim tanınmış bilim tarihçimiz Prof. Dr. Sevim Tekeli (d. 1924), hocası Sayılı’yı, “üstün bir bilim adamı, değerli bir öğretmen, bir bilge” olarak niteliyor ve emekli olan Sayılı’ya şöyle sesleniyor:
“Sayın hocam, Türkiye’de, Fakültemizde, ilk Bilim Tarihi Kürsüsünü kurduğunuz ve yürekten inandığınız Türklerin, yüzyıllar boyu bilime yapmış oldukları büyük katkıları ortaya çıkarma araştırmalarında yeni bir çığır açtınız. (…) Uygarlığın temel öğelerinden biri, daha doğrusu, insanın en üstün başarısı bilimsel çalışmalarda yansır. Çok parlak olan Türk tarihinin bu en önemli yönünü, Dünya Bilim Tarihçilerinin övgü ile söz ettiklerine defalarca tanık olduğum, pek çok örneklerle sergilediniz ve aydınlattınız (…). Sayın Hocam, görev bilinciniz, derslerinizdeki ciddiyetiniz, bir öğretmen olarak zamanınızı ve bilginizi öğrencilerinize aktarmaktaki özveriniz her türlü övgünün üstündedir. Bilimsel araştırmada kılı kırk yararcasına göstermiş olduğunuz titizlik, olanı olduğu gibi sergilemekteki objektifliğiniz hepimize örnek olmuştur. Bilim Tarihine yapmış olduğunuz katkılarınız Dünya’da olduğu kadar Türkiye’mizde de takdirle karşılanmıştır ve karşılanacaktır.”

Tıp tarihçimiz Prof. Dr. Aykut Kazancıgil ise Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı’nın mesleki alandaki hizmetinin üç temel özelliğini şöyle belirtmektedir:
“1. Sayılı, memleketimizde Bilin Tarihini meslek olarak seçen ve bu konuda doktora yapan ilk kişidir.
2. Uzun yıllar Ankara Üniversitesi, Dil Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak çalışmış, bilim tarihi dalında geniş bir kadro yetiştirmiştir.
3. Yayınları ile Türk Bilim Tarihini dünyaya tanıtmıştır”.

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Bilim Tarihi Bölüm Başkanlığı, İslam Tarih Sanat ve Kültür Araştırma Merkezi Genel Direktörlüğü yapmış, Türk Bilim Tarihi Kurumu kurucu başkanı ve 28.12.2004’ten itibaren İslam Konferansı Örgütü Genel Sekreteri olan Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu ise Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı’yı, “Türk Bilim Tarihinin öncü ve değerli ismi Aydın Sayılı Hocamız” diyerek anıyor. Prof. Dr. İhsanoğlu, Türkiye’de bilim tarihi çalışmalarının, temelde Aydın Sayılı etkenine bağlı olarak, üç merhalede incelemenin doğru olabileceğini ifade ediyor: Aydın Sayılı öncesi çalışmalar, Sayılı dönemi ve Sayılı sonrası dönem. İhsanoğlu, akademik hayatımızda “Aydın Sayılı Ekolü”nün kurulmuş olmasının önemini de belirtmektedir.

Sayılı, yukarıda adı geçen eserinde şöyle diyordu: “Bilim uygar dünyanın belkemiğidir ve uygarlıkta en çok ilerleyen toplumlar bilime en çok bel bağlayanlar olacaktır”. “İnsan kafası doğanın bildiği en gür, en doğurucu ve en verimli enerji kaynağıdır. Gerçekten insanda harcanan zihinsel enerji ile elde edilen sonuçlar birbirleri ile kıyas kabul etmeyecek derecede farklı olabilmektedir. Kafası sayesinde insan çok çeşitli ve engin başarılar göstermiştir. Bunların en göze çarpanı ve en göz kamaştıranı de kuşkusuz ki bilimdir.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı’nın seçkin bir niteliği de, Doğu ve Batı dillerine vukufu, kavrayışı güçlendikçe, anadiline yani Türkçeye de giderek artan bir ilgi göstermiş ve bilinçli bir emeği sürekli vermiş olmasıdır. Bunun en belirgin kanıtı, editörü olduğu “Bilim Kültür ve Öğretim Dili Olarak Türkçe” isimli yayındaki aynı adlı makalesidir. Bu kapsamlı ve çok önemli yayında, Türkçe’nin gelişimini açıklayan Sayılı, Batı ve Doğu dillerinin çok sayıda sözcüklerine Türkçe karşılıklar da önerdi. Onun bu saygıdeğer emeği, dilimize hizmet edecekler için gelecekte de büyük değerde olacaktır. Bir yabancı terimin Türkçe karşılığının bulunmasında, Türkçeyi ve o yabancı dili çok iyi bilmek yetmemekte, aynı zamanda ilgili konuyu yeterli düzeyde bilmek de gerekmektedir. Aydın Sayılı, kişiliğinde bu niteliklerin tümünü eksiksiz biçimde toplamış bir akademisyendi. O, karşılıkları hiç bulunmamış yabancı sözcüklere ve anlam karışıklıklarına yol açabilen terimlerimize Türkçe yeni karşılıklar bulup, bunların açıklamalarını yaptı. Matematik, fizik, felsefe gibi değişik bilgi dallarını ilgilendiren bu çalışmasında, eşanlamlı, yakın anlamlı Türkçe sözcükler türeterek, dilimizi zenginleştirmede önemli bir kültürel etkinlikte bulundu.

Aydın Sayılı, müziğe ve güzel sanatlara duyarlı bir insan olarak, keman ve resim sanatıyla amatörce çalışmalar yaptı. Resim sanatında kuru kalem tekniğini sevmiş ve başarılı çalışmalar ortaya koymuştu.

Aldığı Ödüller ve Onur Üyelikleri;
1- 1973 Yılında Nikola Kopernik’in doğumunun beşyüzüncü yıldönümü vesilesiyle Türkçe (Kopernik ve Anıtsal Yapıtı, 1973) ve İngilizce (Copernicus and his Monumental Work, 1973) iki yayınından dolayı Polonya Hükümeti tarafından Kopernik Madalyası verildi.
2- Türkiye Bilimsel ve teknik Araştırmalar Kurumu (TÜBİTAK) 1977 Hizmet Ödülü verildi.
3- 1981 Yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Tarihi Enstitüsü’nün Onur Beratı verildi.
4- 1989 Yılında Die Deutsche Morgenlandische Gesselschaft (Alman Doğubilimciler Derneği) Onur Üyeliğine seçildi.
5- 1989 Yılında Türk Kütüphaneciler Derneği Onur Üyeliğine seçildi.
6- 1990 Yılında Ankara-Atatürk Lisesi Eğitim Vakfı Onur Kurulu Üyeliğine seçildi.
7- UNESCO Paris Merkezi’nin hazırlattığı “Orta Asya Uygarlıkları Tarihi” isimli dizinin hazırlanmasında görevli Uluslararası Editörler Komitesi’ne seçilen Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı’ya, -kendi uzmanlık alanıyla çok ilişkili olan ciltlerini tamamlaması nedeniyle-, UNESCO Genel Merkezi tarafından 1990 yılında Pandit Nahru Ödülü verildi.
8- Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri sahipleri Meslek Birliği (İLESAM) 1993 Hizmet Şeref Ödülü verildi.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı’nın yayınları, nitelik ve nicelik bakımından olağanüstü bir çalışmayı yansıtan ürünlerdir. Yayınları, Türkçe, İngilizce, Arapça ve Farsça dillerinde olup; kitap, bildiri, araştırma yazıları ve makalelerden oluşmaktadır. Biz burada çok üretken olan Sayılı’nın sadece telif ve editörü olduğu kitaplarının künyelerini vermekle yetineceğiz.

Telif kitapları
1. Copernicus and His Monumental Work.—Ankara: Turkish Historical Society, 1973.
2. Abdülhamid İbn Türk’ün Katışış Denklerde Mantıkî Zaruretler Adlı Yazısı ve Zamanın Cebri (Logical Necessities in Mixed Equations by Abd Al Hamid Ibn Turk and the Algebra of his Time).—2. bs.—Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Türk Tarih Kurumu, 1985. (1. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1962)
3. Ortaçağ Bilim ve Tefekküründe Türklerin Yeri.– Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi, 1985.
4. The Observatory in Islam.—2nd ed.—Ankara: Turkish Historical Society, 1988. (1. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1960)
5. Hayatta En Hakiki Mürşit İlimdir.—3. bs.—Ankara: Kültür Bakanlığı, 1990. (1. bs.—Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı, 1948.), (2. bs.—Ankara: Gündoğan, 1989).
6. Mısırlılarda ve Mezopotamyalılarda Matematik, Astronomi ve Tıp.—3. bs.– Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi, 1991. (1. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1966), (2. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1982)
7. Uluğ Bey ve Senerkand’daki İlmi Faaliyeti Hakkında Gıyaseddin-i Kaşi’nin Mektubu.—3. bs.– Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi, 1991. (1. bs.– Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1960), (2. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1985)
8. Türkler ve Bilimler.—İstanbul: Basın Yayın Genel Müdürlüğü, 1976 (Türkçe, İngilizce, Fransızca ve Arapça yayınlanmıştır)

Editörü olduğu kitaplar
1. Ebû Nasr’i Farabî’nin Halâ Üzerine Makalesi = Farabî’s Article on Vacuum.—Ankara: Türk tarih Kurumu, 1951 (Prof. Dr. Necati Lugal ile birlikte yazılmıştır), (Arapça metin, Türkçe ve İngilizce tercüme), (2. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1985)
2. Nikola Kopernik (1473-1973).—Ankara: UNESCO Türkiye Milli Komisyonu, 1973.
3. Bilim, Kültür ve Öğretim Dili Olarak Türkçe.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1978 (2. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1994), (3. bs.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 2001)
4. Beyrunî’ye Armağan.—Ankara: Türk tarih Kurumu, 1978.
5. İbn Sinâ, Doğumunun Bininci Yılı Armağanı.—Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1984.

Marcus Tullıus Cıcero

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

3 Ocak M.Ö. 106 yılında Arpinum’da doğmuştur. Çocukluğundan itibaren harika bir öğrenci olmuş, eğitime olan tutkusu ve sevgisi ile ünlenmiştir. Yoğun bir hukuk öğrenimi görmüş, daha sonraları ise edebiyat ve felsefeyle daha çok ilgilenmeye başlamıştır. Savaşı hiç sevmezdi, yine de orduya katıldı.

Mahkemelere başkanlık yaptı, ünlü ve başarılı bir hukukçu oldu. Daha sonraları ise konsül oldu,  M.Ö. 60 yılında Sezar, ilk Triumvirliği başlattı. M.Ö. 58 yılında Publius Clodius Pulcher’in koyduğu yasa ve aralarında gelişen sürekli muhalefet yüzünden İtalya’yı bir yıllığına terk etti. M.Ö. 50’li yıllarda, Cicero popülist Milo’yu Clodius’a karşı destekledi. Sonra 50’li yılların ortasında Clodius Milo’nun gladyatörleri tarafından Via Appia’da öldürüldü. Cicero Milo’yu savundu, . Nitekim Milo sürgüne gitti ve uzun bir süre Marsilya’da yaşadı.

MM.Ö. 45 yılının Şubatında kızı Tullia öldü. Hayatı boyu bu şoktan kurtulamadı. M.Ö. 43 yılının 7 Aralık günü başı kesilerek idam edildi.

Davut Can

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

Davut Can, 1973 yılında Mersin’de dünyaya geldi. İlk ve ortaöğretimini Mersin’de tamamladı. Trakya Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Edebiyat Bölümü’nden mezun oldu.

Aldığı NLP kursları ile eğitim ve motivasyon sahasında kendini geliştiren yazar, seminerler vermekte ve Türk Edebiyatı öğretmeni olarak görevine devam etmektedir.

Fethi Tevetoğlu

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

1916 yılında doğdu. Türk yazar ve siyasetçi, ansiklopedist. Askeri Tıbbiye’yi bitirdi. ABD’de çocuk hastalıkları dalında ihtisas yaptı, Houston’da çalıştı. 1957 yılında DP’de siyasete başladı, AP’den 1961 ile 1974 yılları arasında Samsun Cumhuriyet Senatörü oldu. İslam Ülkeleri Konferansı Başkan Yardımcılığı, Parlamento Dış İlişkiler Komisyonu Başkanlığı, Müslüman Mültecileri Kalkındırma Vakfı Genel Başkanlığı, Türk Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı Genel Başkanlğı yaptı.

Yazarlığa Türkçü dergilerde başladı. Kopuz, Atsız Mecmua, Türk Kültürü, Orhun, Türk Sazı, Çınaraltı, Ülkü, Toprak, Hayat Tarih dergilerinde ve Tasvir, Yeni İstanbul, Son Havadis gazetelerinde yazdı. Türk Ansiklopedisi’ne madde yazdı. Komünizmle Mücadele Derneği’nin de kurucularındandır.

Irkçılık-Turancılık Davası adı altında Mayıs 1944′ de başlayan ve Hüseyin Nihal Atsız, Alparslan Türkeş, Ankara Konservatuarı Direktörü Orhan Şaik Gökyay, Hikmet Tanyu, Osman Yüksel Serdengeçti, Türk Tarihi Profesörü Zeki Velidi Togan, Reha Oğuz Türkkan gibi Türkçülerin de bulunduğu davada tutuklanmıştır.

Şarkıcı Tarkan’ın dedesinin kardeşidir.

Eserleri

Türklüğe Kurban.
Çanakkale Abidesi.
Büyük Türkçü Müftüoğlu Ahmet Hikmet.
Enis Behiç Koryürek.
Faşist Yok Komünist Var.
Milletlere Işık Tutan İki Beyanname.
Utanç Duvarı.
Mukaddes Topraklar.
Açıklıyorum.
Kıbrıs ve Komünizm.
Türkiye’de Sosyalist ve Komünist Faaliyetler.
Benim Gördüğüm Bugünkü Rusya.
Atatürk’le Samsun’a Çıkanlar.
Ömer Naci.

Doğan Hızlan

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

1937 tarihinde İstanbul’da doğdu. Pertevniyal Lisesi’ni bitirdi. Hukuk öğrenimine başladı. İlk yazısı 1954 yılında yayımlanan Doğan Hızlan, çeşitli edebiyat dergilerini ve aralarında Cumhuriyet’in de olduğu gazetelerin sanat sayfalarını yönetti. Bunun yanı sıra birçok gazete ve dergide eleştiriler yayımladı.

1980 yılında Bayram Gömleği adlı bir çocuk hikâyeleri güldestesi hazırladı. Ercümend Behzad Lav’ın Bütün Eserleri’ni yayıma hazırladı. Son olarak İhsan Yılmaz ile birlikte Celâl Sılay’ın Toplu Şiirleri’ni Hüsran Filizleri adıyla yayımladı. En yeni kitabı, Hürriyet Pazar’da yayımlanan kitap yazılarından oluşan Aynadaki Bakışlar’dır.

Kitapları

Yazılı İlişkiler (1983)
Günlerde Kalan (1983)
Sanat Günah Çıkarıyor (1992)
Kitaplar Kitabı (1996)
Saklı Su (1996)
Ne Kadar Mozart O Kadar Süt (1996)
Söyleşiler (1997)
Güncelin Çağrısı (1997)
Mavi Bereli (2001)
Şiir Çilingiri (2001)
Düzyazı Ayracı (2001)
Yalnızlık Kahvesi (2003)

Serhat Kunar

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

01 Nisan 1958 tarihinde Bayburt’ta doğmuştur. İlk ve orta tahsilini Ankarada, liseyi ise İstanbul Fenerbahçe lisesinde bitirmiştir.

1978-1983 yılları arasında FHN de ve Essen Historische Enstitütde Tarih eğitimi almış ve 1987-89 yılları arasında Anadolu ve özellikle Likya tarihsel yüzey araştırmalarında Alman prof.E.Turyznskinin yardımcılığını yapmıştır. Antalya Rehberler derneğinin kurucu başkanlığını yapan Kunar, Antalya ve yakın çevresi, Myra, Side, Noel Baba ve Demre, Likya, Pisida, Pamfilya, Perge, Side, Aspendos ve Türkiye Tarihi ve arkeolojik kentleri kitaplarını yazmış ve kitapları 12 dile çevrilmiştir.

1997 de Tanrı Dağlarından Anadoluya İpekyolunda Devran Belgeselini çeken ilk Türk grubunun danışmanı ve başkanlığını yapmış ve belgesel uluslararası film festivallerinde ve TV lerde gösterilmiştir.

Türk Kütuphaneciliğinin köylerden başlaması gerektiği kampanyası dahilinde Türk köylerine kütüphane açan Kunarın, Gazeteler, Dergilerin yanısıra, kokturkler.net sitesinde çeşitli araştırma yazıları ve makaleleri yayınlanmaktadır.

Prof. Dr.Hikmet Birand

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

Karaman’da doğdu. İatanbul Yüksek Ziraat mektebi’ni bitirdikten sonra (1927), Almanya’da bonn üniversitesi’nde doktora yaptı(1933), Türkiye’ye dönünce Yüksek Ziraat Enstitüsü öğrenim üyeliğine tayin edildi. Ankara Üniversitesi fen Fakültesi Botanik Enstitüsü’nde doçent ve profesör oldu.

Yurt içinde yaptığı gezi intibalarını deneme türünde yazdı.

Eserleri: Anadolu Manzaraları (1957), KurakÇorak (1962), Alıç Ağacı ile Sohbetler (1968).

Albert Camus

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

Fransız yazar, Cezayirde doğdu.Cezayir Üniversitenin felsefe bölümünü bitirdi. Öğrencilik yıllarında tiyatro ile ilgilendi. Bu arada platon ve St. Augustin üzerine doktoro tezini verdi. Gazetecilige başladı. 1943’te Fransa’da nazilere karşı direniş örgütlerine katıldı ve Combat adlı gizli bir yayın organını yönetti. Sosyalizme yönelen Camus 2. Dünya Savaşı’ndan Sonra hayal kırıklığına uğradı.

Eserlerinde fert, ölüm ve hayatın anlamı gibi konular üzerinde durdu. Egzistansiyalizmin (varoluşçu akım) içinde anılan Camus, Fransa’da bir otomabil kazasında hayatını kaybetti. İntihar ettiğide söylenir.

Türkçe’ye çevrilen başlıca eserleri: yabancı, Veba, Denemeler, Başkaldıran İnsan, Sisyphe Efsanesi, Sürgün.

Suna Dumankaya

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

1958 yılında Van’da doğdu. Anneannesi Fatma Öktem, İlaçların olmadığı günlerde, doğanın gücü olan otlar, yağlar ve özler ile insanları iyileştiren bir doğa ve bilim kadınıydı. Suna Dumankaya, anneannesinin kendisine aktardığı bilgilerle, 25 yılı aşkın süredir doğanın gücünü insanlara ulaştırıyor.

Kozmetik dalında doğal malzemeler kullanarak birçok ülkeden uzmanlık belgesi almaya hak kazandı ve yılların getirdiği tecrübeye bu bilgilerini de katarak birçok mucizevî formülü ortaya çıkardı. Yarattığı kendi ismini taşıyan “ SD” markasıyla, katıldığı televizyon programları ve kitaplarıyla bu formüllerini paylaşmaya devam ediyor.

Kitapları
Meslek Sırlarım
Mucize Formüller
Doğal Sağlık Ve Güzellik

Mehmet Mazak

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

1971 Erdemli Mersin doğumlu. İlk orta ve liseyi Erdemli’de bitirdi. 1995 yılında Marmara Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesinden mezun oldu.  Aynı sene Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yeniçağ anabilim dalında yüksek lisansa başladı. 1998 yılında “İstanbul’da Kayıkçı Esnafı ve 1802 Tarihli Kayıkçı Esnafı Sayım Defteri” konusundaki teziyle mastırını tamamladı.

İlk kitabı 1998 yılında “Eski İstanbul”da Deniz Ulaşımı” adıyla İDO tarafından yayımlandı.  Daha sonra İstanbul’un aydınlatma ve ısıtma tarihi ile ilgili olarak “Osmanlı”dan Günümüze Havagazının Tarihçesi” kitabı üç cilt olarak İGDAŞ tarafından yayımlandı. Bu yayınları 2000 yılında “İstanbul Depremleri”, 2001 yılında “Osmanlı”da Çevre ve Sokak Temizliği”, 2006 yılında “Baki Kente Ab-ı Beka Hamidiye” kitapları takip etti.

Mehmet MAZAK”ın bugüne kadar İstanbul Şehir Tarihi ve Kültürü üzerine yayınlanmış sekiz kitabı ve elliye yakın makalesi olup ona yakın kitapta yayın kurulu ve ilmi heyette yer almıştır.

Çalışmalarına İstanbul”un Aydınlatma, Boğaziçi ve Kayıklar, Temizlik ve İçecek Kültürü  konusundaki araştırmalarıyla devam etmektedir. 
 

KİTAPLARI:

Eski İstanbul”da Deniz Ulaşımı  1998

Osmanlı’dan Günümüze Havagazı Tarihi 1999

İstanbul Depremleri  2000

Osmanlı’da Çevre ve Sokak Temizliği 2001

Baki Kente Ab-ı Beka Hamidiye 2006

Kartpostallarda İstanbul Eminönü-Fatih 2008

Kartpostallarda İstanbul Eyüp-Bakırköy-Beyoğlu-Kağıthane 2008

Eski İstanbul’da Deniz Ulaşımı: KAYIKLAR 2008

Mesut Özünlü

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

1965 yılında Aydın’ın Nazilli ilçesinde doğdu. Gazi Üniversitesi Arap Dili Eğitimi Bölümünü (1989), Anadolu Üniversitesi AÖF İlahiyat Meslek Yüksek Okulunu bitirdi (2003). 1989 yılında bir kamu kuruluşunda memur olarak çalışmaya başladı.

1992 yılında MEB bursuyla Mısır’a gitti, yaklaşık bir yıl süreyle Kahire Üniversitesi’nde Arap Dili grameri üzerinde araştırmalar yaptı ve pratiğini ilerletti. Uzun yıllar Diyanet İşleri Başkanlığı, Dini Yayınlar Dairesi’nde tashih ve redaksiyon alanında memur olarak görev yaptı.

2005-2009 yılları arasında resmi görevli olarak dört yıllık süreyle Almanya’ya gönderildi. Diyanet Aylık, Avrupa ve Çocuk Dergileri ile Gençlik ve Çınar gibi birçok süreli yayında şiir, anı, makale, deneme ve araştırma yazıları yayınlandı. Türkiye Yazarlar Birliği üyesidir. Evli ve bir çocuk babasıdır.

Eserleri

Arıların Nöbeti (Hikaye/ Komisyon- Diyanet Yayınları, Ankara 1999)

Mısır Rüyası/ Gördüklerim, Düşündüklerim (Anı/ TDV Yayınları, Ankara 2000)

Cevdet Kudret Solok

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

7 Şubat 1907 tarihinde İstanbul’da doğdu. Yedi Meşale edebiyat topluluğunun kurucuları arasında yer alan Türk edebiyatçı ve edebiyat tarihçisi. Tam adı Cevdet Kudret Solok olan yazar, Cevdet Kudret adı ile tanınır.

1. Dünya Savaşı sırasında babası ölen Cevdet Kudret’i annesi büyüttü. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten sonra Kayseri ve Ankara’da edebiyat öğretmenliği yaptı. Türk Ansiklopedisi’nde, Türk Dil Kurumu’nda, Bilgi Yayınevi’nde çalıştı. 1952’den başlayarak önce takma adlarla (Abdurrahman Nisari, Suat Hisarcı gibi) sonra kendi adıyla edebiyat ders kitapları yazdı. Öğretim görevlisi olarak girdiği Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Basın ve Yayın Yüksek Okulu’ndan emekli oldu.

Yazın yaşamına 1907’de Servet-i Fünun Dergisi’nde şiir ile başladı. Meşale Dergisi’nde toplanan Yedi Meşaleciler arasına katıldı. Yalnız bireyin dünyasındaki buruk, içedönük, karamsar ve kırgın duygularını yansıtan şiirler yazdı.

1928’de Birinci Perde adlı tek şiir kitabını yayınladı. Oyun, hikaye, roman türlerinde de eserler verdi. Oyunlarında bireylerin psikolojik saplantıların işledi. Daha sonraki yıllarda edebiyat ve tiyatro tarihine ilişkin incelemler yaptı, yazınsal sorunlara ilişkin eleştirel denemeler yazdı. 1945’de hazırladığı Türk Hikaye ve Roman Antolojisi’ni daha sonra Türk Edebiyatı’nda Hikaye ve Roman adıyla genişletti.

Karagöz adlı eserinde 35 karagöz oyununu tarihçeleri ve hikayeleri ile beraber topladı.

1973’te çıkan Ortaoyunu ile Türk Dil Kurumu Ödülü’nü, son deneme kitabı Kalemin Ucu ile 1991 Sedat Simavi Edebiyat Büyük Ödülü’nü aldı.

Kerem Alışık

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

05 Haziran 1966 İstanbul’da doğdu. Profesyonel düzeyde futbolculuk geçmişi olan ve milli sporcu olan Kerem Alışık,  Ünal Küpeli’nin yönettiği “Fırtınalar” dizisiyle oyunculuğa başladı.

Tiyatro sahnesine ise ilk olarak Tiyatro Kedi’de Hakan Altıner’in yönettiği “Fehim Paşa Konağı” adlı oyunla adımını attı.

Daha sonra annesi oyuncu Çolpan İlhan’la birlikte “Sadri Alışık Tiyatro”sunu kurarak, sahnelenen birçok oyunda rol aldı. 12 senedir dizi, sinema filmi, TV filmi ve tiyatro oyunu olmak üzere birçok yapımda görev aldı.

2005 yılından beri yine annesiyle birlikte kurduğu Sadri Alışık Kültür Merkezi’nde eğitmenlik yapan Kerem Alışık oyunculuğun yanı sıra şiir yazmaktadır. Yayınlanmış iki şiir kitabı ve basılmış üç şiir albümü bulunmaktadır.

“En İyi Erkek Tiyatro Oyuncusu”,  “Yılın Erkek Tiyatro Oyuncusu”, “Yılın En Beğenilen Tiyatro Oyuncusu”, “En iyi dizi oyuncusu”, ” Televizyon Dizisi Yıldızı” ödülleri almıştır.
 

Şiir Kitapları
Kerem Misali
Öyle Sever Gibi Bakma Bana/Alışık Değilim

Rol aldığı oyunlar
Fehim Paşa Konağı
Kadıncıklar
Selvi Boylum Al Yazmalım
Ağır Roman
Herkesin Gözü Önünde
Aşk Olsun Aşk
Boeing Boeing

Filmografi
Kartallar Yüksek Uçar
Şarkılar Seni Söyler
A.G.A.
Böyle mi Olacaktı
Şükran Büfe
Aşk Mahkumu
Kumru, Dansöz
Hoşgeldin Hayat
Yanlış Saksının Çiçeği
Horoz Sedat
Baykuşların Saltanatı
Mühim Olan Aşkımız
Hicran
Beyoğlu Rüyası
Zehirli Çiçek
Saddamın Askerleri,
Hababam Sınıfı Askerde
Son Yüzleşme
Deliboran Destanı
Yarın Geç Olmayacak
Günah
Fırtınalar
Oyun Bitti 

Mustafa Armağan

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

24 Şubat 1961 tarihinde Urfalı bir anne-babanın çocuğu olarak Cizre’de doğdu. İlk ve orta öğrenimini Bursa’da tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun olduktansonra çeşitli yayınevlerinde editör olarak çalıştı. 1995-1996 arasındaİzlenim dergisinin, 2000-2002 arasında da Da (Diyalog Avrasya) dergisinin yayın yönetmenliklerini yürüttü. Halen serbest yazar olarak çalışmaktadır.

Sosyal Bilimler Ansiklopedisi (RisaleYayınları, 4 cilt, İstanbul 1988) ve Osmanlı Ansiklopedisi (AğaçYayıncılık, 7 cilt, İstanbul 1993) adlı çok ciltli çalışmaların yayınkoordinatörlüklerinde bulundu. M. M. Şerif’in 4 ciltlik A History ofIslamic Philosophy adlı edisyonunu, İslâm Düşüncesi Tarihi adıyla(İnsan Yayınları, İstanbul 1990-91) yayına hazırladı.
 
Türkiye Yazarlar Birliği tarafından 3 defa ödüle layık görüldü: Batı Düşüncesinde Dönüm Noktası (Fritjof Capra’dan, Tercüme dalında, 1989);Şehir, ey Şehir (Deneme dalında, 1997); Osmanlı: İnsanlığın Son Adası(Fikir dalında, 2003).

Telif kitapları şunlardır:

Gelenek (1992)
Gelenek ve Modernlik Arasında (1995)
Şehir Asla Unutmaz (1996)
Şehir, ey Şehir (1997)
Bursa Şehrengizi (1998) (2. baskı Osmanlı�yı Kuran Şehir adıyla (2006))
Alev ve Beton (2000)
İstanbul Mavi Kırpar Gözlerini (2003)
Osmanlı: İnsanlığın Son Adası (2003)
İnsan Yüzlü Şehirler (2004)
Kuğunun Son Şarkısı: St. Petersburg�da Zamanlar ve Mekânlar (2004)
Osmanlı’nın Kayıp Atlası (2004)
Kır Zincirlerini Osmanlı (2004)
Osmanlı Tarihinde Maskeler ve Yüzler (2005)
Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı (2006)
Ufukların Sultanı: Fatih Sultan Mehmed (2006).
Küller Altında Yakın Tarih (2006)
Efsaneler ve Gerçekler (2007)
Büyük Osmanlı Projesi (2008)
 
Çevirileri:

Batı Düşüncesinde Dönüm Noktası (Fritjof Capra’dan, 1989)
Molla Sadrâ ve İlâhi Hikmet (Seyyid Hüseyin Nasr’dan, 1991)
Yeni Bir Düşünce (Fritjof Capra’dan, 1992)
İslamın İlk Yılları (2001, Muhammed Esed’den)

Derlemeleri:

İslam Bilimi Tartışmaları (derleme, 1990, İnsan Yayınları)
İslam’da Bilgi ve Felsefe (1997)
Düşüncenin Gökkuşağı: Cemil Meriç (2001)
Tartışılan Sınırlar: Değişen Milliyetçilik (2001)
İlber Ortaylı İle Tarihin Sınırlarına Yolculuk (2001)
Küresel Kuşatma Karşısında İnsan (2004)
Her Gün Bir Ediple (2004, Ahmet Refik Sevengil’in edebiyatçılarla söyleşileri)
Bulutları Delen Kartal: Cemil Meriç ile Konuşmalar (2004, Sezai Coşkun ile birlikte)
Osmanlı Geriledi mi? (2006)

Ayrıca şimdiye kadar 4 cildi yayımlanan İstanbul Armağanı adlı diziyi yayına hazırlamıştır (1995-2000).

Abdülbaki Gölpınarlı

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

12 Ocak 1900’de İstanbul’da doğdu. Asıl adı Mustafa İzzet Bâkî olan edebiyat tarihçisi ve çevirmendir. Cedleri Azerbaycanlıdır. Gazeteci olan babası Ahmed Agâh Efendi, Mevlevî idi.Gelenbevî İdâdîsinin son sınıfındayken babasını kaybetti. Tahsiline ara vererek çalışmaya başladı. Vezneciler’de kitapçılıkla uğraştı. Çorum’un Alaca ilçesindeki Menbâ-i İrfân İptidâî Mektebinde öğretmenlik ve idarecilik yaptı. 1922’de İstanbul’a döndü, sınavla son sınıfına girdiği İstanbul Erkek Muallim Mektebi’ni, ardından da İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü, Profesör Köprülüzâde Mehmet Fuat Bey’in nezaretinde hazırladığı Melâmilik ve Melâmiler adlı mezuniyet tezi ile bitirdi (1930). Edebiyat öğretmeni olarak Konya, Kayseri, Balıkesir, Kastamonu liseleriyle İstanbul Haydarpaşa Lisesi’nde çalıştı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde Farsça okutmanlığı yaptı. Doktorasını verdikten sonra aynı fakültede Metinler Şerhi okuttu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde İslam-Türk Tasavvuf Tarihi ve Edebiyatı dersleri verdi. 1945’te Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesine aykırı davrandığı savıyla Tek Parti İdaresi tarafından tutuklandı; 10 ay hapis yattıktan sonra beraat etti ve yeniden görevine döndü. 1949’da kendi isteğiyle emekliye ayrıldı.

Adını 1931’de yayımladığı Melâmilik ve Melâmiler adlı yapıtıyla duyuran Gölpınarlı, Türkiyat Mecmuası, Şarkiyat Mecmuası, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası’nın yanı sıra çeşitli dergi ve gazetelerde çok sayıda bilimsel makale yayımladı. İslam Ansiklopedisi ile Türk Ansiklopedisi’nin çeşitli maddelerini yazdı. Divan edebiyatını eleştirel olmaktan ziyade ideolojik bir yaklaşımla değerlendirdiği Divan Edebiyatı Beyanındadır (1945) adlı kitabıyla büyük tartışmalara yol açtı. Daha sonra, hata ettiğini ifade ederek yaklaşımını değiştirdi ve divan edebiyatı üzerine çalışmalarda bulundu.

Araştırmaları

Yunus Emre Divanı (1943-1948)
Fuzuli Divanı (1950)
Nedim Divanı (1951)
Mevlâna Celaleddin (1951)
Mevlânadan Sonra Mevlevilik (1953)
Menâkıb-ı Hacı Bektaş-ı Veli (1963)
Alevi Bektaşi Nefesleri (1963)
100 Soruda Türkiye’de Mezhepler ve Tarikatlar (1969)
100 Soruda Tasavvuf (1969)
Simavna Kadısıoğlu Şeyh Bedreddin (1966)
Hurufilik Metinleri Kataloğu (1973)
Hayyam ve Rubaileri (1973)
Tarih Boyunca İslam Mezhepleri ve Şiilik (1979)
Tasavvuftan Dilimize Geçen Deyimler ve Atasözleri (1978)
Kur’an-ı Kerîm ve Meali (1955)

Aleksandır Soljenitsin

Cumartesi, Haziran 30th, 2012

1942’de üniversite diplomasını aldı. 1939-1945 arasında dört sene Sovyet ordusunda görev aldı. 1942 yılında yüzbaşı rütbesiyle İkinci Dünya Savaşı’na katıldı. Ancak cephedeyken yazdığı mektuplarda Stalin hakkında eleştirilerini belirtince tutuklandı ve sekiz yıl ceza kampında hapis cezasına çarptırıldı. Sovyetler Birliği’nin Hitler’le uzlaşma yolu bulmasının savaşı önleyebileceğini, bu yüzden Sovyet halkının savaştan dolayı yaşadığı yıkımdan Stalin’in Hitler’den daha fazla sorumlu olduğunu iddia etti. Savaş bittikten sonra Moskova yakınlarındaki bir hapishaneye konulan Soljenitsin, 1950’de Kazakistan’da bulunan Ekibastus’ta siyasal tutuklular için düzenlenmiş özel bir kampa gönderildi ve üç yıl burada kaldı. Onu izleyen yıllarda istenmeyen kişi (persona non grata) ilan edildiği için sürgüne gönderildi.

Kazakistan’ın Kok Terek köyünde öğretmenlik yapmaya başlayan yazar, bu dönemde kansere yakalandı ve bir süre Taşkent’te tedavi gördü. Yeni parti şefi Nikita Kruşçev tarafından başlatılan Stalin’in etkilerini ortadan kaldırmaya yönelik operasyonlar çerçevesinde hakları geri verildiği için Ryasan’da çalışmasına olanak tanındı. 1962’de “İvan Denisoviç’in Yaşamında Bir Gün” adlı kitabını çıkardı. Bu öyküsünün başarısı üzerine kendini tamamen yazarlığa veren Soljenitsin, zorunlu çalışmayı anlatan Stalin karşıtı bu yapıtıyla Hruşçyov’in takdirini kazandı ve bir yıl sonra Sovyet Yazarlar Birliği’ne kabul edildi. Ancak “Matryonin dvor” ve “Dlya polzı dela” adlı öyküleriyle tekrar partinin hedef tahtası haline geldi. 1966’da yazara ülke dışına çıkma yasağı konuldu ve üç yıl sonra Yazarlar Birliği’nden çıkartıldı.

Yaşadığı dönem boyunca çeşitli cezalara çarptırılan Soljenitsin’ın çalışma kampları hakkındaki kitabı Gulag Takımadaları, kapitalist ülkelerde yayına girdi ve anti-Sovyet propagandanın öğelerinden biri oldu. Yazar kendisine verilen 1970 Nobel Edebiyat Ödülü’nü dört yıl sonra alabildi. Bu ödülün kendisine politik nedenlerle verildiği iddia edildi. 1974´te Sovyet hükümeti Soljenitsin´in vatandaşlığını iptal etti ve onu sınırdışı etti. İki sene İsviçre´de kaldıktan sonra 1976´da Amerika Birleşik Devletleri´ne yerleşti. Bu dönemde Soljenitsin Vietnam’a Amerikan müdahalesini deslekledi, Vietnemda Amerikalı tutsakların köleştirildiğini iddia etti. 1974 Portekiz Devrimi’ne karşı Amerika’nın müdahale etmesi gerektiğini savundu. ABD ve Sovyetler Birliği barışı hakkında yazan Amerikalı yazarları eleştirdi. 1989’da yeniden Yazarlar Birliği’ne alındı. O dönem iktidarda bulunan Mikhail Gorbaçov, yazarın yurttaşlık haklarının geri verilmesi doğrultusunda çalışmalar başlattı ve sürgünüyle ilgili kararı 1991 yılında resmen kaldırttı. 1994’te Rusya’ya dönen yazar parlamento önünde yaptığı konuşmada Rusya’nın kendisine göre hatalarla dolu demokrasiye geçiş şeklini eleştirdi.

3 Ağustos 2008 tarihinde, babasının Moskova’daki evinde, kalp yetmezliği nedeniyle yaşamını yitirdi.