Archive for the ‘Kimdir Biyografi’ Category

Yrd. Doç. Dr.Gülseren Akalın

Cuma, Haziran 29th, 2012

Gülseren (Bıçak) Akalın, 22 Ağustos 1958 tarihinde Akhisar (Manisa)’da doğdu. İlköğrenimini Akhisar’da, ortaöğrenimini Tekirdağ’da tamamladı. 1976 yılında girdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünden 1980 yılında mezun oldu. Mezuniyetin ardından çeşitli okullarda tarih öğretmeni olarak görev yaptı.

1984 yılında Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Bölümüne okutman olarak atandı. Çukurova Üniversitesine bağlı çeşitli fakültelerde Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi dersini okuturken Hacettepe Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsünde lisansüstü öğrenimini sürdürdü. 1990 yılında anılan enstitüde Millî Mücadele’de Adana Basını adlı tezi ile yüksek lisansını tamamladı.

Türk Düşünce ve Siyasî Hayatında Ahmet Ağaoğlu başlıklı tezi ile de 1999 yılında Hacettepe Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsünde doktorasını tamamlayarak Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi alanında doktor unvanını aldı.

4 Ekim 1999 tarihinde Çukurova Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümüne yardımcı doçent olarak atandı. Çukurova Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma Uygulama Merkezi Müdürlüğü, Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Bölüm Başkanlığı ve Çukurova Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölüm Başkanlığı görevlerini 1999 – 2006 yılları arasında yürüttü.

Prof. Dr. Şükrü Haluk Akalın (Türk Dil Kurumu Başkanı) ile evli olan Yard. Doç. Dr. Gülseren Akalın, Atatürk Araştırma Merkezi Başkanlığı’nda Başkan Danışmanı olarak görev yapmaktadır.

YAYINLARI

Kitapları

. Milli Mücadele Döneminde Adana Basını, Türkoloji Araştırmaları yayını, Çukurova Üniversitesi, Adana, 1998
. Kurtuluş Savaşı ve Atatürkçülük Üzerine Yazılar, Konuşmalar, Türkoloji Araştırmaları yayını, Çukurova Üniversitesi, Adana, 1999
. Türk Düşünce ve Siyasi Hayatında Ahmed Ağaoğlu, AZATAM Azerbaycan Atatürk Merkezi yayını, Çevirini ve neşri hazırlayanı Samire Memmedova, Bakü, 2004

Makaleleri ve bildirileri

. “Kurtuluş Savaşında Adana Basını”, Adana Köprü Başı, Yapı Kredi yayını, s. 122-127, İstanbul, 2000
. “Adananın Gazili Günleri”, Adana Köprü Başı, Yapı Kredi yayını, s. 136-141, İstanbul, 2000
. “Musul Sorununun Ortaya Çıkışı”, Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, Türk Dil Kurumu yayını, Ankara, S. 615, s. 312-317, Mart 2003
. “Bozkurt-Lotus Davası ve Atatürk”, Atatürk Araştırma Merkezi, V. Uluslararası Atatürk Kongresi 8 – 12 Aralık 2003, Ankara; Beşinci Uluslararası Atatürk Kongresi (Bildiriler), C. II, s. 1555-1565, Ankara, 2005
. “Modernity in Turkey and a modernist Ahmet Ağaoğlu”, 47th Meeting of the Permanent International Altaistic Conference, 31 Temmuz – 4 Ağustos 2004, Cambridge, England
. “Dil Devriminin Yeni Adana Gazetesi’ndeki Yansımaları”, Türk Dil Kurumu, V. Uluslararası Türk Dili Kurultayı, 20 – 26 Eylül 2004 Ankara; V. Uluslararası Türk Dili Kurultayı Bildirileri I, s. 73-84, Türk Dil Kurumu yayını, Ankara, 2004

Prof. Dr.Stanford J. Shaw

Cuma, Haziran 29th, 2012

5 Mayıs 1930’da Minnesota’da doğdu.

Osmanlı tarihi alanında yaptığı çalışmalarla tanınan ve 1970’li yıllarda ‘Ermeni soykırımı yoktur’ dediği için Ermeniler tarafından tehdit edilerek, evi kundaklanan ABD’li tarihçi Prof. Dr. Stanford Shaw, beyin kanaması nedeniyle tedavi gördüğü Hacettepe Üniversitesi Beyin Cerrahi Yoğun Bakım Ünitesi’nde 15 Aralık 2006 günü vefat etti.

Türkiye Bilimler Akademisi’nden yapılan açıklamada, 16 Aralık’ta akademinin Şeref Üyeliği’ne seçilen, Türk tarih Kurumu tarafından bu yılın eylül ayında Prof. Dr. Halil İnalcık ile birlikte Türk ve Türkiye tarihine katkılarından dolayı ‘Hizmet Madalyası ve Beratı’ ile onurlandırılan 76 yaşındaki Shaw’ın vefat ettiği bildirildi.

Shaw, Bilkent Üniversitesi Tarih Bölümünde görev yapmaktaydı.

Prof. Dr.Ali Birinci

Cuma, Haziran 29th, 2012

Prof. Dr. Ali Birinci, 25 Ağustos 1947’de Sakarya Balıklı Şeyh köyünde doğdu. 1960’da Cumhuriyet İlkokulu’nu, 1963’te Hendek Orta Okulu’nu, 1966’da Ankara Polis Koleji’ni bitirdi. Polis Enstitüsü 1. sınıfından ayrılarak, 1973’te Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, İktisat ve Maliye Bölümünden mezun oldu.

Birinci, 1973-1976 yıllarında Emniyet Genel Müdürlüğü’nde, 1976-1988 yılları arasında ise Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nde çalıştı. 30 Haziran 1988’de Polis Akademisi’nde göreve başlayan Birinci, burada Türk Siyasi Tarihi ve İnkılâp Tarihi dersleri veriyordu.

1993′ de doçent, 2000′ de Yakınçağ Tarihi profesörü olan Birinci; 3 Ekim 1989-25 Eylül 1990 arasında Fransa’da Paris’te meslekî çalışmalarda bulundu.25 Eylül 2002-28 Temmuz 2004 devresinde Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi’nde ders verdi. Birinci; Tarih ve Toplum, Dergâh, Yeni Türkiye, Polemik, Türk Yurdu ve Kebikeç ile Müteferrika dergilerinde yakın devrin siyasî hayatı, tarihî şahsiyetleri ve yazarları hakkında da yazılar kaleme aldı. Bu yazılarının 1999 senesi sonuna kadar neşredilmiş olanları Dergâh yayınları tarafından üç cilt hâlinde bastırıldı. Bu arada başka yazarların eserlerinden yirmi kadarını baskıya hazırladı.”

Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu‘nun görev süresinin uzatılmamasıyla boşalan Türk Tarih Kurumu (TTK) Başkanlığı’na Prof. Dr. Ali Birinci getirildi. TTK Başkanlığı’na Prof. Dr. Ali Birinci’nin atanmasına ilişkin üçlü kararname, Resmi Gazete’nin 01 Ağustos 2008 tarihli sayısında yer aldı.

Görevinden Alındı
Resmi Gazete’nin 13 Eylül 2011 tarihli sayısında yer alan kararla Türk Tarih Kurumu (TTK) Başkanlığı görevinden alındı. 

Birinci’nin basılmış bazı kitapları şöyle: Hürriyet ve İtilaf Fırkası, Matbuat Âleminde Birkaç Adım, Müverrih-i Mâderzâdın Fülânnâmesi, Tarihin Gölgesinde, Tarih Yolunda, Tarih Uğrunda, Tarihin Alacakaranlığında.

Yrd. Doç. Dr.Ali Güler

Cuma, Haziran 29th, 2012

2 Kasım 1962 yılında Karaman’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Karaman’da yaptı. Karaman Lisesi’nden 1979 yılında mezun oldu ve 1980 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih – Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Genel Türk Tarihi Anabilim Dalı’nda başladığı yüksek öğrenimini, 1984 yılında bitirdi.

Aynı fakülte’de okurken 1982 yılında Kara Kuvvetleri Komutanlığı adına “askeri öğrenci” oldu. 5 Ağustos 1988 – 5 Ağustos 2002 tarihleri arasında 14 yıl Kara Harp Okulu Komutanlığı’nda Atatürkçülük ve Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi öğretim elemanı olarak çalıştı. 5 Ağustos 2002 – 6 Ağustos 2004 tarihleri arasında Anıtkabir Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi Komutanlığı görevini yürüttü. 23 Ağustos 2004 tarihinde başladığı İstanbul’un Harbiye semtindeki Askeri Müze ve Kültür Sitesi Komutanlığı Müze Kısım Amirliği görevini bir yıl yürüttü. Dr. Öğ. Albay rütbesinde iken, 3 Ekim 2005 tarihi itibarıyla kendi isteğiyle Türk Silahlı Kuvvetleri’nden emekli oldu.

Halen Türk Metal Sendikası Genel Başkan Danışmanlığı görevini yürüten Ali Güler, Avrasya Televizyonu’nda (ART) her hafta yayınlanan ve 4.5 saat süren “Düşünme Zamanı” isimli bir tartışma programını hazırlayıp sunmaktadır. Ali Güler aynı zamanda Berikan Yayınevi’nin de yayın danışmanlığını yürütmektedir.

Ali Güler, Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü’nde 1984 yılında başladığı Yüksek Lisans eğitimini, İstanbul’daki Rum-Yunan Teşkilat ve Cemiyetleri (30 Ekim 1918 – 16 Mart 1920) isimli çalışmasıyla 1986’da tamamladı. Aynı Enstitüde 1986 yılında başladığı Doktora eğitimini, Türkiye’deki Gayrimüslimlerin Yirminci Yüzyıl Başlarında Sosyo-Ekonomik Durumları (1900 – 1918) isimli çalışması ile 1993’te bitirdi.

1988 yılından beri Genelkurmay Askeri Tarih ve Stratejik Etüt Başkanlığı Türk Askeri Tarih Komisyonu Asli Üyesi; 10 Şubat 2000 tarihinden itibaren Türk Silahlı Kuvvetleri Atatürk Araştırma ve Eğitim Merkezi (ATAREM) Genel Kurul Üyesi, 15 Haziran 2000 tarihinden itibaren de Başbakanlık Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Araştırma Merkezi Başkanlığı Haberleşme Üyesi olan Ali Güler, Türkiye’deki Gayrimüslimler (Rumlar, Ermeniler, Yahudiler), Türk-Yunan İlişkileri, Atatürk, Atatürkçülük ve Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi alanlarında eser sahibi olup, bu konularla ilgili makaleleri çeşitli akademik ve askeri dergilerde yayınlanmıştır. Başta, Genelkurmay Başkanlığı’nın düzenlediği “Askeri Tarih Seminerleri” olmak üzere bir çok bilimsel toplantıya davetli veya görevli olarak katılmış ve bu toplantılarda bilimsel bildiriler sunmuştur.

Eserleri

Kitaplar
1) Askeri Öğrenci Mustafa Kemal’in Notları (Arşiv Belgelerinin Işığında), Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları, Ankara, 2001, 1-82 s.
2) Atatürk, Hayatı, Düşünceleri ve Kişiliği, (S. Yalçın ile birlikte), I-III., Cilt, Berikan Yayıncılık, Ankara, 2000.
3) Atatürk’ün Düşünce Dünyası, (S. Akgül ile birlikte), Ocak Yayınları, Ankara, 1998, I-X, 1-270 s.
4) Atatürk: Soyu, Ailesi ve Öğrenim Hayatı, Kara Harp Okulu Basımevi, Ankara, 1999, 1-164 s.
5) Atatürk ve Cumhuriyet, Türkar Yayınları, Ankara, 2003, I-XVIII, 1-295 s.
6) Atatürk ve Eğitim, (S. Akgül ile birlikte), Kara Harp Okulu Basımevi, Ankara, 1999, 1-274 s.
7) Atatürk ve Türk İnkılabı, (S. Akgül ile birlikte), Ocak Yayınları, Ankara, 1998.
8) Bir Dahinin Hayatı, Atatürk’ün Soyu, Ailesi ve Öğrenim Hayatı (1881-1905), Toplumsal Dönüşüm Yayınları, İstanbul, 2000, I-VIII., 1-240 s.
9) Dünden Bugüne Yunan-Rum Terörü, Ocak Yayınları, Ankara, 1999, I-X, 1-310 s.
10) Hemşehrimiz Atatürk, Karaman Valiliği Yayınları, Arı Ofset Basımevi,Karaman, 2000, I-VII., 1-220 s.
11) İşgal Yıllarında Yunan Gizli Teşkilatları, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları: 901, Ankara, 1988.
12) Karaman’dan Kocacık’a Kızıloğuzlar : Atatürk’ün Soyu, Gök İletişim Yayınları, Ankara, 2001, I-XII., 1-147 s.
13) Osmanlı Devleti’nde Azınlıklar, Turan Yayıncılık, İstanbul, 1997, 1-150 s.
14) Osmanlıdan Cumhuriyete Azınlıklar, Türkar Yayınları, Ankara, 2003, I-XIII, 1-354 s.
15) Rakamlarla Türkiye’de Azınlıklar, Berikan Yayınları, Ankara, 2001, I-XIV., 1-204 s.
16) Sevr’den Kopenhag’a Parçalanan Türkiye, Ocak Yayınları, Ankara, 2000.
17) Sorun Olan Avrupa Birliği, Türkar Yayınları, Ankara, 2004, I-XIV, 1-534 s.
18) Sorun Olan Ermeniler, (S. Akgül ile birlikte), Türkar Yayınları, Ankara, 2003, I-XIV, 1-385 s.
19) Sorun Olan Yunanlılar ve Rumlar, Türkar Yayınları, Ankara, 2003, I-XIV, 1-377 s.
20) Tarih I. Lise Ders Kitabı, (M. A. Köymen, A. Alp, M. Özgedik ve S. Akgül ile birlikte), Ülke Yayıncılık, İstanbul, 1994, 1-288 s.
21) Tarihin Tanıklığında Ermeniler ve Rumlar, Türkar Yayınları, Ankara, 2001.
22) Türk Ailesi, (M. Eröz ile birlikte), Atatürk Kültür Merkezi Yayını, Ankara, 1998.
23) Türk Kültürü ve Genel Türk Tarihi, (S. Akgül-B. Özel ile birlikte), Ülke Yayıncılık, Ank., 1992, 1-379 s.
24) Türk Yönetim Anlayışı’nın Kaynakları, Ocak Yayınları, Ankara, 1996, I-XIV, 1-180 s.
25) Türk Tarihi İçinde Atatürk ve Cumhuriyet, (M. Tunçoku ve diğerleri ile birlikte), Genelkurmay Basımevi, Ankara, 2001.
26) Türk Tarihçiliği ve Prof. Dr. Aydın Taneri Armağanı, (S. Akgül, B. Ergezer, U. Ertan ile birlikte), Ocak Yayınları, Ankara, 1998, 1-517 s.
27) Türk Tarihinde Harbiye, (S. Akgül ile birlikte), Kara Harp Okulu Basımevi, Ankara, 1999, 1-316 s.
28) Türklük Bilgisi, (S. Akgül, A. Şimşek ile birlikte), Türkar Yayınları, I-XXIV, 1-591 s.
29) Yakın Tarihimizde Pontus Meselesi ve Rum-Yunan Terör Örgütleri, Rizeliler Kültür ve Dayanışma Derneği Yayınları, Ankara, 1995, I-XIX., 1-228 s.
30) XX’nci Yüzyıl Başlarının Askeri ve Stratejik Dengeleri İçinde Türkiye’deki Gayri Müslimler (Sosyo-Ekonomik Durum Analizi), Genkur. ATASE. Başkanlığı Yayınları, Ankara., 1996, I-VII., 1-245 s.

Prof. Dr.Kemal Çiçek

Cuma, Haziran 29th, 2012

24 Mart 1965 tarihinde Kastamonu’da doğdu. Orta Öğrenimini Ankara Keçiören Lisesi’nde tamamladı. 1985 yılında Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Tarih Coğrafya Öğretmenliği Bölümünü bitirdikten sonra, aynı yıl DTCF’nde yüksek lisansa başladı. Şubat 1986’da Milli Eğitim Bakanlığı’nın Yurtdışı Yüksek Lisans Doktora Bursunu kazanarak İngiltere’ye gitti. 1989 yılında Birmingham Üniversitesi’nde Ottoman Studies Bölümünde “Tahrir Defterleri As a Source for History” adlı teziyle Yüksek Lisans, 1992 yılında da aynı Üniversitesiden “Zimmis (non-Muslims) of Cyprus in the Sharia Courts” adlı teziyle doktorasını aldı. 1993 yılında KTÜ. Fatih Eğitim Fakültesi, Tarih Bölümü’nde Arş. Gör. Doktor olarak göreve başladı. 1996 yılında Doçent oldu ve KTÜ. Fen-Edebiyat Fakültesine geçti. 2002 yılında Profesör oldu. 2002 Haziran ayından beri de Türk Tarih Kurumu-Ermeni Araştırmaları Masası’nda görev yapmaktadır.

Kemal ÇİÇEK büyük projelerin editörü olarak tanınmıştır. 1999 yılında Erdem Vakfı ve Yeni Türkiye Medya Hizmetleri tarafından gerçekleştirilen OSMANLI adlı 12 ciltlik dev eserin bilim editörü ve yazarı olmuştur. Aynı Proje kapsamında 2000 yılında THE GREAT OTTOMAN-TURKISH CIVILISATION adlı 4 ciltlik uluslararası bir eserin de editörüdür. Bu eser bugün çok sayıda ülkede Türkoloji bölümünde yardımcı ders kitabı olarak okutulmaktadır. 2001 yılında Pax Ottomana: Studies in Memoriam Prof. Dr. Nejat Göyünç, (Haarlem-Ankara, 2001) isimli bir başka uluslar arası eserin editörlüğünü yapmıştır. 2002 yılında yine Yeni Türkiye’de TÜRKLER adlı 21 ciltlik uluslararası nitelikte eserin üç editörü arasında yer almıştır. 2001-2003 yılları arasında Soros Vakfı tarafından desteklenen ve Budapeşte Central European University tarafından yürütülen “Comparative Empires: Habsburgs, Russian and Ottoman Empires” adlı projede görev almış ve bu proje için hazırladığı Ottoman Economy and Period of Peripheralization: 1700-1914” adlı makalesi Rusça olarak yayınlanmıştır.

2003 Yılı Haziran ayında TTK tarafından Amerika’da araştırmalar yapmak üzere görevlendirilen Prof. Çiçek, 2004 yılında Ermeniler: Sürgün ve Göç adlı eserin yazarları arasında yer almıştır. Ermeni Araştırmaları Masası’nda yaptığı çalışmalar sonucunda 2005 yılında Ermenilerin Zorunlu Göçü 1915-1917 adlı bir eseri yayınlamıştır

Öğretim Üyeliği esnasında KTÜ. Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölüm Başkanlığı, Kanuni Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü yapmıştır. 2002 yılında TÜBAV tarafından Araştırma Ödülü verilmiştir.

Ermeni Sorunu kapsamında pek çok ülkede seri konferanslar vermiş olan Prof. Çiçek’in 50 civarında uluslararası ve ulusal akademik dergide yayınlanmış makalesi vardır.

Doç. Dr.Necip Hablemitoğlu

Cuma, Haziran 29th, 2012

1954 yılında Ankara’da doğan Hablemitoğlu, 1977 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Basın Yayın Yüksek Okulu’ndan mezun oldu. 1977 ve 1978 yıllarında “Dilde Fikirde İşde BİRLİK” adlı aylık dergi yayınladı. Uzun yıllar çeşitli kuruluşlarda basın müşaviri olarak çalıştıktan sonra Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü’nde master ve doktora yaptı.

Türkiye dışındaki Türk topluluklarının yakın tarihi ile ilgili olarak çalışmalar yapan Hablemitoğlu, Orta Avrupa ve Balkanlar’da Türk eserleri, Türk azınlıkları ve şehitliklerimiz konusunda alan çalışmaları yürüttü. 1995-1996 yılları arasında Birleşmiş Milletler Örgütü’nün (UNDP) bir projesinde görev alarak Gagauz Türkleri’nin latin alfabesine geçişi ile ilgili olarak danışmanlık hizmeti verdi.

Türkiye’de ve yurt dışında faaliyet gösteren bölücü terör örgütleri ve Alman vakıfları üzerine yaptığı araştırmalarla dikkat çeken Hablemitoğlu, 18 Aralık 2002’de uğradığı bir suikast sonucu öldürüldü.

İbrahim Hakkı Konyalı

Cuma, Haziran 29th, 2012

1896 yılında Konya’da doğan İbrahim Hakkı, ilk tahsilini mahallesinde Sibyan mektebinde, Rüştiye’yi de Akif Paşa mektebinde faaliyet gösteren Fuyuzat-ı Hamidiye Rüştiyesi’nde bitirdi. Çeşitli medreselerde özellikle de Islah-ı Medaris’e devam ederek tahsilini tamamladı.

İstanbul Arşiv Dairesi ile Ankara Vakıflar Müdürlüğü Arşiv Daire Müdürlüğü görevlerinde bulundu ve buradan emekli oldu. Büyük eserlerini 1940 yılından sonra vermeye başladı. 200’ün üzerinde eseri vardır. Alanya Tarihi, Erzurum Tarihi, Konya Tarihi, Karaman Tarihi, Akşehir Tarihi, Ereğli Tarihi, Kilis tarihi iki ciltlik Üsküdar Tarihi ve Beyşehir Tarihi eserlerinden bazılarıdır.

Merhum, Hak Yolu, Tarih ve Tarih Dünyası gibi dergiler çıkartmış, Son Posta, Tan, Vatan İntibah, Meşrik-i Hakikat, Tercüman-ı Hakikat, İleri ve yeni Asya gibi pek çok gazete ve dergilerde de yazıları çıkmıştır. S.Ü. yapmış olduğu başarılı çalışmaları dolayısıyla kendisine Fahri Doktorluk payesi tevcih etmiştir.

İbrahim Hakkı Konyalı, büyük ve değerli arşivini ve binlerce ciltlik kütüphanesini, Üsküdar Selimiye’deki Hünkar Kasrı’na “İbrahim Hakkı Konyalı, Kütüphane ve Arşivi” adıyla vakfetmiştir. Yapmış olduğu, büyük hizmetler sebebiyle, adı Türk tarihine altın harflerle geçecek olan bu büyük araştırmacımız, yine bir araştırma için geldiği Akşehir’de geçirmiş olduğu bir kalb krizi sonunda, 1984 yılında vefat etmiş ve cenazesi İstanbul’a götürülerek, daha önce hazırlatmış olduğu, Üsküdar Karacaahmet Kabristanındaki kabrinde toprağa verilmiştir.

Katip Çelebi

Cuma, Haziran 29th, 2012

Şubat 1609’da İstanbul’da doğdu. Asıl adı Mustafa’dır. Doğu’da Hacı Halife, Batı’da ise Hacı Kalfa adıyla da tanınır. Babası Abdullah Enderun’da yetişmiş, silahdarlık göreviyle saraydan ayrılmıştı. 14 yaşına kadar özel eğitim gören Kâtib Çelebi, 1623’te Anadolu Muhasebesi Kalemi’ne girdi. IV. Murad Dönemi’nde (1624-1640) girişilen Doğu Seferlerine kâtib olarak katıldı. 1635’te İstanbul’a dönerek kendisini tümüyle okuyup yazmaya verdi.

Dönemin ünlü bilginlerinin derslerine katılarak medrese öğrenimindeki eksikliklerini giderdi. Tarihten tıpa, coğrafyadan astronomiye kadar geniş bir ilgi alanı olan Kâtib Çelebi’nin aynı zamanda zengin bir kitaplığı da vardı. 1645’te sırası geldiği halde yükselemediği için kalemdeki görevinden ayrıldı. Ancak 1648’de Takvimü’t-Tevarih adlı yapıtı dolayısıyla Şeyhülislam Abdürrahim Efendi aracılığıyla kalemde ikinci halifeliğe getirildi. Bundan sonra da öğrenme ve öğretme yolundaki çabalarını sürdüren Kâtib Çelebi peşpeşe yapıtlar vermeye başladı. Telif ve çeviri olarak yirmiyi aşkın kitap yazdı. En önemlileri tarih, coğrafya ve bibliyografya alanındadır.

Tarih alanındaki yapıtlarının ilki 1642’de tamamladığı Arapça Fezleke’dir. (Fezleketi Akvâlü’l-Ahyâr fi İlmi’t-Tarih ve’l-Ahbar). Dört bölümden oluşan kitapta tarihin anlamı, konusu ve yararı anlatıldıktan sonra bu alandaki temel yapıtların bir bibliyografyası verilmiş, ardından da Klasik İslam Tarihçiliği’ne uygun olarak Dünya’nın yaratılışından 1639’a dek kurulan devletler ve meydana gelen önemli olaylar kısaca sıralanmıştır.

Arapça Fezleke’nin devamı niteliğindeki Türkçe Fezleke, 1591-1654 arasındaki olayları anlatan bir Osmanlı Tarihi’dir. Olayların kronolojik sıralamasının ardından her yılın sonunda o yıl içerisinde ölen devlet adamları ve bilginlerin yaşam öykülerinden ve yapıtlarından da kısaca söz eder. Takvimü’t-Tevarih ise, Adem Peygamber’den 1648’e kadar geçen tarihsel olayların bir kronolojisidir.

En tanınmış yapıtlarından olan Tuhfetü’l-Kibar fi Esfari’l-Bihar’da kuruluş döneminden 1656’ya kadar, Osmanlı Denizciliği’nin bir tarihçesi yanında Osmanlı Donanması’nın, tersane ve bahriye örgütünün işleyişini anlatır, kaptan-ı deryaların yaşam öykülerini verir. Sonunda da son zamanlarda denizlerde uğranılan başarısızlıkları giderme yolundaki öğütlerini sıralar.

Coğrafi yapıtların en önemlisi olan Cihannüma, Osmanlı Coğrafyacılığı’nda yeni bir çığır açmıştır. Kâtib Çelebi, Cihannüma’yı iki kez yazmıştır. 1648’de yazmaya başladığı ilki, Klasik İslam Coğrafyası temelindeydi. Bu yapıtını henüz bitirmemişken eline geçen Gerardus Mercator’un Atlas’ını, Mehmed İhlasî adlı bir Fransız dönmesinin yardımıyla Latince’den Türkçe’ye çevirterek yeni bilgiler edindi ve 1654’te Cihannüma’yı ikinci kez yazmaya girişti. Ardından yine Mercator’un Atlas Minor’unu elde etti. Bunların yanı sıra Batılı coğrafyacılardan Ortelius, Cluverius ve Lorenz’in yapıtlarından da yararlandı. Doğal olarak eski Arap, İran ve Osmanlı Coğrafyacıların yapıtlarını da kullandı.

İkinci Cihannüma, Dünya’nın yuvarlak olduğunu da kanıtlamaya çalışan fiziki coğrafya ağırlıklı bir giriş bölümünden sonra Kristof Kolomb ve Macellan’ın keşif gezilerinden söz eder. Ardından Japonya’dan başlayarak Asya ülkelerini tanıtır. Bunların tarihleri, yönetim biçimleri, ekonomileri, inançları konusunda bilgiler verir. Bu arada İslam Coğrafyacılarının bilgi yanlışlarını gösterir, bunların harita kullanmamaktan ileri geldiğini açıklar. Bu ikinci Cihannüma’da anlatılan son yer Van’dır. Birinci Cihannüma’da ise Osmanlı Avrupa’sı ve Anadolu ile İspanya ve Kuzey Afrika’yı kapsamaktadır. Her iki biçimde de ek olarak birçok harita vardır.

Cihannüma, özünde tüm İslam ve Hıristiyan Coğrafyacılığı’nın da temeli olan Batlamyus (Ptolemaios) Kuramı’na dayanmakla birlikte, o güne dek hemen hemen hiç yararlanılmayan Batı kaynaklarını Osmanlı Coğrafyacılığı’na tanıtması bakımından büyük önem taşır.

Kâtib Çelebi’nin Batı’da tanınan en ünlü yapıtı Keşfü’z-Zünun an Esamü’l-Kütübi ve’l-Fünun’dur. Arapça bir bibliyografya sözlüğü olan yapıtta 14.500 kitap ve risalenin adı ve yazarı verilir. Bilim tasnifine göre ve alfabetik olarak düzenlenmiş olan yapıt, yirmi yılda tamamlanmıştır.

Kâtib Çelebi’nin tarih felsefesini ve toplum görünüşünü açıklaması bakımından önemli olan yapıtı Düsturü’l-Amel li-Islahi’l-Halel’dir. Kısa kısa dört bölümden oluşan bu küçük risalede İbn Haldun’un etkisi açıkça görülür. Toplumların da canlılar gibi doğup, gelişip, öldüğü görüşünü yineleyen Kâtib Çelebi, bu dönemlerin uzunluğunun ya da kısalığının toplumlara ve kişilere göre değiştiğini de ekler. Risalede Osmanlı Toplumu’nun ömrünün uzaması için de reaya, asker ve hazine konularında alınması gerekli önlemleri sıralar, öğütler verir.

Daha çok dinsel konuları tartıştığı yapıtlarının en önemlilerinden olan İlhamü’l-Mukaddes fi Feyzi’l-Akdes’de kuzey ülkelerinde namaz ve oruç zamanlarının belirlenmesi, Dünya’da Güneş’in hem doğduğu hem de battığı bir yerin var olup olmadığı ve her ne yana yönelirse Mekke’den başka kıble olabilecek bir yer olmadığını tartışır. Arapça olan bu yapıtında yanıtlamaya çalıştığı bu soruları daha önce Şeyhülislam’a ve bilginlere sorduğunu, ama doyurucu bir karşılık alamadığını da belirtir.

Son yapıtı olan Mizanü’l-Hakk fi İhtiyari’l-Ahakk’da da dönemin din bilgilerinin tartıştıkları çeşitli konular hakkında düşüncelerini açıklar. Karşıt düşüncelere hoşgörüyle bakılmasını öğütler. Din bilginlerinin kendi aralarındaki şiddetli tartışmalarının temelsizliğini ve zararlarını vurgular. Yapıtın sonunda kendi özyaşamöyküsüne yer verir. 6 Ekim 1657’de İstanbul’da vefat etmiştir.

Yrd. Doç. Dr.Alaaddin Aköz

Cuma, Haziran 29th, 2012

1960 Yılında Karaman iline bağlı Yeşildere nahiyesinde doğan Aköz, ilkokulu aynı nahiyede orta okul ve liseyi İvriz öğretmen lisesinde tamamladıktan sonra 1978 yılında A.Ü. İlahiyat Fakültesinde yüksek öğrenimine başladı. 1980 yılında tekrar ÖYS sınavına girerek S.Ü. Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümüne kayıt yaptırdı. 1984 Haziranında buradan mezun oldu. Mart 1985′ te aynı bölümde Ar. Gör. olarak göreve başladı. Yüksek Lisansı S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Yeniçağ Tarih bilimdalında 1987 de tamamladı aynı yıl doktora programına başladı.

Prof. Dr. Necat GÖYÜNÇ danışmanlığın da ” XIV. Asırda Karaman Kazası” isimli doktora tezini hazırlayarak Doktor ünvanını aldı. 1992 Aralık 1995 – Temmuz 1997 tarihleri arasında S.Ü. Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi başkan yardımcılığını yürüttü. Temmuz 1997 tarihinde Kazımkarabekir M.Y.O’na müdür olarak atandı. Halen bu görevi ve tarih bölümü öğretim üyeliğini devam ettirmektedir.

Prof. Dr.Cevdet Küçük

Cuma, Haziran 29th, 2012

1946 yılında Manisa’nın Soma ilçesinde doğan Cevdet Küçük, ilk, orta ve yüksek tahsilini İstanbul’da tamamladı. Beşiktaş Barbaros İlk Okulu, Emirgân Orta Okulu ve Kabataş Erkek Lisesini bitirdikten sonra İ. Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümüne kaydoldu. Tanzimatı Hazırlayan Sebepler konulu mezuniyet tezi ile Yakınçağ Tarihi Kürsüsünden 1969’da mezun oldu.

1970 yılında İ. Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Yakınçağ Tarihi Kürsüsüne asistan olarak tayin edildi. 1975 Ekim ayında Tanzimat Devrinde Erzurum konulu doktora tezini takdim etti. 3 Şubat 1976’da tezi kabul edilerek Yakınçağ Tarihi Bilim Dalında doktora ünvanına hak kazandı. Goethe Enstitüsü’nce sağlanan burstan yararlanarak 1976 yılında Almanya’ya gitti. Üç aylık kurstan sonra bir ay süreyle Alman kütüphane ve arşivlerinde bilimsel araştırmalarda bulundu.

1750 sayılı üniversiteler kanununun 40. maddesi uyarınca görevli olarak bir yıl süreyle 1981’de İngiltere’ye gitti. İngiliz arşiv ve kütüphanelerinde bilimsel araştırmalarda bulundu. Bazı bilimsel toplantılara katıldı. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu gereğince yabancı dil imtihanını vererek, Yakınçağ ve Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Anabilim Dalındaki kadrosuna Yardımcı Doçent olarak atandı. Anadolu Islahatı Ve İngiltere konulu doçentlik tezini Haziran 1982’de takdim etti. Tezi kabul edilerek, 1983 tarihinde Yakınçağ Tarihi Bilim Dalı için “Üniversite Doçenti” ünvan ve yetkisine hak kazandı.

1 Nisan 1986 tarihinde Marmara Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Yakınçağ Tarihi Anabilim dalı daimi statüde doçentlik kadrosuna tayin edildi. 1989 yılında Kuveyt Üzerinde Osmanlı-İngiliz Nüfuz Mücadelesi 1896-1913 konulu tezle aynı Anabilim dalında Profesörlüğe yükseltildi. Prof.Dr. Cevdet Küçük’ün çalışmaları daha ziyade XIX. ve XX. yüzyıl Osmanlı Türk Tarihi üzerinde yoğunlaşmaktadır.

Osmanlı Çağdaşlaşması, Osmanlı Gayrimüslimleri, Ortadoğu ve Adalar konularında çeşitli araştırmaları bulunmaktadır. Osmanlı Diplomasisinde Ermeni Meselesinin Ortaya Çıkışı 1878-1897, konulu araştırması, bu konuda yapılan ilk akademik çalışmadır. 1984 yılı Türkiye Milli Kültür Vakfı birincilik armağanına layık görülen bu araştırmada Ermeni meselesinin ortaya çıkışı belgelerle anlatılmaktadır.

Fakülte Kurulu ve Fakülte Yönetim Kurulu üyeliklerinde bulunmuştur. Halen öğretim ve araştırma faaliyetleriyle birlikte M.Ü. Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Bölüm Başkanlığı ve Yakınçağ Tarihi Anabilim Dalı Başkanlığı görevlerini sürdürmekte olup Türk Tarih Kurumu Asli Üyeliğinde bulunmaktadır. Evli ve üç çocuk babasıdır.

Prof. Dr.Ahmet Yaşar Ocak

Cuma, Haziran 29th, 2012

1945 yılında Yozgat’da doğan Yaşar Ocak, yüksek tahsilini 1967’de İstanbul’da İlâhiyat Fakültesi’nde ve 1971 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nde yaptı. 1972 yılında Hacettepe Üniversitesi Tarih Bölümü’nde asistan oldu.

1974 yılında Hacettepe Üniversitesi Tarih Bölümü’nde master, 1978 ‘de Strasbourg Üniversitesi Inst. d’Etudes Turques ‘de “La Révolte de Baba Resul ou la Formation de l’Hétérodoxie Musulmane en Anatolie au XIIIe Siécle” adlı tezi ile doktora, 1983 yılında Hacettepe Üniversitesi Tarih Bölümü’nde “Bektaşî Menâkıbnâmelerinde İslâm Öncesi İnanç Motifleri” adlı tezi ile doçent ve 1988 yılında aynı üniversitede tarih bölümünde profesör oldu. Halen aynı üniversitede öğretim üyesi olarak çalışmaya devam etmektedir.

Prof. Dr.Ali İhsan Gencer

Cuma, Haziran 29th, 2012

1946 Bartın’da doğan Gencer, ilk-orta ve lise öğrenimini doğduğu şehirde yaptıktan sonra 1965’de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’ne kaydoldu.

1969 yılında buradan mezun olduktan sonra 1970 yılında mezun olduğu Sonçağ Tarihi kürsüsüne asistan olarak atandı. 1976’da “Bahriyede Yapılan Islahat Hareketleri ve Bahriye Nezaretinin Kuruluşu” konulu teziyle Doktor ünvanını aldı. 1981 senesinde üniversite tarafından Fransa’ya gönderildi. 1982 yılında Yardımcı Doçent olarak öğretim üyesi oldu. 1985’de Doçentliğe yükseltildi. 1990’da Milli Güvenlik Akademisine kabul edildi. 1991’de Profesör oldu.

Muhtelif konularda yazdığı ilmi makaleler yanında denizcilik tarihimiz ile ilgili yazıları dikkati çekti. Çeşitli tarihlerde yapılan milli ve millitlerarası tarih araştırma kongrelerine iştirak ederek, daha ziyade Türk Denizcilik Tarihi üzerine tebliğler sunmuştur.

İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Yakınçağ Tarihi Anabilim Dalı’nda öğretim üyeliği ve Tarih Bölümü Başkanlığı yaptı. Ayrıca Güney-Doğu Avrupa Araştırmaları Merkezi Müdürlüğü ile Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü ve Harp Akademilerinde görev aldı. Societe Asiatique (Paris), Türk Tıp Tarihi Kurumu (İstanbul) ve Atatürk Araştırma Merkezi (Ankara) gibi ilmi cemiyetlerin üyesiydi.

Siroz tedavisi görmekte olan Prof. Dr. Ali İhsan Gencer 8 Şubat 2008 tarihinde hayata gözlerini yumdu.

Çalışma Alanları
Prof. Dr. Ali İhsan GENCER özellikle Türk Denizcilik Tarihi alanındaki çalışmalarıyla tanınmaktadır. Doktora tezi olan “Bahriyede Yapılan Islahat Hareketleri ve Bahriye Nezaretinin Kuruluşu”, III. Selim ve II. Mahmut dönemlerinde Osmanlı bahriye teşkilatında meydana gelen değişiklikleri, ülkemize getirtilen yabancı uzmanların bahriyemizin modernleşmesinde rolleri, yabancı ülkelerle ve özellikle Amerika Birleşik Devletleriyle bu hususta yapılan anlaşma ve işbirliği gibi noktalar üzerinde yoğunlaşmaktadır. Yine  Türk Denizcilik Tarihi Araştırmaları, (İstanbul 1986) adlı kitap da bu saha ile ilgili makalelerden meydana gelmektedir.

  Özellikle XIX. yüzyıl siyasî tarih üzerinde çalışan Prof. Dr. Ali İhsan GENCER, Ermeni meselesi, Türk- Yunan İlişkileri ve Ege Adaları sorunu gibi bir çok, stratejik öneme haiz konu üzerinde master ve doktora çalışmaları yaptırmıştır. Bunun yanında Prof. GENCER Atatürk İlkeleri ve İnkılap tarihi alanında da  bir çok master ve doktora tezinin danışmanlığını yapmıştır.

 Yayınlar
 
 Kitap
Bahriye’de Yapılan Islahat Hareketleri ve Bahriye Nezâretinin Kuruluşu (1789-1867), İstanbul 1985.
Türk Denizcilik Tarihi Araştırmaları, İstanbul 1986.
Türk İnkılâp Tarihi, İstanbul 2003 (9.Baskı), (Dr. Sabahattin ÖZEL ile beraber)
İstanbul Darülfünunu Edebiyat Fakültesi Tarihçesi ve İlk Meclis Zabıtları, İstanbul 2004 (Dr. A. ARSLAN ile beraber).

Makale
“Özel Bahriye Mektepleri Hakkında Bir Genelge (1851)”, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi, Tarih Enstitüsü Dergisi, 7-8 , İstanbul, 1977
“İlk Osmanlı Anayasasında Türkçe’nin Resmi Dil Olarak Kabulü Meselesi”, Ankara 1978, Ankara Üniversitesi-Siyasal Bilgiler Fakültesi, Kanun-ı Esasinin 100. yılı Armağanı.
“İstanbul Tersanesinde Açılan İlk Tıp Mektebi”, İstanbul 1978, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Dergisi, XXXI., İstanbul, 1978,s.301-316
“Sakız Adasında Açılan Özel Bahriye Mektebi”, İ.Ü. Edebyat Fakültesi, Güney-Doğu Avrupa Araştırmaları Dergisi,8-9(1979-1980), Edebiyat Fakültesi Basımevi, 1980, s.103-116
“Harb Gemilerine Papaz Tayini Meselesi”, Doğumunu 100. Yılında Atatürk’e Armağan, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi , Edebiyat Fakültesi Matbaası, İstanbul, 1981, s.351-366
“Marine à vapeur et charbon turc du XIXe siécle” Revue De L’Occıdent Muslman Et De La Mediterranée, Les Ottomans en Méditerranée, 39, 1985, s.107-112
“İhtilâlci Ermeniler’in Talimatnâmesi”, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Enstitüsü Dergisi, (Prof. Dr. İbrahim Kafesoğlu Hatıra Sayısı),13, (1983-1987) , İstanbul, 1987,s.577-606
“Armenian Revolutionaries Regulations of “The Country Revolutionary  Organization”, The Eastern Question: Imperialism  and The Armenian Community, Institute For The Study Of Turkish Culture, 74, Ankara, 1987, s.39-67
“1877-1878 Osmanlı-Rus Harbi Rumeli Cephesi Vesikaları( Temmuz 1877)(63 sayfa belge ile birlikte)”, Türk Tarih Kurumu Belgeler, XV\19, Ankara, 1993, s.205-244.(Nedim İpek ile birlikte)
“Osmanlı Türklerinde Denizcilik”, Osmanlı, VI, Ankara, 1999, s. 569-589,
“XIX. Yüzyılda Osmanlı Donanması ve Bahriye Nezareti”, Türk Denizcilik Tarihi, T.C. Başbakanlık Denizcilik Müsteşarlığı, Ankara, 2002, s.223-238
“Baykan Sezer’i Anarken”,Sosyoloji Yıllığı,Kitap-11, Baykan Sezer’e Armağan-Baykan Sezer ve Türk Sosyolojisi, İstanbul,2004
“Doğu-Batı Çatışması Ekseninde Anadolu’da Türk Denizciliğinin Başlaması”, Sosyoloji Yıllığı, Kitap-12, (Semavi İyice’ye Saygı),  Tarihte Doğu-Batı Çatışması,  İstanbul, 2005, s.343-350.

Bildiri

“XIX. Yüzyılın İlk Yarısında Osmanlı Denizciliği ve Amerika”, İstanbul 1977, İ.Ü. İktisat Fakültesi Fındıkoğlu Armağanı.
“Redhouse’nin Türkçe Lügati Hakkında Mektubu”, II. Milli Türkoloji Kongresi. (İstanbul 1979
“Türkiye Ticaretiyle İlgili Manchester’da Yapılan Bir Toplantı”, İstanbul 24-29 Eylül 1979), III. Milli Türkoloji Kongresi.
“Osmanlılar’da Marş-ı Millinin Kabulü”, IV. Milletlerarası Türkoloji Kongresi, İstanbul 20-25 Eylül 1982
“Bitlis’de Ele geçirilen Ermeni İhtilalcilerinin Kaza İhtilal Teşkilatı Talimatnamesi”,    V. Milli Türkoloji Kongresi, İstanbul 26-30 Eylül 1983
“Bahriye Meclisinin Kuruluşu ve Önemi”, Birinci Askeri Tarih Semineri (Genelkurmay Askeri Tarih ve Stratejik Etüt Başkanlığı), Ankara 24-27 Mayıs, 1983
“Nezaret Meclisleri’nin Osmanlı Diplomatikası’ndaki Yeri ve Önemi”,  Tarih Boyunca Paleografya ve Diplomatik Semineri ( 30-2 Mayıs 1986), İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Basımevi, İstanbul, 1988, s.141-144
“Ermeni Sorununda Dış Etkenlerin Rolü”,T.C. İ.Ü. Rektörlüğü Uluslararası Türk-Ermeni İlişkileri Sempozyumu, 24-25 Mayıs 2001, İstanbul, 2001,s.67-77
“Sözde Ermeni Soykırımı ve Türkiye ” Kocaeli Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Kulübü, 24 Nisan 2003.
“Çanakkale Savaşları ve Bu Savaşların Milli Mücadeleye Etkileri” Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi 13-18 Mart 2003.
“Osmanlı Bahriyesinde Görevli Hıristiyan ve Ecnebi Memurlar (1848-1894)” Comite International D’Etudes Pre- czç Ottoman Et Ottomanes (CİEPO) Polonya-Varşova 14-19 Haziran 2004.

Ansiklopedi

“Bahriye”, Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi(DİA),IV, İstanbul, 1991, s.501-509
“Bahriye Nezareti”, Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi(DİA),IV,İstanbul, 1991,s.511-512
“Berlin Antlaşması”, Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi(DİA),V,İstanbul, 1992, s.516-517
“Hüseyin Avni Paşa” Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi(DİA),XVIII,İstanbul, 1998, s.526-527

Kitap Tanıtma:

Dr. Rifat Uçarol, 1878 Kıbrıs Sorunu ve Osmanlı İngiliz Anlaşması (Adanın İngiltere’ye devri), İstanbul,1978. İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Enstitüsü Dergisi. X-XI, İstanbul 1981.

Yönetilen Tezler

Yüksek Lisans

Sabahattin ÖZEL, Kocaeli ve Sakarya İllerinde Milli Mücadele (1918-1922), İstanbul 1986. Bu çalışma İstanbul’da 1987’de basılmıştır.
Gülden SARIYILDIZ, Karantina Teşkilatının Kuruluşu ve Faaliyetleri (1835-1876), İstanbul 1986 (Bu çalışmanın geniş bir özeti Belleten sayı: 222, Ankara 1994, s. 329-376’da yayınlanmıştır).
Ahmet ALMUTTAŞ, Milli Mücadele Döneminde Afyon ve Havalisi (1919-1922), İstanbul 1990.
Fatma ERTEN, Vak’a-i Hayret-Nüma, Belgradî Raşid Paşa, İstanbul 1991.
Ahmet ALTINKAYA, Milli Mücadelede Uşak ve Havalisi (1919-1922), İstanbul 1993.
Rahmi ŞAVLI, 1929 Dünya Ekonomik Buhranı ve Türkiye’ye Yansıması, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1993.
Cahide ZENGİN, Harf İnkılabının İstanbul Basınındaki Yansımaları, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1993.
Şebnem AVCI, İzmir Suikastı ve Türk Basını, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1994.
Jongil KİM, İlk Osmanlı Parlamentosunun Yapısı ve Faaliyetleri, İstanbul 1994.
Ali Fuat ÖRENÇ, Yakın Dönem Tarihimizde Sisam Adası (1821-1923), İstanbul 1995.
Sabri C. SANNAV, Yakın Dönem Tarihimizde Sakız Adası (1821-1923), İstanbul 1995.
Antonis PAVLİDİS, Yunan Kaynaklarına Göre Mübadele Meselesi (1918-1930), İstanbul 1997.
1Ş. Şebnem DURAN, Nutuk’ta Mustafa Kemal Paşa’ya Karşı Çıkanlar ve Mustafa Kemal’in Onlara Cevabı, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1998.
F. Vildan ÖZTÜRK, Türk Kamuoyunda Kadın ve Kadın Hakları, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1999.
Rezzan ÜNALP, Türk Basınında Sadabad Paktı, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1999.
Gürbüz YAVUZ, Hareket Ordusunun Gelişinin İstanbul Basınındaki Yankıları, İstanbul 2000.
Seydi Vakkas TOPRAK, Birinci Meşrutiyet’in İlânı Meselesi, İstanbul 2001.
Mehmet AKÇİMEN, Mustafa Kemal Paşa ve İskenderun Sancağı, İstanbul 2001.
Seher Dilber KURÇEREN, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşının Türk Basınına Yansıması, İstanbul 2001.
Betül Batır, Osmanlı Devleti’nin Uluslar arası Barış konferansına Resmen Katılması Sorunu- Parlamenterler arası Birlik-, İstanbul 2002.
Elif Erden, Yakıdönem Tarihimizde Taşoz Adası, İstanbul 2004.
 

Doktora Tezleri

Sabahattin ÖZEL, Milli Mücadelede Trabzon, İstanbul 1998. (Bu çalışma Türk Tarih Kurumu tarafından Ankara 1991’de basılmıştır).
Gülden SARIYILDIZ, Hicaz Karantina Teşkilâtı (1865-1914), İstanbul 1989. (Bu çalışma Türk Tarih Kurumu tarafından Ankara 1996’da basılmıştır).(Ayrıca izin alınarak Arapça’ya çevrilmiş ve Riyad 1999’da basılmıştır).
Zekai GÜNER, Trakya-Paşaeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyetinin Kuruluşu ve Faaliyetleri, (Bu çalışma Atatürk Kültür Dil ve Tarih Kurulu Atatürk Araştırma Merkezi tarafından Ankara 1998’de basılmıştır).
M. Metin HÜLAGU,Gazi Osman Nuri Paşa (1833-1900, Askeri ve Siyasi Hayatı), İstanbul 1992. (Bu çalışma İstanbul 1995’de basılmıştır).
Orhan HÜLAGU, Milli Mücadele Döneminde Bursa ve Havalisi (1918-1922), İstanbul 1994. (Bu çalışma İstanbul 1998’de basılmıştır).
Kemal ÇELİK, Milli Mücadele Döneminde Adana ve Havalisi (1918-1922), İstanbul 1995. (Bu çalışma Türk Tarih Kurumu tarafından Ankara 2000’de basılmıştır).
Faruk YILMAZ, Hukukî-İktisadî-Malî Yönleriyle Osmanlı Borçlarının (Duyun-u Umûmiye-i Osmaniye’nin) Tasfiyesi Meselesi, İstanbul 1995. (Bu çalışma İstanbul 1997’de Basılmıştır).
Murat CEBECİOĞLU, Mirliva Hasan Muhiddin Paşa’nın Özel Defteri (Yemen, Irak ve Gilan Olayları) 1905-1912, İstanbul 1996.
Fatma ÜREKLİ, Sanayi-i Nefise Mektebinin Kuruluşu ve Türk Eğitim Tarihindeki Yeri, İstanbul 1997.
A.H. Erol ÖZBİLGEN, Müşir Süleyman Hüsnü Paşa (1838-1892) Askeri ve Siyasi Hayatı, Kişiliği, Eserleri, İstanbul 1997.
Ali Fuat ÖRENÇ, Yakın Dönem Tarihimizde Rodos Adası, İstanbul 2001.
Cahide ZENGİN, Türkiye ve Yunanistan Devletleri Arasında Mübadele Meselesi ve Kamu Oyu (1918-1930), Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1998.
Recep KARACAKAYA, Türk Kamuoyu ve Ermeni Meselesi, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1999.
Salih TUNÇ, İşgal Döneminde İstanbul Basını, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul 1999.
Jongil KİM, Türkiye ve Güney Kore Devrimlerinde Atatürk ve Park-Cong-Hi’nin Önderlikleri Hakkında Mukayeseli Bir Çalışma, İstanbul 1999.
Tevfik Temelkuran, Gazavat-ı Cezayirli Gazi Hasan Paşa( Tahlil ve Tenkitli Metin), İstanbul, 2000
Fatma Gül Demirel, Adliye Nezaretinin Kuruluşu ve Faaliyetleri (1876-1914), İstanbul 2003.
Sabri Can Sannav, Yakındönem Tarihimizde Limni Adası, İstanbul 2004.
Adem Ölmez, Gazi Ethem Paşanın Askeri ve Siyasi Hayatı (1844-1909), İstanbul 2004.

Prof. Dr.Şahin Uçar

Cuma, Haziran 29th, 2012

1949 yılında Sivas’ın Acıyurt köyünde doğan Prof. Dr. Şahin Uçar, ilk ve orta öğrenimini Sivas’ta tamamladı. Yüksek öğrenimini de 1972 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih bölümünde yaptı. 1973-76 yılları arasında Sivas’ta öğretmenlik yaptı. Klasik tarzda mürettep bir divan olan Şeydâ Divânı’nı öğretmenlik yıllarında Sivas’ta tamamladı. Şeydâ Divânı ve Hat çalışması sebebiyle, 1976’da, Erzurum’da Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde Paleografi ve Epigrafi uzmanı tayin edildi.

1980’de Amerika’ya giderek Princeton Üniversitesi’nde araştırmalar yaptı ve İngilizce öğrendi. 1983’de, Prof. Dr. Hakkı Dursun Yıldız nezaretinde İslâm Tarihi doktorasını tamamladı. Şahin Uçar, 1993’te Selçuk Üniversitesi’nde Yardımcı Doçent, 1989’da Doçent oldu. Aynı yıl, Ankara Valiliği himayesinde İl Kültür Müdürlüğü sergi salonunda “Hat ve Tezyînât Sergisi” açtı. Bu vesile ile yapılan röportajlarda, bazı hat ve tezhib eserleri gazetelerin kültür sayfalarında basılarak tanıtıldı. 1993’te Profesör olarak Niğde Üniversitesi’ne geçti. Dekan Vekili, Rektör Yardımcısı ve Sosyal Bilimler Enstitüsü Müdürü olarak çalıştı. Hâlen Tarih Bölümü Başkanıdır.

1992’de Türkiye Yazarlar Birliği tarafından tertiplenen “Türkçe’nin I. Uluslararası Şiir Şöleni”ne katıldı. Aynı yıl Tarih Felsefesi Açısından İslâm’da Mülk ve Hilafet isimli eseri ile, Türkiye Yazarlar Birliği “Yılın Fikir Adamı” ödülünü aldı. 1995’de “Varlığın Mâna ve Mazmûnu” isimli eseri ile ikinci defa aynı ödüle lâyık görüldü. 1995’te Türkmenistan’da yapılan “Türkçe’nin 3. Ulusararası Şiir Şöleni”ne ve 1996’da Kıbrıs’ta yapılan “Türkçe’nin 4. Uluslararası Şiir Şöleni”ne katıldı.

Hat, tezhib, musiki ve şiirle meşgul oldu ve bazı eserleri İstanbul’daki talebelik yıllarında kitap kapağı olarak basıldı. Bazı eserleri, repertuar kurulunca incelenmiş ve besteleri TRT Musiki Repertuarı’na alınmış bulunmaktadır.

Prof. Dr.Reşat Genç

Cuma, Haziran 29th, 2012

1941 yılında Yozgat’ın Akdağmadeni ilçesinin Dokuz köyünde dünyaya geldi. İlk öğrenimini 1955 yılında adı geçen ilçede tamamladı. Daha sonra Kayseri’nin  Pınarbaşı ilçesinin Pazarören bucağındaki 6 yıllık yatılı Mimar Sinan İlk Öğretmen Okulunun sınavını kazandı. Bu Okulun 5. sınıfının sonunda Ankara Yüksek Öğretmen Okuluna not durumuna göre  öğrenci seçildi. Bu okulun hazırlık sınıfında  lise son sınıfı okuduktan sonra aynı okul adına 1961 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi’nin Tarih Bölümüne kayıt oldu. 1965 Haziranında bu fakültenin Orta Çağ Tarihi Kürsüsün den mezun oldu.

1965 – 1967 yılları arasında Elazığ Ticaret Lisesi Tarih Öğretmenliği ve Müdür Yardımcılığı görevlerinde bulundu. Daha sonra açılan asistanlık sınavını kazanarak 1967 yılı Ağustosunda mezun olduğu kürsüye asistan oldu.

1970-1971 döneminde, bir öğretim yılı süresi ile burslu olarak Bağdat Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yabancılar Dil Okuluna devam etti ve Bağdat Kütüphanelerinde Doktora tezi ile ilgili araştırmalarda bulundu.

1972 –1973 yılları arasında askerlik görevini yedek subay olarak yaptı. Terhisten sonra 1974 Martında “Divan-ü Lügati’t – Türk Müellifi Kaşgarlı  Mahmud’a Göre XI. Yüzyılda Türk İllerinin Siyasi, Etnik, Sosyal ve Kültürel Durumu” adlı tezi ile ‘Doktor’ unvan ve payesini elde etti. Aynı yılda aynı kürsüde başladığı Doçentlik çalışmalarını tamamlayarak “Karahanlı Devlet Teşkilatı” adlı tezi ile 1980 Nisan’ında Doçent oldu.

1980-1981 Öğretim yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya  Fakültesi, Fırat üniversitesi Edebiyat Fakültesi ve Kara Harp Okulu’nda öğretim üyeliği yaptı. 1981-1982 öğretim yılında hem Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi hem de Fırat Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ndeki derslerine devam etti. Aynı yıl Fırat Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi’nin Yönetim Kurulu Üyeliği’nde de bulundu. 1982 yılı sonunda Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi’nde görev aldı  ve 1 Kasım  1982 – 1 Ekim 1984 tarihleri arasında bu fakültede Öğretim Üyeliği ve Dekan Yardımcılığı görevlerinde bulundu.

Daha sonra mensubu bulunduğu Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi’ndeki görevine döndü. Bu fakültede 1 Ekim 1984 tarihinde Dekan Yardımcılığı görevine atandı. 24 Kasım 1986 tarihine kadar bu görevi yürüttü. 1986 yılında Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Tarih Eğitimi Ana Bilim Dalı‘nda Profesör olarak göreve başladı. 12 Aralık 1986 tarihinde Gazi Eğitim Fakültesi Dekanlığı’na tayin edildi. 12 Aralık 1992’ye kadar bu fakültede iki dönem (6 yıl) dekanlık yaptı.

Bu arada 1982 –1983 ders yılından başlayarak Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü ve daha sonra da Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü’nde dersler verdi, Yüksek Lisans ve Doktora tez danışmanlıkları yaptı.

Öğretim üyesi olarak bu güne kadar 40 kadar Yüksek Lisans ve 17 Doktora tezinin danışmanlık görevini yürüttü. Halen yönetiminde 3 Yüksek Lisans çalışması devam etmektedir. Reşat GENÇ, 1983 yılında Yüksek Öğretim Kurulu  tarafından Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Araştırma Merkezi’nin  asli üyeliğine seçildi. 1983 – 1989 yılları arasında bu görevde bulundu.

1989 yılında Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Türk Tarih Kurumu Üyeliğine seçildi. 2 Ağustos 1993 Tarihinde ise Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu’nun başkanlığına atandı. Bu görevi 14 Ağustos 2000 tarihine kadar aralıksız 7 yıl devam etti. 14 Ağustos 2000 tarihinde Atatürk Yüksek Kurumu Başkanlığı’ndan kendi isteğiyle ayrıldı. 15 Eylül 2000 tarihinde Bişkek‘teki Kırgızistan – Türkiye Manas Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Dekanlığı’na atandı. 15 Kasım 2000 Tarihinde aynı Üniversitede Rektör vekili olarak  görev aldı. Bu görevini 1 Nisan 2002 tarihine kadar sürdürdü ve anılan tarihte de yine kendi isteğiyle bu görevinden ayrıldı. Halen Gazi Eğitim Fakültesi’nde Öğretim üyesi olarak  görev yapmaktadır.

Profesör Doktor Reşat Genç’in bu güne kadar Karahanlılar Dönemi Türk Tarihi, Türk Kültür Tarihi ve Türkiye Cumhuriyeti Tarihi konularında 6 ve orta öğretimle ilgili Tarih Ders Kitabı (ortak) olarak da 4 olmak üzere 10 kitabı yayınlandı. Ayrıca, çok sayıda ulusal ve uluslar arasında kongre, sempozyum, panel ve bu gibi bilimsel toplantılara bildirileri ile katıldı. Türk Kültür Tarih ile Türkiye Cumhuriyeti Tarihi’nin değişik konularında, değişik ulusal ve uluslar arası dergi ve ansiklopedilerde 60’tan fazla  makalesi ve bildirisi yayınlandı.

Reşat GENÇ, Türkiye’de İLESAM (Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği) ve Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü’nün üyesidir. Türkiye dışında ise Rusya Federasyonu’nda Mejdunarodnaya Akademi Türk (Moskova), Türkmenistan İlimler Akademisi, Kazakistan Sosyal Bilimler Akademisi, Azerbaycan Garp Üniversitesi ve Azerbaycan Üniversitesi’nin Bilim ve Akademik üyelikleri sahibidir. Kırgızistan’da ise Çuy Üniversitesi Öğretim Üyesi ve Çıngız Aytmatov Akademisi üyesidir.

Bu üyeliklerden başka Türk Ocakları’nın “Hamdullah Suphi Tanrıöver Ödülü”, Türk Dünyası Yazarlar Birliğinin “Türk Dünyasına Hizmet Ödülü”, Dünya Türkmenleri Gumaniter Birleşiği’nin “Vatansever Türkmen Ödülü” ve Kırgızistan Cumhurbaşkanlığının “Manas 1000 Ödülü” sahibidir.

Prof. Dr. Reşat Genç’e 2 Ekim 2000 tarihinde Kırgızistan Milli Devlet Üniversitesince FAHRİ PROFESÖRLÜK, Kırgızistan-Türkiye MANAS Üniversitesince de 29 Mart 2002 tarihinde FAHRİ DOKTORLUK unvanları verilmiştir.

Bilimsel  çalışmalarına yetecek kadar İngilizce ve Arapça, biraz da Farsça bilmektedir. Evli ve biri Diş Hekimi ,diğeri de Fizik Tedavi Uzmanı olan iki oğul, bir de torun sahibidir.

KİTAPLARI
1- Karahanlı Devlet Teşkilatı, Kültür Bakanlığı Yay., İstanbul 1981(II. Baskı T.T.K. Yay. Ankara, 2002, Uygurcası, Karahanilarnın Devlet Teşkilatı, Urumçi, 1990, Kırgızcası, Karahandar Mamleketinin Biylik Tüzülüşü, Manas Üniv. Yay. Bişkek, 2004).

2- Kaşgarlı Mahmud’a Göre XI. Yüzyılda Türk Dünyası, T.K.A.E. Yay, Ankara, 1997.

3- Tarih, Lise I (Komisyon), Milli Eğitim Bakanlığı Yay. Ankara, 1993, (II.Baskı, Ankara 1992, III. Baskı,Ankara 2003).

4- Tarih, Lise II (Komisyon), Milli Eğitim Bakanlığı Yay. Ankara, 1993, (II.Baskı, Ankara 1992, III. Baskı,Ankara 2003).

5- Milli Tarih 6, Prof. Dr. Refik Turan, Yrd.Doç. Dr. Ayhan Pala ile), Gendaş Yay., İstanbul 1995.

6- Milli Tarih 7, Prof. Dr. Refik Turan, Yrd.Doç. Dr. Ayhan Pala ile), Gendaş Yay., İstanbul 1995.

7- Türk İnanışları İle Milli Geleneklerinde Renkler ve Sarı-Kırmızı Yeşil, Atatürk Kültür Merkezi Yay., Ankara, 1997 (II. Baskı, Ankara, 1998, III. Baskı, Ankara, 1999, Colors in the Turkish Beliefs and National Costoms Yellow-Red-Green, Çeviren: Pınar Gedikoğlu, Ankara, 2000; Gelb, Rot, Grün Farben in Glauben und in den Nationalen Traditionen der Türken, Çev: Zeki Cemil Arda, Ankara, 2000).

8- Türkiye’yi Laikleştiren Yasalar, ATAM Yayını, Ankara, 1998.

9- Ana Çizgileri İle Türk Dünyası Tarihi, (Kırgızcası Türk Düynösünün Kıskaça Tarıhı), Manas Üniversitesi Yay. Bişkek, 2002.

10- Türk Dünyası Tarihi (Prof.Dr.Abdülkadir Yuvalı ile) Hoca AhmetYesevi Uluslararası Türk – Kazak Üniv. Yay., Ankara 2004.

MAKALELER:

I. Türk Tarihi ve Kültürü İle İlgili Makaleleri :

1. “Kaşgarlı Mahmud’a Göre XI. Yüzyılda Türk İllerinin Siyasi ve Etnik Durumu”, Türk Kültürü Araştırmaları, Yıl XI, XII, XIII, XIV, Ankara 1975, s. 176 – 213.

2. “Kaşgarlı Mahmud’a Göre XI. Yüzyılda Türklerde Evlenme”, Antropoloji Dergisi, Sayı VII, Ankara 1975, s. 297 – 310.

3. “Divanü Lügati’t-Türk’teki Bazı Destan Parçalarına Dair”, Uluslararası Folklor ve Halk Edebiyatı Semineri Bildirileri (27-29 Ekim 1975-Konya), Konya Turizm Derneği Yayınları, Güven Matbaası, Ankara 1976, s. 38-43.

4. “Kaşgarlı Mahmud’a Göre XI. Yüzyılda Türklerde Oyunlar ve Eğlenceler”, I. Uluslararası Türk Folklor Kongresi Bildirileri, C. III. (Halk Müziği, Oyun, Eğlence), Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara 1977, s. 231-242.

5. “Eski Türk Ziyafetleri ve Diş Kirası Adeti”, II. Milletlerarası Türk Folklor Kongresi Bildirileri, C. IV. (Gelenek, Görenek ve İnançlar), Gazi Ü. Basın-Yayın Yüksek Okulu Basımevi, Ankara 1982, s. 175-181.

6. “XI. Yüzyıl’da Türk Mutfağı”, Türk Mutfağı Sempozyumu Bildirileri (31 Ekim-1 Kasım 1981), Kültür ve Turizm Bakanlığı, Ankara Ü. Basımevi, Ankara 1982, s. 57–68.

7. “1572 Tarihli Tahrir Defterine Göre XVI. Yüzyılda Bilecik ve Çevresi”, II. Osmanlı Sempozyumu Bildirileri (Söğüt-Eylül 1985), Ertuğrul Gazi’yi Anma ve Söğüt Şenliği Vakfı, Ankara 1986, s. 27-37.

8. “Karahanlılar”, Doğuştan Günümüze Büyük İslam Tarihi, Cilt VI, Çağ Yayınları, İstanbul 1989, s. 137- 179.

9. “Ölümünün 100. Yılında Namık Kemal’i Anma Sempozyumunun Açılış Konuşması”, Gazi Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi (Namık Kemal Özel Sayısı), C. 5, Sayı 1, Ankara 1989, s. 5-8.

10. “İslam’dan Anadolu Selçuklularına”, Fırat Üniversitesi Tarih Metodolojisi ve Türk Tarihinin Meseleleri Kollokyumu Bildirileri (21-26 Mayıs 1984), Elazığ 1990, s. 141 – 143.

11. “XI. Yüzyılda Türklerde Evlenme”, Türk Yurdu (Aile Özel Sayısı), C. X, Sayı 40, Aralık 1990, s. 19-23. 

12. “Anadolu ve Kıbrıs’ın Müşterek Kültür Değerlerinin Kaynakları”, Kıbrıs’ın Dünü-Bugünü Uluslar arası Sempozyumu. (Gazi Magosa 28 Ekim–2 Kasım 1991), K.K.T.C. Doğu Akdeniz Ü. ve T.C. Van Yüzüncü Yıl Ü. Rektörlükleri Yayınları, Ankara 1993, s. 207-213.

13. “Karahanlılar’da İnsani Değerler ve Hukuk”, Tarih Boyunca Türklerde İnsani Değerler ve İnsan Hakları, I. Kitap, Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Neşri, İstanbul 1992, s. 325-339.

14. “Türklerde Dini Tölerans ve Hoca Ahmed Yesevi”, Türk Dili, Sayı 504, Aralık 1993, s. 563-566.

15. “Muhakemetü’l-Lugateyn’in Türk Kültür Tarihi Bakımından Önemi Üzerine Birkaç Söz”, Uluğbey ve Çevresi Uluslar arası Sempozyum Bildirileri, Ankara-30 Mayıs-1 Haziran 1994, Yay. Haz.: Songül Boybeyi, Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 1996, s. 137-141.

16. “Türk Tarihinde ve Kültüründe Nevruz”, Türk Kültüründe Nevruz Uluslar arası Bilgi Şöleni Bildirileri, Ankara (20-22 Mart 1995), Yay. Haz.: Sadık Tural, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, Ankara 1995, s.15-23.

17. “Nevruz’a Dair”, Nevruz ve Renkler, Türk Dünyasında Nevruz İkinci Bilgi Şöleni Bildirileri (19-21 Mart 1996, Ankara), Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 1996, s. 9-15.

18. “Kaşgarlı’dan Anadolu’ya Türk Kültürü”, Tarih Boyunca Anadolu’da Türk Nüfus ve Kültür Yapısı Tebliğleri (26-27 Mayıs 1995, Ankara), Milliyetçilik ve Milliyetçilik Tarihi Araştırmaları V. İlmi Kongresi, Yay. Haz.: Yücel Hacaloğlu, Türk Yurdu Yayınları, Ankara 1996, s. 135-146.

19. “Kaşgarlı Mahmud’a Göre Doğu Türkistan ve Türk Dünyası”, Doğu Türkistan’da Öğrenci Hareketleri Sempozyumu (16 Aralık 1995, Ankara), Yay. Haz.: Yücel Hacaloğlu, Türk Yurdu Yayınları, Ankara 1996, s. 55-64.

20. “Türk Düşüncesi, Davranışı ve Hayatında Renkler ve Sarı, Kırmızı,Yeşil”, Nevruz ve Renkler, Türk Dünyasında Nevruz İkinci Bilgi Şöleni Bildirileri, (19-21 Mart 1996, Ankara), Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 1996, s 41-48.

21. “Evlilik Geleneğinin Divan-ı Lügati’t-Türk’te ve Manas Destanı’nda Yer Alan Ortak Unsurları”, Manas 1000 Bişkek Bildirileri (26-31 Ağustos 1995, Bişkek), Yay. Haz.: Ogün Atilla Budak, Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 1997, s. 99-112.

22. “Kaşgarlı Mahmud’a Göre XI. Yüzyılda Türklerde Dokuma ve Yaygı İşleri”, Türk Soylu Halkların Halı, Kilim ve Cicim Sanatı Uluslar arası Bilgi Şöleni Bildirileri, (Kayseri, 27-31 Mayıs 1996), Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 1998, s. 31- 35.

23. “Satuk Buğra Han ve Türklerin İslamiyet’i Kabulü”, Yeni Türkiye, Türk Dünyası Özel Sayısı I, Mayıs- Haziran 1997, Sayı 15, s.160-165.

24. “Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti”, Yeni Türkiye, Türk Dünyası Özel Sayısı II, Temmuz-Ağustos 1997, Sayı 16, s. 1207-1213.

25. “Türk İnanışları ile Milli Geleneklerinde Renkler ve Sarı, Kırmızı, Yeşil”, Erdem (Aydın Sayılı Özel Sayısı-III), C. 9. Sayı 27, s. l075-1110.

26. “Mu’cem, Teracim, Tabakat ve Vefeyat Kitaplarının Türk Kültür Tarihi Bakımından Önemi”, XII. Türk Tarih Kongresi Bildirileri (12-16 Eylül 1994), C. II, Türk Tarih Kurumu, Ankara 1999, s. 627-631.

27. “Kültür Tarihimizde Destanların Yeri ve Dede Korkut’taki Olayların Zamanı Üzerine”, Uluslar arası Dede Korkut Bilgi Şöleni Bildirileri (19-21 Ekim 1999, Ankara), Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 2000, s. 169-174.

28. “Nevruz’a Dair”, Türk Dünyasında Nevruz Üçüncü Uluslararası Bilgi Şöleni Bildirileri (18-20 Mart 1999, Elazığ), Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 2000 s.13-17.

29. “Karahanlılar Tarihi”, Türkler, Yeni Türkiye Yayınları, Cilt 4, Ankara 2003, s. 445-459.

30. “Renklerde Nevruz”, Türk Dünyası Nevruz Ansiklopedisi, Editör: Öcal Oğuz, Atatürk Kültür Merkezi, Ankara 2004, s. 211-215.

31. “Türk (Kıpçak) Asıllı Ermeniler Üzerine” (Gülnisa Aynakulova ile birlikte), Bal-Tam Türklük Bilgisi 3, Balkan Türkoloji Araştırmaları Merkezi, Prizren, Eylül 2005, s. 45-57.

32. “Karahanlılar Döneminde Kırgızistan”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 14, Bişkek 2005, s. 1-4.

33. “Prof. Dr. Akdes Nimet Kurat’ın Hayatı ve Eserleri”, Kazan Hanlığının 1000. Kuruluş Yıldönümü Etkinlikleri, Tataristan 2005.

II. Cumhuriyet Dönemi’ne Ait Makaleleri:

1. “Atatürk’ten Vecizeler ve Anılar”, 100 Yıl Atatürk Konferansları, TPAO Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara 1981, s. 107 – 115.

2. “Atatürk’ün Milli Birlik ve Beraberlik İlkesi”, Gazi Üniversitesi Atatürk’ün 50.Ölüm Yılı Anma Konferansları, Ankara 1989, s. 35-42.

3. “Türkiye Cumhuriyeti’nin Temel İlkelerinden Laiklik”, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, Cilt: X, Sayı 29, Temmuz-1994, s. 503-510.

4. “Büyük Taarruz’un Gerçekleşen Hedefleri”, X. Milli Egemenlik Sempozyumu (7 Mayıs 1996, Afyon), T.B.M.M. Kültür, Sanat ve Yayın Kurulu Yayınları, s. 167-173.

5. “Atatürk ve Türk Kimliği”, 10 Kasım 1994 Devlet Töreni Konuşmaları ve Atatürk ve Türk Kimliği Paneli, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 1996, s. 7-15.

6. “Rize’nin Türk Tarihindeki Yeri ve Önemi Paneli Kapanış Konuşması”, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, C. 13, Sayı 39, Kasım 1997, s. 875-887.

7. “Türkiye Cumhuriyeti’nin Fikir Temelleri ve Nitelikleri”, Yeni Türkiye (Cumhuriyet Özel Sayısı-I), Sayı 23-24, Eylül-Aralık 1998, s. 717-725.

8. “XXI. Yüzyıla Girerken Atatürkçülüğün Değerlendirilmesi ve Yorumu”, III. Uluslar arası Atatürk Sempozyumu (3-6 Ekim 1995, Gazi Magosa), C. I, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 1998, s. 9-16.

9. “Atatürk ve Milli Birlik”, 10 Kasım 1996 Devlet Töreni Konuşmaları ve Atatürk ve Milli Birlik Paneli, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 1998, s.1-6. 

10. “Laik Türkiye Yolunda Adımlar”, Atatürk Düşüncesinde Din ve Laiklik, Yay. Haz.: Ethem Ruhi Fığlalı vd.; Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 1999, s. IX-XX.

 “Atatürkçü Düşünce’de Laiklik ve Din Anlayışı”, Atatürk Düşüncesinde Din ve Laiklik, Yay. Haz.: Ethem Ruhi Fığlalı vd.; Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 1999, s. 251-258.

“Türkiye Cumhuriyeti’nin Temel Nitelikleri”, 10 Kasım 1997 Devlet Töreni Konuşmaları, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 1999, s. 19-28.

“Hilafetten Cumhuriyete”, 10 Kasım 1999 Devlet Töreni Konuşmaları ve Hilafetten Cumhuriyete Paneli, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 200, s. 41-50.

14. “75.Yılında Türkiye Cumhuriyeti” Atatürk Konferansları (1998-75.Yıl Yurtiçi), Atatürk Araştırma Merkezi , Ankara 2000, s. 1-6.

15.  “Atatürk, Türk Tarihi ve Türkiye Cumhuriyeti”, I.Uluslararası Türkoloji Kongresi Bildirileri (12-14 Aralık 1998, Prizren), Yay. Haz.: Nimetullah Hafız, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 2001, s.17-28.

16. “Yeni Mandacılık Eğilimleri”, Sivas Kongresi Birinci Uluslararası Sempozyumu Bildirileri (2-4 Eylül 2002), SİSKAV Yayınları, Sivas 2002, s. 89-95.

17. “Özgüven Duygusunu Kaybetmişlik, Manda ve Himaye Arayışları Karşısında Büyük Nutuk’un Tespitleri”, Yetmiş Beşinci Yılında Büyük Nutuk’u Anlayarak Okumak Bilgi Şöleni (17-18 Ekim 2002, Ankara), Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 2003, s. 30-35.

18. “1923’ten Günümüze Cumhuriyetimizin Türk Milletine Kazandırdıkları”, Prof. Dr. Kazım Yaşar Kopraman’a Armağan, Yay. Haz.: E. Semih Yalçın, Berikan Yayınevi, Ankara 2003, s. 349-357.

19. “Atatürk,Türkiye Cumhuriyeti ve Din Eğitimi”, Diyanet Dergisi, Sayı166, Ankara (Ekim) 2004, s. 32-35.

20. “Ulusal Kahraman Atatürk”, 10 Kasımlarda Atatürk’ü Anmak ve Anlamak, Haz.: Zeki Dilek, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 2005, s. 111-117.

21. “Cumhuriyetin İlanına Giden Yol” Konulu Oturum, Cumhuriyet’in 80. Yılı Sempozyumu Bildirileri, Gazi Ü. Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi, Ankara 2006, s. 347-349.

III. Eğitimle İlgili Makaleleri :

“Milli Kültür Konularının Eğitim Programlarına Alınması Lüzumu”, I. Milli Kültür Şurası Bildirileri (23-27 Ekim 1982), Kültür ve Turizm Bakanlığı, Ankara 1982, s. 156-161.

“Tarih Öğretimimiz Nasıl Olmalıdır?”, Tercüman Milli Eğitim Sempozyumu, İstanbul 1984, s. 53-57.

“Milli Eğitimimiz Üzerine Bazı Düşünceler”, Yeni Türkiye (Eğitim Özel Sayısı), Sayı 7, Ocak-Şubat 1996, s.196-201.

“Atatürk ve Milli Eğitim”, 10 Kasım 1993 Devlet Töreni Konuşmaları ve Atatürk ve Milli Eğitim Paneli, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara 1996, s. 7-9. 

IV. Ansiklopedi Maddeleri : 

1) “Süngü” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXX., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1981, s. 136.

2) “Şah-ı Cihan” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXX., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1981, s. 186 – 187.

3) “Şah Zaman” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXX., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1981,  s. 196.

4) “Şemsü’l-Mülk” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXX., Milli Eğitim Basımevi,Ankara 1981, s. 253 – 254.

5) “Tarhan” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXX., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1981, s. 433 – 435.

6) “Terken” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXI., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1981, s. 116.

7) “Terken Hatun” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXI., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1981, s.116 -118. 

8) “Tigin” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXI., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1982, s. 442 .

9) “Tudun” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXI., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1982, s. 442.

10) “Tur Ali Bey” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXI., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1982, s. 510.

11) “Turhan Sultan” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXII., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1982, s. 20 – 21.

12) “Tutug” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXII., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1982,         s. 36-37.

13) “Türgiş’ler” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXII., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1982, s. 60 – 63.

14) “Türk Tarihi” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXII., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1982, s. 269 – 295.

15) “Uran’lar” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXIII., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1984, s. 33.

16) “Üçok’lar” Maddesi, Türk Ansiklopedisi, C. XXXIII., Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1984, s. 196 – 199.

V. Söyleşi ve TV. Programları :
1. “Nutuk Konulu Söyleşi”, Prof. Dr. Sadık Tural ile Program, (Işık TV. Merhaba Programı-21 Kasım 2002), Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, C. IX, Sayı 54, 2002, s. 973-997.

2. “Türkiye’nin Türk Dünyası Politikalarına Genel Bir Bakış”, Araş. Gör. Uğur Ünal ile Yapılan Söyleşi, Türk Yurdu, C. 25, Sayı 215, Temmuz 2005, s. 40-43.

VI. Tercümesi:
1) Atabeylere Ait Irak Müzesinde Bulunan Üç Nadir Altın Sikke Hakkında Tahlîli Bir İnceleme, Yazan: Muhammed Bakır el-Hüseynî, Arapça’dan Çeviren: Reşat Genç, Selçuklu Araştırmaları Dergisi, Sayı: 3, Ankara 1971, s. 611-624.

Prof. Dr.Abdülkadir Özcan

Cuma, Haziran 29th, 2012

30 Mayıs 1948 tarihinde Milas’da doğan Özcan, 1972 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesini “Şeyhî Mehmed Efendi-Vekayiü’l-fudalâ” adlı lisans teziyle bitirdi. 1974-1977 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Merkez Kütüphanesi’nde memur olarak çalıştı. 1977’de asistanlık imtihanını başararak doktora çalışmalarını Osmanlı Müesseseleri ve Medeniyeti Tarihi Anabilim Dalı’nda sürdürdü. ” Defterdar Sarı Mehmed Paşa, Zübde-i Vekayiât, Tahlil ve Metin” adlı çalışmasıyla 6 Mayıs 1980 tarihinde doktor ünvanını aldı, 1983 yılında yardımcı doçent oldu. 1986-1987 eğitim-öğretim yılında Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi’nde öğretim üyeliği yaptı.

2 Kasım 1987 tarihinde doçent oldu. 1988-89 öğretim yılı başında Mimar Sinan Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’ne nakloldu ve burada bir dönem dekan yardımcılığı yaptı. 14 Nisan 1993 tarihinde profesör ünvanını alan Abdulkadir Özcan, 2000-2001 eğitim ve öğretim yılında Hoca Ahmed Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi’nde Türk Devletleri Tarihi Bölüm Başkanlığı ve öğretim üyeliği yaptı. Halen Mimar Sinan Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nde Yeniçağ Tarihi Anabilim Dalı Başkanı ve öğretim üyesi olarak çalışmaktadır.

Ahmed Cevdet Paşa

Cuma, Haziran 29th, 2012

Osmanlı Devleti’nde on dokuzuncu asırda yetişen büyük devlet ve bilim adamı. Mecelle’yi kaleme alarak İslam Hukukunu sağlam bir dille kitaplaştıran kişi.

27 Mart 1822 (H. 1238)’de Tuna kıyısında bulunan Lofça kasabasında doğdu. Babası Lofça İdare Meclisi azasından İsmail Ağadır. İlk tahsilini Lofça’da yaptı. Yaradılıştan zeki ve kabiliyetli olduğu gibi, pek de çalışkandı. Dedesinin yardımı ile 1839 yılında İstanbul’a geldi. Medrese tahsiline başladı. Bu arada, matematik, astronomi, tarih ve coğrafya gibi ilimlerle de uğraşarak kültürünü artırdı. O zaman çok meşhur olan Murad Molla tekkesine tatil günleri giderek Farisi öğrendi ve Mevlana’nın Mesnevi’sini bitirdi. Divançe’sinde bulunan şiirlerin çoğunu bu tekkeye devam ettiği sırada yazdı.

1844’te 22 yaşındayken Çanat payesi ile Rumeli kaleminde kadı oldu. 1845 yılında müderris olarak İstanbul camilerinde ders vermek hakkını elde etti. 13 Ağustos 1850’de Meclis-i Maarif azalığı ile birlikte Dar-ül-Muallimin (Öğretmen okulu) müdürlüğüne getirildi. Bu mektebi kısa zamanda ıslah ederek, mektebe giriş ve imtihan usullerini yönetmeliklerle tesbit etti. Encümen-i Daniş’e (Osmanlı Akademisi) 1851’de asli üye seçildi.

Tarih-i Cevdet namıyla şöhret bulan kıymetli eserinin üç cildini 1854 yılında bitirip Sultan Abdülmecit‘e sundu. Eseri çok beğenen Sultan, rütbesini yükseltti. Bir sene sonra da devletin resmi tarihçisi oldu.

Osmanlı Devletinin kanunlarını yapacak olan Meclis-i Vala-yı Ahkam-ı Adliyeye 1861 yılında üye tayin edildi. 1866 yılında ilmiye sınıfından vezirliğe geçti. Halep vilayetine vali tayin edildi. Bir müddet orada kaldıktan sonra yeni kurulan Divan-ı Ahkam-ı Adliye ye başkan tayin edildi. Bu vazifede çok faydalı işler gördü; memleketin adliye ve hukuk sistemini devrin ihtiyaçlarına göre düzenlemeye çalıştı.

Ali Paşa, Fransız medeni kanununun tercüme edilerek Osmanlı Devletinde tatbik edilmesi gerektiğini ileri sürüyordu. Buna karşı Ahmed Cevdet Paşa ve aynı düşüncede olanlar, İslam Hukukunun zengin ve tatbik edilmiş en kuvvetli dalı olan Hanefi fıkhının sistematik hale getirilerek kanunlaştırılması fikrini müdafaa ediyorlardı. Bu ikinci yani, Ahmed Cevdet Paşa ve arkadaşlarının fikirlerinin tatbiki için Mecelle Cemiyeti adıyla ilmi bir heyet toplandı. Memleketin en kıymetli hukuk alimlerinin iştirak ettiği bu meclis, Kur’an-ı kerimin hükümlerini kanun şekline sokup, bütün milletlerin kıymet verdiği Mecelle adındaki kitabı hazırlayarak, büyük hizmet etti.

Cevdet Paşa, 1879 yılında Maarif Nazırlığına tayin edildi. Sonra da, çeşitli valiliklerde, Adliye, Maarif, Dahiliye, Ticaret nazırlıklarında bulundu. Padişah’ın hususi encümenlerine iştirak etti. 26 Mart 1895’te vefat etti. Naaşı, Fatih Camii bahçesine defnedildi.

Ahmet Cevdet Paşa, ilk Türk kadın romancı olarak tanınan Fatma Aliye Hanım‘ın babasıdır.

Başlıca Eserleri
Tarih-i Cevdet: 12 cilttir. Osmanlı Devletinin 1774-1825 seneleri arasındaki tarihini anlatır.
Kısas-ı Enbiya ve Tevarih-i Hulefa: 12 kısımdır. Cevdet Paşanın en tanınmış eseridir. Hazret-i Adem’den itibaren bir çok peygamberin, İslam halifelerinin, İkinci Murad’a kadar Osmanlı padişahlarının tarihinden bahseder.
Tezakir-i Cevdet: Devrinin siyasi, içtimai, ahlaki cephesini anlatmıştır.
Ma’ruzat: Sultan İkinci Abdülhamid’e 1839-1876 yılları arasındaki tarihi ve siyasi hadiseleri takdim etmek için hazırlanmıştır.
Mecelle: Ahmed Cevdet Paşa başkanlığında bir hey’et tarafından hazırlanmıştır.
Divançe-i Cevdet: Gençliğinde yazdığı şiirleri, Sultan İkinci Abdülhamid’in emriyle bu kitapta toplamıştır.
Kavaid-i Osmaniye: Fuad Paşayla birlikte yazdığı dil bilgisi kitabıdır.
Ayrıca Belagat-ı Osmaniye – Kavaid-i Türkiye, Takvim-ül Edvar-Miyar-ı Sedad, Adab-ı Sedat fi-İlm-il-Adab, Hülasatül Beyan fi-Te’lifi’l -Kur’an, Asar-ı Ahd-i Hamidi, Hilye-i Seadet, Ma’lumat-ı Nafia adlı eserleri çeşitli mevzulardan bahsetmektedir.

Prof. Dr.Ahmet Akgündüz

Cuma, Haziran 29th, 2012

1955 yılında Diyarbakır’ın Çüngüş kazasına bağlı Malkaya köyü’nde doğan Akgündüz, ilkokulu köyde tamamladıktan sonra, Gaziantep İmam-Hatip Lisesi’ni ve Gaziantep Lisesi fen bölümünü bitirdi. 1980 yılında Erzurum Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi’nden, 1982 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne Hukuk Tarihi Araştırma Görevlisi olarak giren Akgündüz, 1983 senesinde Mastırını ve 1986 senesinde de “İslam Hukukunda ve Osmanlı Tatbikatında Vakıf Müessesesi” adlı teziyle doktorasını tamamladı.

1987 senesinin Kasım ayında Hukuk doçenti olan Akgündüz, aynı yıl Konya selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne “Hukuk Tarihi ve İslam Hukuku Doçenti” olarak tayin edildi. 1986-1991 yılları arasında Başbakanlık Osmanlı Arşivinde Uzman Müşavir ve Devlet Arşivleri Danışma Kurulu üyeliği sıfatlarıyla araştırmalarda bulunan Akgündüz, 1993 Eylül’ünde Dumlupınar Üniversitesi’ne Hukuk Profesörü olarak atandı. Ekim 1993’ de aynı üniversiteye bağlı Bilecik İktisadi ve İdari bilimler Fakültesi’ne Dekan olarak tayin olunan Akgündüz, aynı zamanda Osmanlı Araştırmaları Vakfı Mütevelli Heyet Başkanıdır.

1997-1998 ders yılında Princeton Üniversitesi’nde misafir Profesör olarak araştırmalarda bulundu. Arapça, İngilizce ve Farsça bilen Akgündüz, evli ve iki çocuk babasıdır.

Ziya Nur Aksun

Cuma, Haziran 29th, 2012

29 Mayıs 1930’da Konya’da doğan Ziya Nur Aksun, ilk, orta ve lise öğrenimi Konya’da yaptı. 1955 yılında Ankara Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Ziya Nur, eserlerinden ziyade sohbetleriyle tanınmıştır. Osmanlı ve İslâm tarihi hakkında geniş bilgisi, günlük siyasetimizin muhtelif elişmelerini sağlam bir tarih muhakemesiyle değerlendirmesi, Osmanlı-Türk devlet telakkisi hakkındaki efsunkar tesbitleri, çevresinde toplanan her zümreden münevverleri ve gençleri etkilemiştir.

Onun Dündar Taşer (1925-1972) ve Erol Güngör (1938-1983) ile memleket meseleleri ve milli düşünce etrafında yaptığı sohbetler, Dündar Taşer’in vefatını müteakib kendisi tarafından derlenmiş ve 1974 yılında Z. N. Rumuzu ve Dündar Taşer’in Büyük Türkiyesi adı ile yayınlanmıştı. Eser gençler ve Türk okuyucusu nezdinde büyük bir alaka ile okunmuş ve 6. baskısı yapılmıştır.

Ziya Nur Bey’in diğer büyük bir eseri de Filibeli Şehbenderzade Ahmet Hilmi’nin “İslam Tarihi”ni hafifce sadeleştirerek, notlar ve geniş istidratlarla kitabın hacminden daha fazla ilaveler yaparak ve Filibeli hakkında geniş bir tetkike dayanan biyofrafi ile birlikte neşrettiği eserdir. Bu eser, İslam Tarihi’ni ele alış tarzıyla halâ aşılamamıştır. Usul bakımından tamamiyle emsallerinden farklı olduğu gibi, İslam Tarihi’nde Türkler’in –Selçuklu ve Osmanıllar’ın- ve Moğollar“ın oynadıkları rollare de vukufla değerlendirmeye tabi tutan bir eserdir. Eserde sünni ve şii tarikatler, dini-siyasi cereyanlar bugünkü nesillerin sorularına cevap verecek bir bilgi özeti ve muhakeme tarzıyla tabarüz ettirilmiştir. Adı geçen eserin ilk baskısı 1974’de, ikini baskısı ise 1982’de yapılmıştır.

Ziya Nur Bey’in bu iki eserinden başka, “Diriliş&”; dergisinde yine Z. N. Rumuzuyla yazılmış makaleleri vardır. Faka onun en büyük eseri, muhakkak ki müsveddeleri 3000 sahifeyi geçen “Osmanıl Tarihi”dir. Maalesef bu eser I. Dünya Savaşı yıllarına kadar yazılmış olmasına rağmen, henüz bitmemiştir. 1965’lerden 1976 yılına kadar 7000 cilde yakın Osmanı tarihi kaynaklarını tedkik eden Ziya Nur, eserini biran önce yayınlamasını isteyen dostlarına, bu eserin bu haliyle neşredilmesini istemediğini, her şeyden önce tarih yazmağa başladğı zamanki görüşlerinde mühim değişiklikler husule geldiğini, bu itibarla yazdıklarını yeniden elden geçirmesi icab ettiğini, ayrıca böyle bir tarihin baş tarafına Osmanlı devlet telakkisiyle alakalı 150-200 sahifelik geniş bir önsöz yazmaya kararlı olduğunu, hatta bunu notlar halinde tesbit ettiğini söylemişti.

Maalesef, 1976 yılında geçirdiği bir felc sonunda Ziya Nur Bey konuşma ve yazma melekesini önemli ölçüde kaybetti. O zamandan beri konuşma melekesini ilerletme yolunda bazı gayretler göstermeşse de henüz tatmin edici bir seviyede değildir. Ziya Nur Bey, tarihçiliğinin yanı sıra çağdaş Avrupa düşünce ve siyasetini yakından takib eden, güzel sanatlarda, bilhassa ressamlıkta kaabiliyetli, şiir ve musikimize hayran bir mütefekkirdir. Evinde yağlıboya tabloları bir sergi açacak kadar çoktur.

Prof. Dr.Osman Turan

Cuma, Haziran 29th, 2012

1914 yılında, Trabzon’un Çaykara kazasının soğanlı köyünde doğdu. Kuranoğlulları adı ile anılar bir aileden gelmektedir. Babası, Birinci Cihan Savaşında Kafkas Cephesinde şehit olan Hasan Ağadır. Osman Turan, ilk okulu Çaykara’da, Liseyi Trabzon ve Ankara’da bitirdi. Ankara Üniversitesi Dil-Tarih ve Coğrafya Fakültesinden 1940’ta mezun oldu. “On iki Hayvanlı Türk Takvimi” adlı eseriyle doktor oldu. Doktora jürisinin başkanı Prof. Dr. Fuat Köprülü idi. 1944 ‘de doçentliğe, 1951’de de profesörlüğe yükseldi. 1948’de Paris’te toplanan Şakiyatçılar Kongresine “Selçuklu Türkiye’sinde Toprak Hukuku” adlı tebliği ile katıldı. 1948-1950 yılları arasında Londra ve Paris’te incelemeler yaptı. 1954 yılında Trabzon’dan milletvekili seçildi. Milletvekilliği 27 Mayıs 1960’a kadar sürdü. Yassıada’da 17 ay tutuklu kaldı. Beraat etti. 1964’te Adalet Partisi Genel başkan Yardımcısı seçildi. 19657e tekrar Trabzon’dan milletvekili oldu, 1969’da siyasetten çekildi. 1972’de emekli oldu. 17 Ocak 1978’de öldü.

Prof. Dr. Osman Turan, meslektaşları “Ciddi ilim adamı formasyonu, sağlam karakteri, yüksek medeni cesareti, doğruluğu ve tok sözlülüğü, çok geniş fikri ihata kabiliyeti, Türklükle ilgili geniş ve sağlam bilgisi, muktedir kalemi ile tanınmış bir ilim adamı” olarak tarif ediyorlar.

İbn-i Kesir

Cuma, Haziran 29th, 2012

Tam adı İmadettin İsmail bin Ömer bin Kesir’dir. 1300 yılında Şam’da doğdu. 1373 yılında Şam’da vefât etti. Arap tarihçi, hadis, fıkıh ve tefsir âlimidir. İbn- Teymiyye’nin öğrencisidir. İslâmi konularda talebeler yetiştirdi, Şam valisi olarak görev yaptı. Eserleri: el-İçtihad fî Talebül Cihad , 14 Ciltlik tarih kitabı: el-Bidâye ve’n Nihâye, Kitabü’l Câmi, Kur’an-y Kerim’in Faziletleri, Kur’an-ı Kerim Tefsiri.