Archive for the ‘Kimdir Biyografi’ Category

Sabahattin Ali

Cuma, Haziran 29th, 2012

25 Şubat 1907 tarihinde, bugün Bulgaristan sınırları içindeki Gümülcine kazası Eğridere köyünde doğdu, 2 Nisan 1948 tarihinde Bulgaristan sınırında öldürüldü.

Babası piyade yüzbaşısı Ali Sabahattin Bey’in görev yerlerinin sık sık değişmesi dolayısiyle, ilköğrenimini İstanbul, Çanakkale ve Edremit’in çeşitli okullarında tamamlamıştır (1921) Edremit’e göçtüklerinde bölge Yunan işgalinde olduğu için emekli olan babası aylığını alamamış ve aile çok zor günler geçirmiştir. İlkokulu bitirdikten sonra parasız yatılı olarak Balıkesir Öğretmen Okulu‘na giren Sabahattin Ali, beş yıl burada okumuş, daha sonra İstanbul Öğretmen Okulu’nda mezun olmuştur (1926). Bir yıl kadar Yozgat’ta ilkokul öğretmenliği yapmış, Millî Eğitim Bakanlığı’nın açtığı sınavı kazanarak Almanya‘ya giderek iki yıl orada okumuştur (1928 – 1930). Almanya’da Postdam ve Berlin’de öğrenim gördü. Yurda döndükten sonra Aydın ve Konya ortaokullarında Almanca öğretmenk Devlet Konservatuvarı’nda dramaturgluk yaptı.

1931 yılında bölücü propaganda yaptığı ihbarı üzerine üç ay tutuklu kaldı, kovuşturma sonunda aklandı.

Konya’da bulunduğu sırada, bir arkadaş toplantısında Atatürk‘ü yeren bir şiir okuduğu iddiasıyla tutuklanmış (1932), bir yıla mahkum olarak Konya ve Sinop cezaevlerinde yatmış, Cumhuriyetin onuncu yıldönümü dolayısıyla çıkarılan af yasasıyla özgürlüğüne kavuşmuştur (1933).

Sabahattin Ali
Sabahattin Ali de Sinop Cezaevinde tutuklu olarak kaldığı sürede Aldırma Gönül isimli şiirini burada yazmıştır. Bu şiir daha sonra Edip Akbayram tarafından şarkı olarak seslendirilmiştir.

Aldırma Gönül
Başın öne eğilmesin
Aldırma gönül, aldırma
Ağladığın duyulmasın,
Aldırma gönül, aldırma

Dışarıda deli dalgalar
Gelip duvarları yalar;
Seni bu sesler oyalar,
Aldırma gönül, aldırma

Görmesen bile denizi,
Yukarıya çevir gözü:
Deniz gibidir gökyüzü;
Aldırma gönül, aldırma

Dertlerin kalkınca şaha
Bir sitem yolla Allah’a
Görecek günler var daha;
Aldırma gönül, aldırma

Kurşun ata ata biter
Yollar gide gide biter;
Ceza yata yata biter;
Aldırma gönül, aldırma.

Cezaevinden çıktıktan sonra Ankara’ya giden Sabahattin Ali Millî Eğitim Bakanlığı’na başvurarak yeniden göreve alınmasını istemiştir. Dönemin bakanı Hikmet Bayur‘un “eski düşüncelerinden vazgeçtiğini ispat etmesini” istemesi üzerine Varlık dergisinde “Benim Aşkım” adlı şiirini yayımlayarak (15 Ocak 1934) Atatürk‘e bağlılığını göstermeye çalışmıştır. Aynı yıl Bakanlık Neşriyat Müdürlüğü’ne alınmış, Ankara II. Ortaokul’da öğretmenlik yapmıştır.

Sabahattin Ali16 Mayıs 1935 günü Aliye Hanım ile evlenmiş, 1936’da askere alınmış, 1937 Eylülünde kızı Filiz Ali (Prof. Dr.) dünyaya gelmiştir. Yedek Subay olarak askerliğini Eskişehir’de tamamlamış, 10 Aralık 1938 de Musiki Muallim Mektebi’nde Türkçe öğretmeni olarak göreve başlamıştır. 1940 yılında tekrar askere alınmış, askerliğini yaptıktan sonra Ankara Devlet Konservatuarı’nda Almanca öğretmenliği yapmıştır (1941 – 1945).

“İçimizdeki Şeytan” romanı milliyetçi kesimde büyük tepki toplamıştır. Nihal Atsız’ın hakkında yazdığı hakaret dolu bir yazıya karşılık dava açmış, dava sırasında çok sıkıntı çekmiştir. 1944 yılında mahkemeyi kazanmasına rağmen tepkilerden kurtulamamıştır. Olaylı duruşmalar sonunda bakanlıkça görevinden alınmış, İstanbul’a giderek gazetecilik yapmaya başlamıştır (1945). Ancak fıkra yazdığı La Turquie ve Yeni Dünya gazeteleri, iktidarın kışkırtmasıyla meydana gelen Tan olayları sırasında tahrip edilince işsiz kalmış, Aziz Nesin ve Rıfat Ilgaz‘la Marko Paşa, Malum Paşa, Merhum Paşa, Öküz Paşa gibi siyasal mizah dergilerini çıkarmıştır (1946 – 1947).

Ancak, bu gazeteler tek parti iktidarının baskılarıyla karşılaşmış, kapatılmış, yazılar hakkında kovuşturmalar açılmıştır. Sabahattin Ali dergilerde çıkan yazılarından dolayı üç ay hapis yatmış, karşılaştığı baskılardan bunalmıştır. Ali Baba dergisinde yayımladığı “Ne Zor Şeymiş” başlıklı yazıda, içinde bulunduğu durumu şöyle anlatmaktadır: “Çalmadan, çırpmadan bize ekmeğimizi verenleri aç, bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istemek bu kadar güç, bu kadar mihnetli, hatta bu kadar tehlikeli mi olmalı idi”.

Bir başka dava nedeni ile 1948’de Paşakapısı cezaevinde üç ay yatmıştır. Çıktıktan sonra zor günler geçirmeye başlamış, işsiz kalıp, yazacak yer bulamamıştır. Yurt dışına gidebilmek için pasaport almak istemiş, alamamıştır. Yasal yollardan yurt dışına çıkma olanağı da bulamayınca Bulgaristan‘a kaçmaya karar vermiş, Ali Ertekin adlı kaçakçılık yapan birisi tarafından Bulgaristan sınırında öldürülmüştür (2 Nisan 1948). Sabahattin Ali’yi öldürdüğünü itiraf eden Ali Ertekin, dört yıla hüküm giymiş; aynı yıl çıkan aftan yararlanarak serbest kalmıştır.

Bulgaristan’ın Eğridere (Ardino) kentinde, Sabahattin Ali’nin 100. doğum yılı kutlandı. 31 Mart 2007 günü gerçekleşen toplantıya, başta Bulgaristan Yazarlar Birliği Başkanı olmak üzere Sofya ve Bulgaristan’ın çeşitli kentlerinden Türk ve Bulgar yazarlar, şairler, okurlar ve Sabahattin Ali’nin kızı Prof. Dr. Filiz Ali katıldı. Bütün eserleri 1950’li yıllardan beri Bulgaristan’daki tüm okullarda okutulduğundan, Sabahattin Ali bu ülkede çok tanınan bir yazardır.

Türk edebiyatının önde gelen isimlerinden hikâyeci, şair, gazeteci Sabahattin Ali’nin kızı Prof. Dr Filiz Ali‘dir.

Sabahattin Ali

 

Hıfzı Topuz,
Başın Öne Eğilmesin/Sabahattin Ali’nin Romanı,
Remzi Kitabevi,
2006,
264 s.

 

 


Yazarlığı:
Sabahattin Ali yazı yaşamına şiirle başlamış, hece vezniyle yazdığı ve halk şiirinin açık izleri görülen bu ürünlerini Balıkesir’de çıkan ve Orhan Şaik Gökyay tarafından yönetilen Çağlayan dergisinde yayımlamıştır (1926). Servet-i Fünun, Güneş, Hayat, Meşale gibi dergilerde de yazan (1926 – 1928) Sabahattin Ali, bu arada öykü de yazmaya başlamış, ilk öyküsü “Bir Orman Hikayesi” Resimli Ay’da yayımlanmıştır (30 Eylül 1930).

Toplumsal eğilimli bu öyküyü Nazım Hikmet, şu sözlerle okurlara sunmuştur: “Bu yazı bizde örneğine az tesadüf edilen cinsten bir eserdir. Köylü ruhiyatının bütün muhafazekâr ve ileri taraflarını, iptidaî sermaye terakümünü yapan sermayedarlığın inkişaf yolunda köylülüğü nasıl dağıttığını ve en nihayet, tabiatın deniz kadar muazzam bir unsuru olan ormanın muğlak, ihtiraslı hayatını, kımıldanışların zeki bir aydınlık içinde görüyoruz”.

Sabahattin Ali, af yasasından yararlanarak hapisten çıktıktan sonra, özellikle Varlık dergisinde yayımladığı “Kanal”, “Kırlangıçlar”, “Arap Hayri”, “Pazarcı”, “Kağnı” (1934 – 1936) gibi öyküleriyle dikkati çekmiştir. Sabahattin Ali Anadolu insanına yaklaşımıyla edebiyata yeni bir boyut kazandırmıştır. Ezilen insanların acılarını, sömürülmelerini dile getirmiş, aydınlar ve kentlilerin Anadolu insanına karşı takındıkları küçümseyici tavrı eleştirmiştir.

1937’de yayınlanan Kuyucaklı Yusuf romanı, gerçekçi Türk romanının en özgün örneklerinden biridir.

Sabahattin Ali’nin halk şiirinden esinlenerek yazılmış şiirlerini içeren Dağlar ve Rüzgâr (1934) adlı kitabı yazın çevrelerinde ilgi uyandırmış, örneğin Yaşar Nabi, Hakimiyeti Milliye’de şu övücü satırları yazmıştır: “Bu kitabın mümeyyiz vasfı halk edebiyatı tarzında bir deneme teşkil etmesidir. Sabahattin Ali’nin tecrübeli muvaffak neticeler vermiş. Ve bize, şiirleri doğrudan doğruya bir halk şairi elinden çıkmamış olduklarını hissetirmekle beraber, o tanıdığımız ve sevdiğimiz samimi edayı tattırabiliyor. Komplike imajlardan kaçınılmış olması, bu şiirlere büyük bir sadelik vermiş.

Ancak, Sabahattin Ali, bu kitabından sonra şiirle ilgilenmemiş, sadece öykü ve roman yazmıştır. ‘Leylim Ley’, ‘Aldırma Gönül’ gibi halk dilinden yararlanarak yazdığı şiirler herkes tarafından bilinir.

Sabahattin Ali, Varlık’ta Esirler adlı üç perdelik bir oyunda tefrika etmiş (1936), ancak bu türü de bir daha denememiştir.


ŞİİRLERİ:
Dağlar ve Rüzgâr (1934)
Değirmen Dağlar ve Rüzgâr (1965)
Dağlar ve Rüzgâr, Kurbağaların Serenadı, Öteki şiirler (1988) tüm şiirleri

ROMAN:
Kuyucakli Yusuf (1837-1988)
İçimizdeki şeytan (1940-1982)
Kürk Mantolu Madonna (1943-1988)

ÖYKÜ:
Değirmen (1935)
Kağnı (1936-1983)
Ses (1927-1972)
Yeni Dünya (1943-1982)
Sırça Köşk (1980)

OYUN:
Esirler (1966)

BESTELENEN ŞİİRLERİ
Dağlar, Sezen Aksu – Dağlardır Dağlar
Hapishane Şarkısı – 3, Ahmet Kaya – Geçmiyor Günler
Hapishane Şarkısı – 5, Edip Akbayram – Aldırma Gönül
Kara Yazı, Ahmet Kaya – Kara Yazı
Kız Kaçıran, Ahmet Kaya – Kızkaçıran
Leylim Ley, Zülfü Livaneli – Leylim Ley

Abdi İpekçi

Cuma, Haziran 29th, 2012

1929 senesinde İstanbul’da doğdu. İlköğrenimini gördükten sonra Galatasaray Lisesini bitirdi. Sonra bir müddet Hukuk Fakültesine devam etti. Yeni Sabah, Yeni İstanbul ve İstanbul Ekspres gibi çeşitli gazetelerde spor muhabiri, sayfa sekreteri ve yazı işleri müdürü olarak çalıştı. Ali Naci Karacan’ın çıkardığı Milliyet Gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı.

Bir müddet sonra da genel yayın müdürü oldu. 1961 senesinden 1 Şubat 1979 tarihine kadar aynı gazetenin başyazarlığını da yürüten Abdi İpekçi, Türkiye Gazeteciler Sendikesi, Türkiye Basın Enstitüsü Başkanlığı, İstanbul Gazeteciler Cemiyeti ve Uluslararası Basın Enstitüsünün ikinci başkanlığı, Basın Şeref Divanı genel sekreterliği gibi vazifelerde bulundu. 1 Şubat 1979 gecesi İstanbul’daki evinin yakınlarında kimliği meçhul kişi ya da kişiler tarafından öldürüldü.

Gülse Birsel

Cuma, Haziran 29th, 2012

Gülse (Şener) Birsel 11 Mart 1971 tarihinde İstanbul’da doğdu. Beyoğlu Anadolu Lisesi’ni bitirdikten sonra, Boğaziçi Üniversitesi’nde Ekonomi okumaya başladı. Üniversitenin ikinci yılında Aktüel dergisine muhabir olarak girdi. 1994’te Boğaziçi Üniversitesi’nden mezun oldu ve ABD”ye gitti. New York’ta Columbia Üniversitesi Sinema bölümünde yüksek lisans yaptı.

1996’da Türkiye’ye dönen Gülse Birsel, üç ay boyunca ATV‘de kahvaltı bülteninin dış haberlerini yazdı. Ardından Esquire dergisinin yayın yönetmeni oldu. Bir yıl bu görevi sürdürdükten sonra Harper’s Bazaar dergisinin yayın yönetmenliğine geçti. Bu arada Bazaar Gelin ve Orange dergilerini çıkarttı. 2001 ve 2002 yıllarında Harper’s Bazaar, FHM, House Beautiful ve Gezi dergilerinin yayın danışmanlığını yürüttü.

Gülse Birsel

ATV’de yayımlanan Avrupa Yakası adlı dizinin yazarı ve oyuncusudur. Bu dizide kendi oyunculuğunu göstermektedir. İzlenme rekorları kıran Avrupa Yakası bir çok hedef kitleye yayılmıştır. Cumartesi ve pazar günleri Sabah Gazetesi’nde yazmaktadır.

Gülse Birsel

Bir dönem g.a.g. adlı TV programının metin yazarlığı ve sunuculuğunu yapmıştır. Mart 2003’te gazete yazıları ve bazı g.a.g. metinlerinden oluşan Gayet Ciddiyim adlı kitabı yayımlandı. 2004’te Hâlâ Ciddiyim, 2005 yılında ise “Yolculuk Nereye Hemşerim?” adlı kitapları yayımlandı. Yazdığı üç kitap da Çok Satanlar arasında yer almıştır.

Ayrıca “Hırsız Var” adlı sinema filminde de oynamıştır.
Gülse Birsel

Gazeteci ve televizyoncu Murat Birsel ile evlidir.

Dr.Hilmi Bengi

Cuma, Haziran 29th, 2012

1959 yılında Karaman’da doğan Hilmi Bengi Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulunu bitirdi. Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsünde yüksek lisans ve Hacettepe Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsünde doktora yaptı.

Gazeteciliğe 1981 yılında Sabah Gazetesinde muhabir olarak başlayan Bengi, Yankı Dergisinde Yazı İşleri Müdürlüğü, Tercüman Gazetesinde Ankara temsilciliği ve köşe yazarlığı yaptı.

Milli Güvenlik Akademisi’nden de mezun olan Dr. Bengi, Kamu Diplomasisi Kursu ve Londra’da yabancı dil kursu gördü.

Anadolu Ajansında Genel Müdür Yardımcılığı ve Yönetim Kurulu Danışmanlığı görevlerinde bulundu. Sayın Bengi, 26 Mart 2003 tarihinde seçildiği Anadolu Ajansı Yönetim Kurulu Başkanlığı ve Genel Müdürlük görevlerini 2 Ağustos 2011 tarihine kadar yürüttü.

Anadolu Ajansı Yönetim Kurulu, Hilmi Bengi’nin emekliliğini istemesinin ardından Genel Müdürlüğe Kemal Öztürk‘ü atadı.

Evli ve 2 çocuk babası olan Dr. Bengi’nin “Gazeteci, Siyasetçi ve Fikir Adamı Olarak Hüseyin Cahit Yalçın” adlı kitabı ve mesleki konularda yazıları bulunuyor.

Refik Durbaş

Cuma, Haziran 29th, 2012

10 Şubat 1944’te Erzurum Pasinler’de doğdu. Liseyi İzmir’de bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ndeki öğrenimini yarıda bıraktı. Gazeteciliğe 1967’de Yeni İstanbul’da başladı, yirmi yıl Cumhuriyet gazetesinde çalıştıktan sonra 1992’de emekli oldu . Ardından Sabah’ta kitap ve sanat sayfaları hazırladı. Yeni Yüzyıl’ın kültür-sanat bölümünü yönetti. Yeni Yüzyıl ve Ateş gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. Şimdi Sabah gazetesinde yazıyor. İlk şiiri İzmir’de Ege Ekspres gazetesinde çıktı. İzmir’de Evrim dergisinin yönetiminde bulundu. Alan’67 dergisini dört sayı çıkardı, Yeni a dergisinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı.

1989 yılında Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan “Kapıkule’nin Vatansızları” dizi yazısıyla Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nce röportaj dalında yılın gazetecisi seçilen Durbaş şiir dalında da sırasıyla 1979 yılında Çırak Aranıyor adlı kitabıyla Yeditepe Şiir Armağanı, 1983 yılında Nereye Uçar Gökyüzü adlı eseriyle Behçet Necatigil Şiir Ödülü ve 1993 yılında Menzil adlı eseriyle Halil Kocagöz Şiir Ödülü’nü aldı.

Jose Marti

Cuma, Haziran 29th, 2012

Jose Marti Küba’nın ulusal kahramanı ve simgesidir. O bir siyasetçi, bir devrimci, bir ozan, bir gazeteci, edebiyat profesörü ve elçiydi. Yaşadıkları ve gördüğü eğitim onun her alanda başarılı olmasına yardımcı oldu. Marti, 1853’de Küba’da doğdu. Küba, o zamanlar, İspanya’nın bir kolonisiydi. Jose Marti’nin babası İspanyol, annesiyse Kanarya Adaları’ndandı.

Jose Marti, çok gençken siyasete atıldı ve İspanyol yönetimiyle çatışmaya başladı. Daha 17 yaşındayken 6 yıl boyunca ağır çalışma kamplarında tutsak olarak tutuldu ve sonrasında İspanya’ya sürüldü. Yaşamının büyük bölümünü sürgünde geçirdi. İspanya’dayken Hukuk ve Felsefe Bölümlerini bitirdi. Daha sonra Mexico City’ye gitti ve ailesiyle buluştu. Orada edebiyat yaşamı başladı.

1878’de evlendi, bir oğlu ve bir kızı oldu. Yıllarca şiirler, kitaplar ve gazete makaleleri yazdı. Aynı zamanda siyasi eylemlerini de sürdürdü. Bu yaşam biçimi onun öğretilerinin zenginliğini kaynağıdır. Siyasi etkinliği nedeniyle hep başı derde girdi ve hiçbir ülkede uzun süre kalamadı.

Küba’nın ABD’ne bağlanmasına karşı çıktı. 1892’de Kuba Özgürlük Partisi’ni kurdu. ABD emperyalizmine karşı Güney Amerika’nın birliği için savaştı. 1895’de Küba’nın özgürlüğü için Küba’ya çıkartma yaptı. Başarısızlıkla sonuçlanan isyanın ilk çarpışmalarından birinde İspanyol askerlerince vurularak öldüğünde 42 yaşındaydı.

Jose Marti yaşamını, Küba’da İspanyol koloni yönetimini sona erdirilmesi ve Küba’nın ABD dahil başka ülkelerin egemenliği altına girmemesi için savaşıma adamıştır. Bütün öğretisi kişi özgürlüklerine saygılı olmayan ve yalnızca zenginliklerini büyütmeyi gözeten yönetimleri uyarmaya dayanmaktadır. Yapıtlarında bütün despot yönetim düzenlerini ve insan haklarına karşı uygulamaları kınamıştır. Onun yazıları demokratik gelişmeye yol göstericidir.

Dr.Abdullah Manaz

Cuma, Haziran 29th, 2012

1958 yılında Yozgat – Yerköy’de doğdu, ilk ve orta okulu burada okudu. 1978’de Ankara Mamak Lisesi’ni, 1984’de Ankara üniversitesi İlahiyat Fakültesi İslam Felsefesi Bölümü’nü bitirdi. 1990’da Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Doktora çalışmasını tamamladı. 1984 yılında TRT Ankara Televizyonu’nda göreve başladı. Halen TRT’de Program Haber Uzmanı olarak çalışıyor. Bugüne kadar 1000’i aşkın programın yapım ve yönetimini üstlendi. 1985, 1986 ve 1994’de programları nedeniyle ödüller aldı. 1995 – 1998 yılları arasında Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde dersler verdi. Ayrıca Ortadoğu üzerine araştırmalar yaptı, yurt içi ve dışında çok sayıda konferanslara ve sempozyumlara katıldı.

Lisans Tezi :
• Siyasi Siyonizm Tarihi – A.Ü. İlahiyat Fakültesi Dinler Tarihi Bölümü – 1984

Doktora Tezi :
• Kuran’ın Anlaşılmasında Aklın Rolü ve Kuran Ayetlerinin Kronolojik Bilgisayar Tasnifi – A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü – 1990

Yayınlanmış Eserleri :
• Son Devirde İslamda Fikir Hareketleri, Ankara – 1989.
• Suriye’nin Başkenti Şam’da Türk Dönemi Eserleri, Arapça-Türkçe Belgesel Fotoğraf Albümü, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara-1992.
• Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi İlköğretim 4 ve 5. Sınıf Ders Kitapları, Ankara – 1994.
• Atatürk Reformları ve İslam, Akademi Kitabevi, İzmir – 1995.
• Dünyada ve Türkiyede Siyasal İslamcılık, İzmir – 1998.

Televizyon Programları :
• Nisan 1985 – Haziran 1993 : TRT Ankara Televizyonu’nda İnanç Dünyası ve Sahur Programlarında Yapımcı ve Yönetmen (517 Program )
• 1993 – 1998 : TRT İzmir Televizyonu’nda Eğitim – Kültür ve Turizm konulu çeşitli süreli ve belgesel programlarda Yapımcı ve Yönetmen.
• Aralık 1998 – Şubat 2001 : TRT İzmir Televizyonu’nda İnanç ve Bilim Programı Yapımcı ve Sunucu (104 Program)
• 2002 – Terör Çemberi adlı (Kuzey Irak, Ermeni, PKK ve Hizbullah Terörü konulu) 5 Bölümlük Belgesel Programın Yapım ve Yönetimi.
• Ocak – Nisan 2003 : TRT INT Kanalı’nda haftalık Türk Site programının Yapımı

Musa Carullah Birgiyev

Cuma, Haziran 29th, 2012

1875 yılında Rusya’nın Rostov – Na_Don şehrinde doğdu. Babası Yârullah Efendi, annesi Habibullah Efendi’nin kızı Fatıma Hanım’dır.

İlk öğrenimini annesi Fatıma Hanım’dan aldı. 11 yaşında Rostov Rus Teknik Devlet Lisesi’ne girdi. Yükseköğrenimini bu liseyi bitirdikten sonra Buhara’da yaptı. Buhara’da Farsça, Arapça ve İslâm ilimlerini öğrendi. İkram Efendi ve İvaz Efendi’den fıkıh ve felsefe; Şerif Efendi’den matematik ve astronomi dersleri aldı. Öklid, Pisagor, Arşimed, Eflâtun, Aristo, Descartes, Bacon ve fikirlerini öğrendi. Hocaları için matematik alanındaki bazı eserleri Rusçadan Türkçeye çevirdi.

Buhara’da din ilimleri yanında felsefe, matematik ve astronomi alanlarında da derinleşen Bigiyev, tahsilini ilerletmek üzere İstanbul’a geldi. Burada önce Mühendislik Mektebi’ne kaydoldu. Ancak; yakınlarının ve hocalarının tavsiyesiyle tekrar İslâmî ilimlere yöneldi. İstanbul’dan aynı amaçla Mısır’a geçti. Kahire El-Ezher Üniversitesi’ne kaydoldu. Bir süre sonra bu okuldan da ayrılarak, özel araştırma ve çalışmalar yaptı. Muhammed Abduh’un derslerine devam etti. Mısır Milli Kütüphanesi’nde Kur’an tarihi üzerine araştırmalar yaptı.

Mısır’dan Hicaz’a geçti. Mekke ve Medine’de iki yıl dinî araştırmalar yaptıktan sonra Hindistan’a intikal etti. Hintli alimlerle görüş alışverişinde bulundu. Diyubent İslâm Üniversitesi’nde altı ay süreyle ilmî çalışmalar yaptı.

Hindistan’dan tekrar Kahire’ye dönen Bigiyev; üç yıl burada kaldıktan sonra önce Beyrut’a, oradan Şam’a gitti. Onbir yıl süren bu seyahatlerden sonra 1904 yılında doğduğu topraklar olan Kazan’a döndü. Bigiyev, bu seyahatları şu sözleriyle değerlendirir:

“-Büyük ümitlerle İslâm âlemini gezdim. Buhara, Türkiye, Mısır, Hicaz, Hint ve Şam diyarlarında dolaştım. Dinî medreselerin her birini gördüm. Fakat vatanıma maalesef akıbet-i tam kanaatle değil, temam-ı hayretle döndüm.”

1904 yılında Arapça, Farsça ve İslâmî ilimleri öğrenmiş olarak doğduğu topraklara dönen Musa Carullah Bigiyev, burada “Tarih-ü’l-Kur’an ve’l-Mesahif” adlı eserini yazdı.

1905 yılında Kahire’de tanıştığı İbrahim Şevket Kemal Efendi’nin kızkardeşi Esma Aliyye Hanım ile evlendi.

Bigiyev, ilim tahsiline doymayan bir kişi idi. Nitekim sekiz çocuk sahibi olduğu bu mutlu evlilikten sonra da eşini ve çocuklarını annesine bırakarak Petersburg Rus Hukuk Fakültesi’ne kaydoldu. Bir taraftan Hukuk tahsili yaparken, diğer yandan özel çalışmalarıyla Arapça ve İslâmî bilgilerini artırmaya devam etti.

Rusya’da Rus-Japon Harbi’nden sonra 1905 yılında patlak veren ihtilal, Musa Carullah’ın hayatında bir dönüm noktası oldu. Zira bu ihtilal üzerine Rusya’nın otokratik devlet yapısı meşruti monarşiye dönüşmüş ve Rus halkıyla beraber Rusya dahilindeki Türklere de bazı siyasi-dini hürriyetler verileceği ümidi doğmuştur.

Kazan Türkleri, Musa Carullah ve emsali din ve fikir adamlarının öncülüğünde kapsamlı bir faaliyet başlatmışlardır.

Bigiyev, bu amaçla 1906 yılında Ülfet Gazetesi’ni çıkarır. Bu gazetede ve diğer yayın organlarında yazdığı fikri yazılarla Kazan Türklerinin fikri uyanış dönemini başlatır. Bu dönemde gerçekleştirilen beş büyük kurultayın öncülüğünü yapar.

1906 yılında yapılan Nijni Novogorot Müslüman Kurultayı’nda başkâtiplik yapar ve bu kurultayın zabıtlarını “Islahat Esasları” adıyla yayınlar. Aynı yıl içinde gerçekleştirilen 3. kurultayda, kurulmasına karar verilen siyasî partinin yönetiminde yer alır. Bu faaliyetler Rus Çarlığı’nı rahatsız eder. Ülfet Gazetesi kapatılır ve baskı dönemi tekrar başlar.

Artık, Musa Carullah’ın “Sürgün dönemi” başlamıştır. Japonya’dan, Hindistan, Mısır ve Almanya’ya sayısız seyahatler yaparak araştırmalarına devam eder..

Bigiyev, bu çalışmaları sonunda 120 eser yazar. Bunların çoğu imkânsızlıklar içinde yayınlanır.Eserlerinde Kur’an ve Sünnet temelinden kopmayan “ictihad” derecesinde yenilikçi fikirler öne sürer. Bu yönü ile hem “selefçi”, hem “yenilikçi” bir görüntü sergileyen bu büyük fikir ve aksiyon adamı, 1949 yılında 75 yaşında iken Kahire’de vefat etti.

Altan Öymen

Cuma, Haziran 29th, 2012

1932 Yılında Trabzon’da doğdu. 1950 Yılında başladığı gazeteciliği 1999 Yılında Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı olduktan sonra bıraktı. Parlementoya ilk olarak 1977 Yılında Ankara Milletvekili olarak girdi. Aynı yıl Ecevit hükümetinde Turizm ve Tanıtma Bakanı oldu. 1978-1979 Yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi TBMM Grup Başkanvekilliği ve Avrupa Konseyi Türk Delegasyonu üyeliği görevlerini üstlendi.1979-1980 Yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi Genel Sekreter Yardımcısı olarak çalıştı. 1980li ve 90lı yıllarda gazetecilik görevine devam eden Öymen, Milliyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmenliği ve Başyazarlığı da yaptı.

1995 Yılında TBMM’ye Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul Milletvekili olarak giren Öymen, partisinin Grup Başkanvekili oldu.

18 Nisan 1999 Yılında Cumhuriyet Halk Partısı’nin Meclis dışında kalması nedeniyle Genel Başkanlıktan istifa eden Deniz Baykal‘ın ardından 23 Mayıs 1999 Tarihinde düzenlenen 27. Olağanüstü kurultayda Genel Başkan seçildi.

15 ay süren Genel Başkanlığının ardından, olağanüstü kurultaya giderek, yeniden genel başkan olmayı hedefleyen Altan Öymen, yapılan seçimler ardından görevi Deniz Baykal’a devretti.

Şinasi

Cuma, Haziran 29th, 2012

İbrahim Şinasi, 5 Ağustos 1826’da İstanbul’da doğdu. Topçu yüzbaşısı olan babası Mehmed Ağa, 1829’da Osmanlı-Rus Savaşı sırasında vurularak ölünce, annesi onu yakınlarının desteğiyle büyüttü. Şinasi, ilköğretimini Mahalle Sıbyan Mektebi’nde ve Feyziye Okulu’nda tamamladıktan sonra Tophane Müşiriyeti Mektubî Kalemi’ne kâtip adayı olarak girdi. Burada görevli memurlardan İbrahim Efendi’den Arapça ve Farsça öğrendi. Aynı kalemde görevli eski adı Chateauneuf olan Reşat Bey’den Fransızca dersi aldı.

Bu görevindeki çalışkanlığı ve başarısı nedeniyle, önce memurluk sonra hulefalık derecesine yükseltildi. 1849’da bilgisini artırması için devlet tarafından Paris’e gönderildi. Burada edebiyat ve dil konularındaki çalışmalarını sürdürdü. Oryantalist De Sacy Ailesi ile dostluk kurdu. Ernest Renan’la tanıştı, Lamartine’in toplantılarını izledi. Oryantalist Pavet de Courteille’e çalışmalarında yardım etti. Dilbilimci Littré ile tanıştı. 1851’de Société Asiatique’e üye seçildi.

1854’te Paris dönüşünde bir süre Tophane Kalemi’nde çalıştı. Daha sonra Meclis-i Maarif Üyeliği’ne atandı. Encümen-i Daniş’te (ilimler akademisi) görev yaptı. Koruyucusu Sadrazam Mustafa Reşit Paşa’nın görevinden ayrılması üzerine üyelikten çıkarıldı. Reşit Paşa, 1857’de yeniden sadrazam olunca, Şinaşi de eski görevine döndü.

1860’da Ağah Efendi ile birlikte Tercüman-ı Ahvâl Gazetesi’ni çıkardı. Devlet işlerini eleştirmesi ve Sultan Abdülaziz’e karşı girişilen eylemin düzenleyicilerinin yanında yer alması nedeniyle 1863’teki Meclis-i Maarif’teki görevine son verildi. Gazeteyi Namık Kemal’e bırakarak, 1865’te Fransa’ya gitti. Orada sözcük çalışmalarına yöneldi.

Société Asiatique Üyeliği’nden ayrıldı. 1867’de İstanbul’a döndü. Kısa bir süre sonra yeniden Paris’e gitti. Burada kaldığı iki yıla yakın sürede, Fransa Milli Kütüphanesi’nde araştırmalar yaptı. 1869’da İstanbul’a dönünce bir matbaa açtı ve eserlerinin basımıyla uğraşmaya başladı. Kısa bir süre sonra da 13 Eylül 1871’de beyin tümöründen öldü.

Şinasi, Batı, özellikle de Fransız kültürü etkisinde eserler verdi. Ülkenin, Batı örnek alınarak eğitim alanında uygulanacak radikal yöntemlerle gelişebileceğini savundu. Batı hatta Fransız aktarmacılığını tek çözüm gördü. Bu amaçla yazarlığında çok yönlü bir çaba içine girdi. Gazete çıkardı, makale, şiir ve oyun yazdı, sözlük çalışmaları yaptı.

O da halkı, aydınlatılması gereken bir yığın olarak gören batıcılar gibi, değişmeyi mekanik bir hadise olarak algılama yanlışına düştü. Tanzimat’la başlayan Batılılaşma hareketinin öncülerinden biri olarak dil, edebiyat ve düşünce hayatının değişmesinde etkili olmuştur.

Düzyazılarında sade bir dil kullanılmıştır. Dildeki yalınlaşma çabasını, edebiyat ve tiyatro alanlarındaki eserleriyle desteklemiştir. Batı şiirini tanıtma, yeni şiir biçimlerini edebiyata sokma amacıyla Fransız şairlerinden tercümeler yapmıştır.

Melih Gökçek

Cuma, Haziran 29th, 2012

Melih Gökçek 20 Ekim 1948 yılında Ankara Keçiören’de doğdu. Çocukluğu babasının mesleği dolayısıyla Gaziantep’te geçti. İlk, orta ve lise tahsilini Gaziantep’te yapan gökçek Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrencilik hayatına başlayınca 1967 yılından itibaren tekrar Ankara’ya yerleşti. Bilahare Gazi Üniversitesi Gazetecilik Yüksek Okulunu bitiren Gökçek Gazeteciliğe başladı. Parlamento muhabirliği yapan Gökçek, askerlik görevine başlamadan önce Çalışma Bakanlığında Özel Kalem Müdürmuavinliği yaptı.

Yedek subaylığını Kıbrıs Güzelyurt’ta yapan Gökçek, askerlik dönüşü ticaret hayatına atıldı.

1984 yılında Anavatan Partisi’nden Keçiören Belediye Başkanlığına aday oldu ve seçildi. 1989 yılından itibaren Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne getirilen Gökçek , bu görevini 1991 yılı başlarına kadar sürdürdü.

1991 yılında Refah Partisine geçen Gökçek aynı yıl içinde Keçiören bölgesinden Ankara Milletvekili olarak Parlamentoya girdi. 1994 yılında ise Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına aday oldu.

Başkanlığa seçilen Gökçek 1999 yılında ikinci kez aynı göreve seçildi ve Ankara tarihinde ilk kez iki dönem üstüste büyükşehir belediye başkanlığına seçilen kişi oldu.

SİYASİ HAYATI

Melih Gökçek siyasi yaşamına 1984’de Anavatan Partisi’nden Keçiören Belediye Başkan adayı olarak başladı.

23 Mart 1984’de Keçiören Belediye Başkanlığı’nı kazandı.

1989’da ikinci defa Keçiören Belediye Başkanlığı görevine aday oldu. Fakat bu dönemde seçimleri kazanamadı.

Seçimleri kaybeden Gökçek bürokrasiye döndü ve Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü görevine başladı. 1991 yılında bu görevinden ayrılmak zorunda kaldı.

1991 yılı hem siyasi hem bürokratik hayatında dönüm noktası yaşadı Gökçek. Parti için dengeler ve siyasi konjonktür Gökçek’in ANAP’tan istifa ederek Refah Partisi’ne katılmasına neden oldu. Gökçek, 1991 Genel Seçimleri öncesi Refah Partisi ile Milliyetçi Hareket Partisi ittifakın 62 milletvekili çıkardığı 20 Ekim 1991 seçimlerinde Gökçek Keçiören Bölgesi’nden Refah Partisi Ankara Milletvekili olarak parlamentoya girdi.

2 yıl üç ay milletvekilliği yapan Gökçek, 1994 yılında milletvekilliği devam ederken Refah Partisi’nden Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na aday oldu. Seçimleri 6500 oy farkla Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nı kazandı.

Refah Partisi’nin kapatılması üzerine Fazilet Partisi’ne geçen Gökçek, 1999 yılı Belediye Seçimleri’nde ikinci kez Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na aday oldu. Bu kez yapılan seçimlerde 30 000 oy farkıyla Ankara tarihinde ilk kez iki kez üst üste seçilen Belediye Başkanı olma başarısını elde etti. Bu dönemde de Fazilet Partisi’nin kapanması üzerine bağımsız kaldı.

Cüneyt Koryürek

Cuma, Haziran 29th, 2012

Cüneyt Koryürek 1931’de Ankara’da doğdu. Liseyi Ankara Koleji’nde, üniversiteyi Fresno State College, Kaliforniya’da (ABD) tamamladı. (Gazetecilik, Halkla İlişkiler, Yakın Çağlar tarihi). Askerliğini Genelkurmay Başkanlığı’nda Yedek subay olarak yaptı, burada General Cevdet Sunay’ın tercümanı olarak çalıştı.

Çalışma hayatına serbest muhabir ve basın danışmanı (1960 Roma Olimpiyatları ve 1960 Amerika Seçimleri) olarak başlayan Koryürek, Ankara’da Daily News’da Yazı İşleri Müdürü olarak çalıştı. 1962’de sahibi ve yöneticisi olduğu Delta Ajansı Ankara’da kurdu.

Reklam ve Halkla İlişkiler konusunda çalışan Delta Ajans 1973’te İstanbul’a taşındı. Koryürek, Siyasal Bilgiler Fakültesi Yüksek Gazetecilik Okulu’nda Reklamcılık, Ankara İktisat Fakültesi Yüksek Gazetecilik Okulu’nda Halkla ilişkiler, İstanbul Marmara Üniversitesi Yüksek Gazetecilik Okulu’nda Gazetecilik dersleri verdi.

Cumhurbaşkanı Sunay’ın Basın Müşavirliğini yaptı, Halkla İlişkiler Derneği’nin kurucuları arasında yer aldı. “Avrasya Kıtalararası Maratonu” Yarış ve Organizasyon Direktörlüğü yaptı, Yedi Olimpiyat’da gazeteci olarak çalıştı.

Olimpiyatlar konusunda TRT’de programlar yapan Koryürek, bu konuda yayınlanan iki kitabına ilaveten, İstanbul Olimpiyatları Hazırlama ve Düzenleme Kurulu için yeni bir kitap hazırladı. “Lider ve Liderlik” ve “Harf İnkılabı” adlı kitapları yazdı. Eğitim aldığı Amerika Üniversitesi’nde okul takımında yarıştı, okul takımı Tmenajeri olarak görev aldı, antrönörlük kurslarına katıldı.

Türkiye’de çalıştığı bazı atletler Türkiye ve Balkan rekoru kırdılar. AIPS Kartı sahibi olan Koryürek, Amerikan Atletizm Yazarları Derneği, Uluslar arası Olimpiyat Tarihçiler Birliği ve Atletizm İstatistikçileri Birliği üyesidir. Çeşitli yıllarda Atletizm Federasyonu’nda, Genel Sekreter, Asbaşkan ve Başkan olarak görev yaptı.

Son olarak NTV’de yayınlanan Atletizm Aktüel programında yorumcu olarak görev yapıyordu. Cüneyt Koryürek ayrıca, Cumhuriyet, Hürriyet, Yeni Yüzyıl, Radikal ve Sabah gazetelerinde atletizm, olimpiyat ve genel konular üzerinde yazılar yazdı.

Gazeteci Cüneyt Koryürek, 19 Ocak 2008 günü İstanbul, Şişli Harbiye’de yaya olarak yolun karşısına geçmeye çalışan gazeteci Cüneyt Koryürek’e bir otomobil çarptı. Ambülansla Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırılan Koryürek’in kafatası ve vücudunun çeşitli yerlerinde kırıklar meydana geldi. Hastanenin yoğun bakım servisinde tedavi altına alınan Koryürek, aynı gün yaşamını yitirdi.

Ahmet Ağaoğlu

Cuma, Haziran 29th, 2012

Yazılarında ve siyasal yaşamında Batı uygarlığının bütünüyle benimsenmesini, Türkçülüğü ve liberal düşünceyi savunan düşünür ve siyaset adamıdır. 1869 yılında Şuşa-Karabağ’da doğdu. İlköğrenimden sonra, annesinin çabasıyla Rus gymnasium’una gönderildi. Batılı düşüncelerle tanıştığı bu okulu bitirdikten sonra, hukuk, tarih ve siyasal bilimler eğitimi gördüğü Paris’e gitti (1888). Üniversite yıllarında hocası Ernest Renan’dan etkilendi. Paris’te tanıştığı Cemaleddin Afgani onun İslamiyete ilişkin düşüncelerini etkiledi. Üniversite öğrenciliği sırasında La Nouvelle Revue, Revue Bleu gibi dergilerde yazıları yayımlandı.

Ağaoğlu’nun Fransa’da bulunduğu yıllar onun özellikle Fransız Devrimi’nin getirdiği düşüncelere yakınlaşmasına, Batılı liberal kavram ve değerleri incelemesine olanak verdi.

1894’te Azerbeycan’a döndü. İrşad, Terakki, Fuyuzat gazetelerini yayımladı. İttihad ve Terakki’nin yayın organı olan Şura-yı Ümmet’e yazılar yazdı. Bu dönemde temel olarak Rusya Müslümanlarının birliği ve kültürel gelişmesi doğrultusunda mücadele verdi. Çarlığın baskısına karşı Difai adlı bir gizli cemiyet kurdu. Üzerindeki baskılar yoğunlaşınca, 1909’da ailesiyle birlikte İstanbul’a göç etti.

II. Meşrutiyet döneminde Ağaoğlu, dağılan Osmanlı İmparatorluğu’nda milliyetçilik açısından en geç kalan Türklerin, varlıklarını sürdürebilmek için milli şuur kazanmalarının zorunlu olduğu görüşüne, Türkçülük akımına bağlandı. Bu dönemde Ziya Gökalp’le birlikte “Türkleşmek, İslamlaşmak, Muasırlaşmak” biçiminde ifade edilen düşüncenin, daha çok Türkçü ve çağdaşlaşmacı yönüne ağırlık verdi. Ağaoğlu için Türkçülük siyasal bir programdan çok, ulusun kurtuluşunu sağlayacak birleşmenin temel kültürel harcı idi.

1911’de Türk Yurdu Cemiyeti’nin kurucuları arasında yer aldı. Cemiyetin yayın organı Türk Yurdu dergisinde yayımladığı “Türk Alemi”, “Osmanlı İnkılabının Şarktaki Tesiratı”, “İslam’da Davayı Milliyet” gibi yazı dizileri ilgi uyandırdı. Babanzade Ahmed Naim ve Süleyman Nazif gibi İslamcı ve Osmanlıcı yazarlarla giriştiği tartışmada Türkçülükle İslam’ın çelişmediğini kanıtlamaya çalıştı. O sıralarda, İttihatçı eğilimlerin söz sahibi olmaya başladığı Darülfunun’da Rus dili ve Türk tarihi hocalığı yapmaya başladı. 1914’te Afyonkarahisar mebusluğuna seçildi. 1915’te İttihat ve Terakki’nin genel merkez üyesi oldu. 1917 Ekim Devrimi’nden sonra Kafkas orduları siyasi müşaviri olarak Rusya’ya gitti. Geri döndüğünde İngilizler tarafından tutuklandı ve Malta’ya sürüldü.

1921’de serbest bırakılınca Anadolu’ya geçen Ağaoğlu Ankara Hükümetince Matbuat Umum Müdürlüğü görevine getirildi. 1930’da Cumhuriyetçi Serbest Fırka’nın kuruluşuna katıldı. Partinin programı ve tüzüğünün oluşturulmasına önemli katkısı oldu. Serbest Fırka kendisini feshedince çoğu kurucuların aksine eski partisine dönmedi. 1933’te Akanı gazetesini çıkardı. CHP’ye muhalif bir çizgi izleyen gazeteyi kısa süre sonra kapatmak zorunda kaldı.

Cumhuriyet döneminde gerek CHP içindeki tutumunda, gerekse Kadro hareketini temsil eden Şevket Süreyya Aydemir ile giriştiği tartışmada, Ağaoğlu’nun batılı parlamenter düzene yakınlığı ve “bütüncü” toplumsal anlayışlara karşı, Batılı anlamda birey özgürlüğüne dayalı toplumsal ve iktisadi görüşleri ağırlık kazanmıştır. Gazete yazılarını topladığı “Devlet ve Fert” (1933) adlı kitabı ve bir ütopya denemesi olan “Serbest İnsanlar Ülkesinde” (1930) bu açıdan önem taşır. 19 Mayıs 1939’da İstanbul’da öldü.

Ekrem Dumanlı

Cuma, Haziran 29th, 2012

Ekrem Dumanlı 1964 yılında Yozgat‘ta doğdu. 1987 yılında İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Bir süre edebiyat dersleri veren Dumanlı, 1993 yılında Zaman Gazetesi Kültür Sanat Servisi’nde muhabir olarak çalışmaya başladı. Daha sonra sırasıyla Kültür Sanat Servisi Editörlüğü ve Genel Yayın Koordinatörlüğü görevlerinde bulundu. 1997 yılında medya üzerinde çalışmalar yapmak üzere ABD’ye gitti. Boston’da Emerson College’ta yüksek lisansını tamamladı.

2001 yılında Türkiye’ye döndü ve Zaman Gazetesi Genel Yayın Müdürlüğü görevini üstlendi. Halen bu görevini sürdüren Dumanlı “28 Şubat Gölgesinde Amerika” , “Medya” ve “Haber Kılavuzu” adlı 3 kitabı bulunmaktadır. “Son Duruşma” adlı tiyatro eseri halen İstanbul Dünya Sahnesi oyuncuları tarafından sahnelenmektedir.

Basın Konseyi Yüksek Kurul ve WAN (World Association of Newspapers) üyesi olan Dumanlı, ayrıca BJK kongre üyesidir. Aynı zamanda öğretim görevlisi olan Ekrem Dumanlı, Fatih Üniversitesi‘nde ders vermektedir.

Ekrem DumanlıZaman Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni olan Ekrem Dumanlı, İngilizce bilmektedir. Evli ve iki kız çocuk babasıdır.

Kitapları
28 Şubat Gölgesinde Amerika
Medya
Haber Kılavuzu

Prof. Dr.Ahmet Taner Kışlalı

Cuma, Haziran 29th, 2012

Ahmet Taner Kışlalı, Tokat`ın Zile ilçesinde 10 Temmuz 1939’da doğdu. Gazeteci-yazar Mehmet Ali Kışlalı’nın küçük kardeşidir. Kilis Kemaliye İlkokulu’ndan sonra, Kilis Orta Okulu’nu ve Kabataş Erkek Lisesi’ni bitirdi.

Kışlalı, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdikten sonra 1962-63 yılları arasında Yenigün Gazetesi’nde yazı işleri müdürlüğü yaptı. 1968-72 yılları arasında öğretim görevlisi olan Ahmet Taner Kışlalı, 1967 Paris Hukuk Fakültesi’nde doktorasını yaptı. Hacettepe Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak akademik yaşamına atıldı. 1988 yılında da profesör olan Ahmet Taner Kışlalı, 1977’de Cumhuriyet Halk Partisi`nden 5. Dönem İzmir Milletvekili seçildi. Kışlalı, Bülent Ecevit tarafından kurulan 42. Hükümet’te 1978-79 yıllarında Kültür Bakanı olarak görev yaptı.

12 Eylül sonrasında üniversiteye dönen Kışlalı, Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde siyaset bilimi dersleri verdi. Ahmet Taner Kışlalı, aynı zamanda Cumhuriyet Gazetesi’nde ”Haftaya Bakış” başlığıyla köşe yazıları yazıyordu. Bu köşesinde Kemalizmi, laikliği, demokrasiyi, insan haklarını savunan ve eğitime önem veren yazılar yazdı. Kışlalı, 1971’de “TRT Bilimsel başarı Ödülü”nü aldı. Kışlalı, 9 Eylül 1995’te geçirdiği trafik kazasında, 28 mayıs 1968’de evlendiği ilk eşi Nilgün Kışlalı öldü, kendisi ağır yaralı olarak kurtuldu. İlk eşi Nilgün Hanım’dan Dolunay ve Altınay adında iki kız çocuğu olan Kışlalı’nın ikinci eşi Nilüfer Kışlalı’dan da Nilhan Nur adında bir aylık bir kız çocuğu vardı.

Kışlalı, 21 Ekim 1999 Perşembe günü, Ankara’da evinin önünde uğradığı bombalı saldırı sonucu vefat etti.

Umur Talu

Cuma, Haziran 29th, 2012

1957’de İstanbul’da doğdu. İlk, orta ve liseyi Galatasaray Lisesi’nde bitirdi. 1980’de Boğaziçi Ekonomi Üniversitesi Ekonomi Bölümü’nden mezun oldu. Üniversite öğrenciliği döneminde Türk-İş’e bağlı Demiryolu Sendikası’nda araştırma-eğitim uzmanı olarak çalıştı.

Ardından, yine öğrenciliği sırasında, T.C. Marmara ve Boğazları Belediyeler Birliği’nde Uluslararası İktisadi Girişimler Sekretaryası’nda görev aldı.

1980 Kasım ayında Günaydın Gazetesi günlük ekonomi eki bünyesinde gazeteciliğe başladı. 1982’de Güneş Gazetesi’nin kuruluşunda bulundu. Ekonomi yönetmenliği yaptı.

1983’te Cumhuriyet’te yazı işleri editörü oldu. 1985’de Milliyet Ekonomi yönetmeni, 1986’da yazı işleri müdürü oldu.

1987’de Söz gazetesinin kuruluşunda yönetici oldu, gazete çıkarken istifa etti.

Ardından Hürriyet’te yazı işleri müdürlüğü yaptı.

1988’de yeniden Milliyet yazı işleri müdürlüğüne döndü.

1992’de Milliyet genel yayın yönetmenliğine getirildi.

1994 sonunda istifa ederek aynı gazetede Dipsiz Kuyu başlığıyla köşe yazıları yazmaya başladı.

Bilgi Üniversitesi bünyesindeki Medyakronik isimli medya eleştirisi web sitesinde yazıları yayınlandı.

1998 sonunda Milliyet genel yayın koordinatörlüğüne getirildi.

2000’de bu görevinden istifa etti. 2001 28 Şubat tarihinde Milliyet’ten ayrılmak zorunda kaldı.

7 Mayıs’ta Star Gazetesi’nde günlük Dipsiz Kuyu yazılarına başladı.

İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde başladığı gazetecilik derslerine dört yıl Bilgi Üniversitesi’nde devam etti..

2001 Nisan başından itibaren Bahçeşehir Üniversitesi kadrosunda.

Vermiş olduğu dersler arasında, “Investigative Journalism, International Journalism, Media Ethics, News Gathering and News Writing, Critical Thinking, Critical News Reading” bulunuyor.

1998 ve 2000’deki seçimlerde Türkiye Gazeteciler Cemiyeti yönetim kuruluna seçildi. 2001 mart ayında TGC Başkan Yardımcısı oldu.

TGC’nin ilan ettiği ve 2 bin dolayında gazetecinin imzaladığı Türkiye Gazetecileri Hak ve Sorumluluk Bildirgesi’ni kaleme aldı.

1996 Türkiye Basın Özgürlüğü Ödülü ile 1998 Medya-Sen İletişim Özgürlüğü Ödülü’nü aldı.

1984’te yayınlanan, Prof. Onur Kumbaracıbaşı’nın editörlüğünü yaptığı Sosyal Demokrasi (Turhan Yayınları) kitabında Fransa bölümünü yazdı.

Afa yayınlarından çıkan, D. E. Moggridge’in Keynes kitabının çevirisini yaptı (1985).

Uçuran Bey Postanesi (Milliyet Yayınları, 1996) ve Dipsiz Medya (İletişim Yayınları, 2000) kitapları yayınlandı.

Günlük gazete yazıları dışında, haber dergilerinde, bilimsel dergilerde, üniversite yayınlarında çıkmış çok sayıda makalesi bulunuyor. Yurtiçinde ve yurtdışında çok sayıda konferans ve panelde konuşmacı olarak yer aldı. Sorbonne Üniversitesi’nde sunduğu tebliğe, Prof. Ahmet İnsel’in editörlüğünü yaptığı “La Turquie et l’Europe, L,Harmattan 1999)” başlıklı kitapta yer verildi.

Yusuf Akçura

Cuma, Haziran 29th, 2012

Yusuf Akçura 2 Aralık 1876’da doğdu., Türkçülük akımının önde gelen düşünür ve tarihçisidir. Harbiye Mektebi’nde okudu. 1897’de darbe girişimlerine katıldığı için tutuklandı. Taşkışla Divan-ı Harbi kararı ile müebbet kalebentlik cezasına çarptırıldı. Karar sonrasında Padişah fermanı ile Trablusgarp’a sürüldü. İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin 1899’da yaptığı girişimler sonucu Trablusgarp kenti içinde serbest dolaşma izni aldı. Kısa bir süre sonra da Fransa’ya kaçarak, Paris’teki Jön Türkler’e katıldı; burada Siyasal Bilgiler yüksekokuluna devam etti. 1903’te “Osmanlı Devleti Kurumlarının tarihi Üstüne Bir Deneme” adlı teziyle okulu bitirerek Rusya’ya döndü. Kazan’da öğretmenlik yaptı. Bu dönemde Mısır’da çıkan Şüra-yı Ümmet ve Türk gazetelerinde çok sayıda imzasız makalesi yayımlandı. Bunlar içinde, 1904’te Türk Gazetesinde çıkan “Üç Tarz-ı Siyaset” başlıklı dizi makale özel önem taşır. Bu makalede imparatorluğun önündeki seçeneklerin “Osmanlıcılık”, “Panislavizm” ve “ırk esasına müstenit Türk Milliyetçiliği” olduğu, bunlardan en uygununun da sonuncusu olduğunu belirtiliyordu. Akçura, II. Meşrutiyet’ten sonra İstanbul’a geldi. Çeşitli okullarda öğretmenlik yaptı. Darülfünun’da ve Mülkiye Mektebinde siyasal tarih dersleri verdi. Türkçülük akımına daha çok düşünce düzeyinde katıldı. Türk Derneği ve Türk Ocağı’nın kurucuları arasında yer aldı. Türk Yurdu’nun başyazarı ve editörü oldu. Akçura, Osmanlı Türkleri ile Osmanlı Devleti dışındaki Türklerin yalnız dil ve tarih alanındaki ortak geçmişlerine dayanarak bir birlik yaratamayacaklarını savundu. Önemli eserleri arasında; “Üç Tarz-ı Siyaset”, “Ali Kemal” ve “Ahmed Ferid” beyleri cevaplarıyla birlikte (1907; yb 1976), “Şark Meselesine Dair tarih-i Siyasi Notları”(1920), “Muasır Avrupa’da Siyasi ve İçtimai Fikirler Cereyanlar”(1923), “Siyaset ve İktisat hakkında Birkaç Hitabe ve Makale” (1924), “Osmanlı İmparatorluğunun Dağılma Devri”sayılabilir. Ayrıca Türk Yılı(1928) adlı derlemesi Türkçülük hareketinin kaynaklarını ve gelişimini inceleyen kapsamlı bir çalışmadır. Mevkufiyet hatıraları ise (1914) Rusya’daki etkinlikleri ve tutukluluğu üzerine bilgi verir. Hakkında en önemli yapıt, François Georgeon’un Aux Origines du Nationalisme Turc; Yusuf Akçura (1980) adlı kitabıdır. Yusuf Akçura 12 Mart 1935’de İstanbul’da öldü.

Osman Yüksel Serdengeçti

Cuma, Haziran 29th, 2012

Asıl adı Osman Zeki Yüksel’ dir. Aralarında Ahmet Hamdı Akseki, eski müftülerden Hacı Salih Efendi’ nin de bulunduğu alimler yetiştirmiş bir aileye mensuptur. İlkokulu Akseki’de, ortaokulu yatılı öğrenci olarak Antalya’da okudu. Ankara’da Atatürk Lisesi’ni bitirdikten sonra girdiği Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde 2. Sınıf öğrencisi iken Mayıs 1944’te meydana gelen olaylara karıştığı için öğrenimi yarıda kaldı. Nihal Atsız ve Alpaslan Türkeş’ le birlikte bir süre tutuklu kaldı. Serbest bırakılınca fakülteye başvurarak öğrenimine devam etmek istediyse de kendisine izin verilmedi. Bunun üzerine dönemin Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel’ e hitaben çok sert bir yazı kaleme aldı. Osman Yüksel yeniden hapishaneye gönderildi.

Hapisten çıkınca ünlü Serdengeçti dergisini çıkarmaya başladı. Pek çok sayısı toplatılan bu dergide çıkan yazıları nedeniyle hakkında çok sayıda dava açıldı ve sık sık tutuklanıp serbest bırakıldı. Başlığının altında “Allah, Vatan, Millet Yolunda” cümlesi sürekli yer alan dergideki yazılarında sık sık kullandığı “Açın kapıları Osman geliyor” sözü yeni tutuklanmalara hazır olduğunu bildiriyordu. Kendisine Serdengeçti unvanını kazandıran bu dergi, sık sık kapanması ve çıkan yazılarından dolayı çok sayıda mahkumiyet kararı çıkması nedeniyle 33 sayı çıkabilmişti. (1947-Şubat 1962)

1952 yılında Bağrı yanık adlı bir mizah gazetesi çıkardı. Başlığı altında”Hak yolunda bağrı yanık yolcular” sözü yer alan bu yayınında mücadelesini zengin esprilerle dolu yergileriyle sürdürdü. Bir ara politikaya atıldı, A.P. listesinden Antalya milletvekili seçilerek, parlamentoda görev yaptı (1965-1969). Partisinin politikası ve parti ileri gelenlerine yönelttiği eleştiriler yüzünden A.P. ‘den ihraç edildi. Sonraki yıllarda mücadelesine yine yayımladığı yazı ve kitaplarla devem etti. Son olarak Yeni İstanbul gazetesinde”Selam”başlığı altında günlük fıkralar yazdı.

Falih Rıfkı Atay

Cuma, Haziran 29th, 2012

1894 yılında İstanbul’da doğdu. Fıkra, makale, gezi türlerindeki gazete yazılarıyla ve özellikle Atatürk’ü yakından tanıtan anılarıyla ün kazanan Falih Rıfkı Atay, Kovacılar semtindeki Rehberi Tahsil Rüştiyesi’ni bitirdikten sonra Hüseyin Cahit’in Yalçın müdürlük yaptığı Mercan İdadisi’nde öğrenimini tamamladı. Darülfünunun Edebiyat bölümünü bitirdi. İdadide edebiyat öğretmeni olan Celal Sahir Erozan ile kendisinden bir ileri sınıfta okuyan Orhan Seyfi Orhon, Falih Rıfkı’nın edebiyat zevkinin gelişmesine yardımcı oldular. İlk Yazıları, Serveti Fünun dergisinin genç yazarlara ayrılan ek sayfalarında yayımlanan Falih Rıfkı’nın Tecelli(1911) dergisi ile Süleyman Bahri’nin yönettiği Kadın(1912) dergisinde Cenap Şahabettin ile Ahmet Haşim’in eserlerini hatırlatan şiirleri çıktı.

1912’de Tanin gazetesinde düz yazıları yayımlanmağa başladı; İstanbul Mektupları, Edirne mektupları gibi yazıları çıktı. 1913-1914 yıllarında sadaret ve Dahiliye Nazırlığı kalemlerinde çalıştı. Dahiliye Vekili Talat Paşa ile birlikte gittiği Bükreş’ten Tanin gazetesine röportaj yazıları yolladı. Bu dönemdeki yazıları, Türkçülük ve Türkçecilik akımlarının etkisini taşıyordu. I. Dünya Savaşında yedek subay olarak Suriye’ye gitti; 4. Ordu kumandanı Cemal Paşa‘nın hususi katipliğini yaptı. Suriye ve Filistin’deki savaş anılarını “Ateş ve Güneş” (1918) kitabında topladı. Cemal Paşa’nın Bahriye nazırı olması üzerine Kalemi Mahsusa müdür yardımcılığına getirildi (1917). Kazım Şinasi Dersan, Necmettin Sadık Sadak, Ali Naci Karacan ile birlikte Akşam Gazetesini çıkarmağa başladı (1918). Bu gazetede Günün Fıkraları başlığıyla sürekli yazılar yazdı. Kurtuluş Savaşını destekleyen etkili yazıları dolayısıyla idam istenerek Kürt Mustafa Divanı Harbi’ne verildi. Fakat İnönü Zaferinin kazanılması üzerine Divanı Harp tutumunu değiştirdiği için idamdan kurtuldu. Kurtuluş Savaşı sona erdiği sırada İzmir’de Atatürk ile görüşmeğe gelen gazeteciler arasındaydı. Atatürk’ün isteği üzerine İkinci Büyük Millet Meclisi’ne Bolu’dan milletvekili seçildi (1922). Daha sonra uzun yıllar Ankara Milletvekili olarak T.B.M.M.’de bulundu. Hakimiyeti Milliye, Milliyet ve Ulus gazetelerinin başyazarlığını yaptı.

Yeni Türk Alfabesinin hazırlanması ve uygulanması sırasında Dil Encümeninde görev aldı. Serbest Cumhuriyet Fırkası’nın tutumuna şiddetle karşı çıktı. Ulus gazetesinin başyazarlığını yaptığı dönemde Ankara şehir planı jürisinde üyelik ve İmar Komisyonunda başkanlık yaptı. 1946’da çok partili döneme geçildikten sonra Ulus gazetesinde CHP’nin savunuculuğunu sürdürdü. Demokrat Parti’nin 1950’de iktidara geçmesinden sonra Dünya Gazetesini kurarak (1952) muhalefete geçti; yeni iktidara karşı Atatürk devrimlerini savundu.

Falih Rıfkı Atay, sağlam, atak, çekici, anlatımı ve duru Türkçesiyle Cumhuriyet basınının Encümeninde usta kalemlerinden biriydi. Günlük siyasi olayları ele alan başyazı ve fıkraları yanında Ulus ve Dünya gazetelerinde Pazar günleri yayımladığı haftalık yazılarında çok usta bir deneme ve söyleşi yazarı niteliği gösteriyordu. Gezi ve anı türlerinde Cumhuriyet döneminin çok ilginç ürünlerini verdi.

Abdurrahim Karakoç

Cuma, Haziran 29th, 2012

7 Nisan 1932 yılında Kahramanmaraş’ta doğan Karakoç’un şiir merakı küçük yaşlardan gelmektedir. Şiire merakının bir sebebi de ailesinde dedesi, babası ve kardeşlerinin şair olmasıdır. İlk yazdığı şiirleri 2 kitap olacak hacimde iken beğenmeyip yaktı ve 1958 yılından itibaren yazdıklarını 1964 yılında ”Hasana Mektuplar” ismi altında kitap haline getirdi. 1958 yılında bulunduğu kasabada belediye mesul muhasibi olarak memuriyete girdi ve 1981 Mart ayında emekli oldu.

Şiirlerinde esas unsur olarak insanı ele alan şair, şiirleri yüzünden otuza yakın mahkemeye verildi fakat hepsinden beraat etti. 1985 yılından beri gazetecilik yapan Karakoç, bir ara politikaya girdi ve ayrıldı.

Niçin girip, niçin ayrıldığını bir röportajda şöyle cevaplandırdı:

‘Allah rızası için girmiştim, Allah rızası için ayrıldım’

30 yılı aşkın bir zaman içinde kitapları baskı üstüne baskı yenilemektedir. Bilhassa VUR EMRI adlı kitap günümüz şairlerinin hiç birisine nasip olmayan kabulü görmüştür.

KENDİ DİLİNDEN, KENDİ TARİFİ

‘Ebedî kudretin tek sahibinden alınan emir üzerine 1932 yılında dünyaya gelmişim. Çocukluğum şöyle-böyle geçti. Kıt imkânlara, kıtlık yıllarına rağmen hâlâ o günleri özlerim. Birçok kimseye o yılları anlatsam, ‘Özlenecek neresi var? ‘ diyebilirler, amma ben hep çocukluk yıllarımı sevdim. Şiir yazmaya küçük yaşlarda başladım. Zaten bizim oralarda her genç şiir yazar. Bu tutku başka bir meşgalenin veya işin olmayışından kaynaklanıyor gibime geliyor. Ben de avareydim, boşluğumu şiirle doldurmaya çalıstım.

Benimle şiire başlayanlar yalnızlıktan, yardımsızlıktan dökülüp gittiler.

Bana gelince:

Sağolsunlar, iktidarların ve muhalefetin irikıyım politikacıları, ihtilal cuntacıları, ‘bilimsel’ cüppeliler, entellektüel züppeler, millî soyguncular, sosyete parazitleri, sermaye sülükleri, zulüm-işkence makineleri, adalet katleden hukukçular, dalkavuklar, üçkağıtçılar v.s. hep bana yardımcı oldular. Şiir malzememi veren onlar, öfkemi bileyen onlar oldular. Yardımlarını inkâr etmiyorum, fakat teşekkür de etmiyorum.

Dinsizlerin değil, din düşmanlarının, yani İslâm düşmanlarının da az yardımı olmadı. Bir bakıma dinî duygularımın kuvvetlenmesine vesile oldular.

En uygun zamanda yaşadığıma inanıyorum. Yardımcılarım (!) var oldukları sürece yazmaya devam edeceğim. Allah (cc) kısmet ederse…’

Evli ve 3 çocuk babasıydı.

7 Haziran 2012 günü 46 gündür tedavi gördüğü Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde vefat etti.

———————-

MİHRİBAN

Sarı saçlarına deli gönlümü

Bağlamıştın,çözülmüyor mihriban

Ayrılıktan zor belleme ölümü

Görmeyince sezilmiyor mihriban

Yar,deyince kalem elden düşüyor

Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor

Lambada titreyen alev üşüyor

Aşk kağıda yazılmıyor mihriban

Önce naz sonra söz ve sonra hile

Sevilen seveni düşürür dile

Seneler asırlar değişse bile

Eski töre bozulmuyor mihriban

Tabiplerde ilaç yoktur yarama

Aşk değince ötesini arama

Her nesnenin bir bitimi var ama

Aşka hudut cizilmiyor mihriban

Boşa bağlanmış bülbül gülüne

Kar koysan köz olur aşkın külüne

Şaştım karabahtım tahammülüne

Taşa çalsam ezilmiyor mihriban

Tarife sığmıyor aşkın anlamı

Ancak çeken bilir bu derdi gamı

Bir kördüğüm baştan sona tamamı

Çözemedim çözülmüyor mihriban